Zastanawiam się obecnie nad kwestią :
Czy fotonowi - ogólnie cząstce relatywistycznej możemy przypisać funkcje falową ?
Innymi słowy czy możemy zapisać równanie Schrödingera dla fotonu ?
Czy ktoś ma jakieś ciekawe przemyślenia lub materiały na ten temat ?
Najciekawszą rzeczą jaką ja znalazłem była analiza tego problemu podana w książce
M. O. Scully, A. Suhail Zubairy "Quantum optics"
rozdział 1.5 What is light? - The photon concept

Witam,
"Czy istnieje szansa udowodnienia prawie wszystkich tez"..?
.....
TUZ "Teoria Układów Złożonych"

Dla przykładu:
Są trzy możliwości (opcje) osiągnięcia Porozumienia (Teoria Porozumienia):

1. Impas
2. Kompromis
3. Konsensus

Stąd:
"Prawie wszystkie opcje są korzystne w prawie wszystkich przypadkach".
To najważniejsza zasada determinizmu, iż prawie wszystko ogranicza prawie wszystko, czyli nie ma zbioru największego (dla każdego procesu warunkowanego przez dany zbiór przyczyn i skutków istnieje zbiór alternatywnych przyczyn i skutków warunkujących ten sam proces).
Proces, jego otoczenie w zbiorze i dziedzina nadrzędna stanowią o konflikcie nieoznaczoności i istnieje szansa na oznaczenie tylko prawie wszystkich podprocesów danego procesu. Stąd konflikty w procesach wywołują aberracje procesów. Aberrujące, uwarunkowane i kolidujące ze sobą procesy oddziałują na siebie dzięki oddziaływaniu bezwładności procesu na prawie wszystkie procesy (kol. "wszystko, lub nic, lub prawie wszystko inne").
Wyróżniamy dziedzinę nadrzędną, do której należą prawie wszystkie procesy. W tej dziedzinie istnieje zbiór prawie wszystkich procesów. Prawie wszystkie procesy należą do prawie wszystkich zbiorów dziedziny nadrzędnej. Nie istnieje dziedzina nadrzędna względem dziedziny nadrzędnej. Dla każdego procesu istnieje zbiór należący do dziedziny nadrzędnej. Jeśli dany proces należy do prawie wszystkich zbiorów dziedziny nadrzędnej, to ten dany proces należy do dziedziny nadrzędnej (warunek konieczny)...

Nawiązując do wypowiedzi setarkosa i Ani www.racjonalista.pl/forum.php/s,532536#w534757 z wątku "Sensacyjne odkrycie łazika Curiosity" chciałbym się zastanowić nad pojęciem "granicy organizmu" - nie tylko ludzkiego.

Obserwując transmisję ze skoku Felixa Baumgartnera i wszystkie kolejne procedury, wykonywane według listy a polegające na kolejnym odłączaniu skafandra skoczka od poszczególnych systemów oraz dehermetyzacji kabiny, można dojść do prostego wniosku, że w tych konkretnych warunkach skafander ten stał się faktycznie i obiektywnie częścią biologicznego organizmu Felixa, którego znaczenie dla podtrzymania jego życia było takie samo, jak serca czy płuc. Widzimy więc wymownie na tym przykładzie, że nie da się już sensownie podtrzymywać tradycyjnych wyobrażeń granic ludzkiego organizmu, zaczerpniętych z biologii czy medycyny.

Co więcej: zauważmy, że kosmonauci, czy to podróżujący w kapsułach statków kosmicznych, czy też przebywający w kokonach swoich skafandrów w Przestrzeni czy na powierzchni innych ciał niebieskich znajdują się w rzeczywistości wewnątrz miniaturowego "bąbla biosfery", niezbędnej minimalnej imitacji ziemskich warunków atmosferycznych, koniecznej dla ich przeżycia w skrajnie niegościnnym środowisku.

Stawiam wobec tego pytanie: gdzie są biochemiczne i biofizyczne granice ludzkiego organizmu? Czyż atmosfera ziemska nie jest częścią naszego organizmu po prostu i zwyczajnie, tak samo jak i powierzchnia naszej planety oraz jej grawitacja? Skąd ten pomysł,..

Co to za 512x512 obrazek?



