Biologiem nie jestem, więc w to, co tu napiszę sam niezbyt wierzę, ale mam nadzieję, że ta moja wydumka warta jest zastanowienia -- może coś w tym jest.
Wypisałem sobie nazwy i daty zlodowaceń plejstoceńskich i poczytałem trochę o czasie powstania (albo i zagłady) trzech gatunków ludzkich: homo erectus, neandertalczyka i homo sapiens. Wypisałem, porównałem i taka myśl mi przyszła do głowy:
Zlodowacenie Günz 1200 \ 950 tys. lat przed 2k to zły czas dla człowiekowatych wtedy żyjących w Afryce. Trudną walkę o byt przetrwali pierwsi ludzie -- homo erectus, pewnie dlatego, że nauczyli się używać kijów i kamieni jako pierwszych narzędzi, zaczęli jeść mięso, pokarm dostępniejszy w stepie, niż owoce, które jadali ich nadrzewni przodkowie. Nie gardzili także ziarnami traw, czyli zbożem. Żyć im pomagał także nowy wynalazek -- ogień, który odpędzał drapieżniki i czynił jadalnym mięso i rozmaite rośliny na surowo niejadalne.
Interglacjał Cromer 950 \ 730 tys. lat przed 2k -- raj dla ludzi wyprostowanych. Wynalazki, które przedtem pozwalały tym ludziom ledwie przeżyć, teraz uczyniły ich panami świata. Wywędrowali ze starej Afryki, zajęli niemal całą Eurazję, tak, że ich znaleziska odnajduje się dzisiaj na Jawie i w Pekinie!
Znów przychodzą złe czasy, zlodowacenie Mindel 730 \ 430 tys. lat przed 2k. Tym razem wygrywają neandertalczycy, udoskonalając kamienne narzędzia i broń przeżywają ten glacjał.
W dobrych czasach interglacjału Holstein 300 \ 430 tys...

Łazik marsjański "Curiosity" pomyślnie osiadł na stabilnej powierzchni Czerwonej Planety. Zostały przesłane pierwsze panoramiczne zdjęcia ukazujące okolicę lądowania. Sam łazik jest największym od lat statkiem badawczym wysłanym na powierzchnię innego ciała niebieskiego. Wydaje się, że mamy do czynienia z największym przedsięwzięciem międzyplanetarnym od czasów programu "Apollo".

Łazik jest potężnym laboratorium badawczym. (Jest nawet wyposażony w laser wielkiej mocy, co jest zrozumiałe ze względu na to, że, jak powszechnie wiadomo, Marsjanie nie są nastawieni przyjaźnie do Ziemian ) Mówiąc już zupełnie poważnie - życzę NASA powodzenia w szukaniu odpowiedzi na najbardziej intrygujące pytanie, jakim jest ewentualność aktualnego bądź przeszłego życia na Marsie. Odpowiedź twierdząca, oprócz wielkiego znaczenia dla nauki miałaby też co oczywiste dalekosiężne konsekwencje filozoficzne.

Na marginesie jednak nie mogę pominąć jeszcze jednej kwestii. Całym sercem popieram ten właśnie kierunek ekspansji kosmicznej, który tak świetnie reprezentuje "Curiosity" - eksplorację Kosmosu za pośrednictwem zaawansowanych technologicznie robotów, w przyszłości wyposażonych w sztuczną inteligencję. Jednak te pomysły, o których słyszy się ostatnio - wysłania ludzi na Marsa z biletem w jedną stronę budzą mój niesmak i oburzenie, jakkolwiek zdaję sobie świetnie sprawę z tego, że zawsze znajdą się straceńcy gotowi podjąć się takiej samobójczej w istocie misji. Ludzkość nie jest zbiorowiskiem owadów..