Owszem, słabej jakości Lena ... sęk w tym że jest on czarno-biały: może być bezpośrednio widziany jako ciąg bitów o długości 512x512=32kB.
Okazuje się że zrobienie kodu "wyglądającym jak Lena" zmniejsza pojemność informacyjną tylko do 0.822, czy ok. 26kB w tym przypadku - wizualny aspekt kosztuje tylko ok. 6kB.
To jest prawdopodobnie za duża rozdzielczość do praktycznych zastosowań - tu są przykłady o niższych rozdzielczościach:
dl.dropbox.com/u/12405967/ex.gif
na przykład centralny zaszumiony kod zawiera 800*3/4=600 bajtów - zrobienie go wyglądającym jak wybrany obrazek kosztuje tylko 200 bajtów.
Świeża pracka o tworzeniu takich kodów (uogólniony problem Kuznetsova i Tsybakova): arxiv.org/abs/1211.1572

Co myślicie o tym żeby pojawiające się teraz wszędzie kody QR zaczęły ładniej wyglądać i bezpośrednio przekazywały coś wizualnie?
Może jakieś inne pomysły na zastosowanie takiej steganografii której w końcu wystarczy dwa kolory - kodowanie w swobodzie realizacji szumu?

Michelson próbował zmierzyć prędkość względem eteru, ale mu się nie udało, ponieważ mierzył tylko średnie prędkości światła - dwukierunkowe, zamiast jednokierunkowych.

Ta średnia dwukierunkowa w wersji klasycznej byłaby taka:
c_śr = c(1 - v^2/c^2), ale podobno jest stała i równa dokładnie: c_śr = c.

Z jaką dokładnością można zmierzyć to c_śr?

Powiedzmy że potrafimy to zrobić z dokładnością do 1m/s,
więc błąd względny wynosi: 1m/c / c = 1/3e8,

i wówczas mamy taki warunek: v < 17 km/s !!!

Zatem możemy się rozpędzać z aparaturą nawet do 17 km/s i to w zasadzie nie zmieni błędu mierzonej prędkości światła.

A biorąc po uwagę tę dylatację zegarów, powinniśmy mierzyć nieco inną wartość:
c_śr = c (1 - v^2/c^2) * gamma = c / gamma = c*sqrt(1 - v^2/c^2),
co dla małych v daje: c (1 - 0.5 v^2/c^2).

Teraz nasza 'czułość' na v jeszcze zmalała, i dla tej samej precyzji otrzymamy:
v < 1.41 * 17 km/s = prawie 25 km/s.

Jak widać nie ma sensu nawet próbować tak weryfikować stałości c - nie mamy aż tak szybkich laboratoriów...

Znacznie prościej zabrać się za to: v = 25 km/s,
czyli należy mierzyć jednokierunkowe prędkości propagacji światła.

Ale jak to zrobić?
Nie można sobie ustawić dwóch zegarów atomowych w odległości 1km i zmierzyć czas przelotu, ponieważ tych zegarów nie można zsynchronizować z dystansu, bez znajomości czasu przelotu sygnału, który dopiero zamierzamy mierzyć!

Bardzo proszę o opinię osobę, która jest biegła w tym temacie lub kogoś kto ma jakieś mądre przemyślenia w następujacej kwesti:
Chodzi mi o najmocniejszy według mnie zarzut kreacjonistów do makroewolucji:
Nie ma żadnych widocznych dowodów na przejścia międzygatunkowe! Np.
1. Ewolucja psów. Sztuczny dobór naturalny wilków doprowadził do rozmaitych ras psów, wśród kórych doszło do braku zdolności reprodukcji między (niektórymi) powstałymi rasami. Ale jakikolwiek wynik uzyskujemy w wyhodowanej rasie, dochodzimy do kresu, gdzie dalej nie da sie pójść, bo będzie bardzo negatywny. (Nie da się zrobić wielkiego doga niemieckiego jeszcze większym, bo nie dożyje nawet okresu zdolności reprodukcyjnej)
2. Żaden hodowca gołebi nie wyhodował innego gatunku ptaka. Znów jest granica.
3. Uwielbiony przez ewolucjonistów gatunek muszek owocówek, który daje nam mozliwość eksperymentów z racji krótkiego życia itp. Mimo wielu osiagnięć z tymi muszkami w pojęciu zmian microewolucjujnych, są one niezdolne do życia po za próbówką. Praktycznie okazało się, że mutanty umierały, pozostawały kalekie i bezpłodne lub wracały do swej pierwotnej formy.
Microewolucja? Tak. Macroewolucja? Nie! Jakakolwiek zmiana adaptacyjna pojawiajaca się, nie doprowadzi do takiego przejścia,które doprowadziłoby do innego gatunku. Dlatego, że wyraznie wydać, że wszystkie zmiany mają ograniczenia wewnątrz gatunku i jakakolwiek mutacja poza to prowadzi do ekstyncji!

[color=red]Mod:
Na tym forum poprawna pisownia jest wymogiem..

Kiedyś już tu badaliśmy ten problem i wyliczaliśmy różne rzeczy, np. jaki będzie promień widoczności - horyzont, podczas śnieżycy przy danej gęstości płatków śniegu.

Nie trudno zauważyć, że ten promień może być skończony, a w zasadzie musi, ponieważ byłoby rzeczą skrajnie nieprawdopodobną widzieć, powiedzmy na 1000 km, poprzez dowolnie gęstą śnieżycę, np. 1 płatek / cm^3!

Zatem ten nieskończony świat Olbersa, wypełniony równomiernie gwiazdami, można sobie zredukować do zwyczajnej kuli o skończonym promieniu R_h - promień widoczności, czyli taki horyzont, spoza którego światło już do nas nie dociera, zatem i w drugą stronę: stąd (ze środka sfery o promieni Rh) również nic nie ucieknie poza ten horyzont.

Tym samym ta kłopotliwa - niewyobrażalna nieskończoności została wyeliminowana,
a takie skończone problemy to już normalne, codzienne sprawy, które potrafimy skutecznie rozwiązywać.

Zatem jakie jest rozwiązanie?

Promień naszej sfery znamy, średnio będzie z 10 miliardów lat, razy prędkość światła.

I co to nam daje?
Ta sfera jest całkowicie pokryta gwiazdami, więc mamy właśnie paradoks Olbersa!
Zatem dlaczego jest ciemno w nocy?

Ależ to bardzo proste:
dlatego że każda statystyczna gwiazda świeci właśnie przez te 10 miliardów lat, a nie dłużej!

Według dostępnych definicji czasoprzestrzeń to zbiór dowolnych wydarzeń mających miejsce w dowolnym czasie pomiędzy dowolnymi obiektami. Samo słowo czasoprzestrzeń jest wiec tworem opisującym jednym słowem szereg oddziałujących ze sobą (obiektów) w przestrzeni ,co ma miejsce w czasie. Czasoprzestrzeń wiec nie jest czymś materialnym ale zbiorem obliczeń jakie zachodzą pomiędzy punktami materialnymi w przestrzeni co ma miejsce w danym czasie. To wynika z samej definicji słowa czasoprzestrzeń.
Czym w takim razie jest zakrzywienie czasoprzestrzeni przez obiekty posiadające masę ?
Co obiekty posiadające masę tak naprawdę mają zakrzywiać ? Obliczenia ? Wydaje mi się również, że mówienie lub używanie słowa "zakrzywienie" jest nie specjalnie adekwatne do faktycznego zniekształcenia czasoprzestrzeni pod wpływem masy obiektu. Często widuje się modele pseudo 3D pokazujące kulę która "zakrzywia" najczęściej w dół siatkę z kwadratów 2D nad którą się znajduje. Taki rysunek przedstawiający "zakrzywienie" czasoprzestrzeni faktycznie wygląda tak jak by kulisty obiekt "zakrzywiał" coś. Wiemy jednak doskonale że obserwowalny wszechświat jest właśnie 3D i oddziaływanie zakrzywiające czasoprzestrzeń obiektów takich jak np słońce możemy przedstawiać modelowo w prosty sposób ale tylko taki, że zakrzywianie przez kule musi odbywać się w przestrzeni 3D a więc nie zakrzywiamy płaskiej kartki z kwadratami tylko przestrzeń wokół kuli a w tym momencie to nie słowo zakrzywienie jest odpowiednie a raczej..

Została odkryta przez Europejskie Obserwatorium Południowe i jest tak blisko, że już bliżej być nie może - ok. 4 lata świetlne od Ziemi. To dobra wiadomość dla astronomów i astronomii, potwierdza bowiem hipotezę, że małych, skalistych globów jest we Wszechświecie o wiele więcej, niż najłatwiej wykrywalnych gazowych olbrzymów.

Miejmy nadzieję, że to znaczące odkrycie szwajcarskich uczonych da nowe paliwo dla planowania i realizacji pierwszych misji sond międzygwiezdnych - możliwości stworzenia odpowiednio szybkiego napędu (jonowego bądź fotonowego) już są, potrzebna jest tylko wola polityczna, by skierować uwagę ludzkości w kierunku eksploracji głębokiej Przestrzeni raczej, niż na pozbawioną ambicji wegetację i ciągłe konflikty w imię różnych fantasmagorii.

wyborcza.p(*)kierek1&utm_medium=AutopromoHP

A może ktoś się stamtąd wreszcie odezwie? Byłby to dobry sposób na odwrócenie uwagi rasy Polityków od uciemiężonych Ziemian. Czekamy więc z niecierpliwością na choćby niewielkie chrząknięcie Kosmitów.

Popularny jest pogląd zgodnie z którym materia jest tym samym co energia, że jest zagęszczoną energią. Jedno zamienia się w drugie i na odwrót. Z tym poglądem najczęściej można się spotkać na portalach traktujących o zjawiskach niewyjaśnionych. Według mnie jest to nadinterpretacja słynnego wzoru E=mc2.
A co wy o tym sądzicie? Zgadzacie się z tym poglądem?