W odpowiedziach na mój komentarz www.racjonalista.pl/index.php/s,35/d,8275#c94027 myprecious i KORIUS przedstawiają tradycyjny i moim zdaniem błędny obraz dochodzenia człowiekowatych do dwunożności.
Podstawowym błędnym założeniem jest to, że małpa, która zeszła z drzewa na sawannę odnosiła jakieś korzyści z pionizowania postawy. Uważam, ze formy przejściowe, które musiały by żyć w warunkach suchego stepu, nie mogły by przetrwać. Ewolucjonista/tka musi zadać sobie pytanie: Jak most przekształcił się w słup? Jaką korzyść dawała zmiana kąta kręgosłupa z 45 na 46 stopni. Ewolucja przebiega stopniowo i BEZ PLANU i każda zmiana musi przynosić bezpośrednia korzyść tu i teraz. Zmiana postawy na pionową to radykalna przebudowa całego organizmu - od stopy poczynając, a na głowie kończąc - i każda zmiana i przystosowanie musiały przynosić osobnikowi bezpośrednią korzyść. Dwunożność wcale nie poprawia lokomocji - człowiek biega gorzej niż większość czworonogów o zbliżonej masie, a jedyne co potrafi lepiej robić to biegać dłużej, ale raczej nie potrafił tego australopitek, który był już w pełni dwunożny.
Podobne uwagi można mieć do nagiej skóry. Przykład mamutów jest o tyle chybiony, że są to słonie, które ponownie porosły włosem po oziębieniu klimatu. Największym problemem przy wykształcaniu się ludzkiego modelu skóry na suchej sawannie znów jest pokazanie jakie przystosowanie było by korzystne dla osobników przejściowych. Co miało powodować, że noszenie ciężkiej warstwy tłuszczu jako..

Czy deuteron jest stabilny ponieważ proton dzieli się z neutronem swoim ładunkiem?
Dlaczego wbrew odpychaniu Kulombowskiemu, jądra potrzebują ładunku?
Jak ten ładunek jest rozmieszczony wewnątrz nukleonu, jądra?
Czy model kwarków oznacza że nukleony muszą mieć dipolowy lub kwadrupolowy moment elektryczny?
Uważa się że większe jądra zachowują się jak ciecz - czy nukleony pływają tam samotnie, czy może w klastrach typu -n-p- czy -n-p-n-?

Mimo że podstawowe, są to bardzo trudne pytania. Na przykład dopiero 4 lata temu używając lattice QCD na Blue Gene udało się obliczyć masę neutronu i protonu, jednak dla obu wyszło tyle samo (936MeV +- 25 lub 22MeV zamiast 940 i 938): physicswor(*)lculated-from-first-principles
Z pomocą mogą przyjść solitonowe modele cząstek - w których próbujemy zejść poniżej abstrakcyjnego opisu QFT, szukając konkretnych konfiguracji pola za diagramami Feynmana, czyli pytamy się o strukturę cząstek i ciągłą dynamikę procesów.
Standardowym podejściem jest model Skyrmego, w którym ogranicza się do takich modeli mezonów i barionów. Nowszy jest na przykład model Fabera elektronu - w każdym punkcie przestrzeni (próżni) jest jednostkowy wektor, ładunek to konfiguracja typu jeż, czyli topologia nakazuje mu być skwantowanym. Krzywizna pola maleje z odległością od środka..

Istnieje obecnie jakiś związek częstości obserwowanego promieniowania z atomów, a częstotliwościami ruchu elektronów (na orbitach, czy jakikolwiek)?

Z modelu Bohra można obliczyć częstotliwość elektronu:

f = 1/T; T = 2pi r / v;
wstawiamy znane wartość dla podstawowej orbity:
v = c / 137, oraz promień Bohra: r = 5.3 e-11 m;

T = 1.52e-16 s; f = 6.6e+15 / s

foton 13.6eV = hf, z tego otrzymamy f = 3.26e+15 / s,
co jest 2 razy mniejsze od obrotów elektronu.

czy przypadkiem z tego nie wynika, że poprawny wzór powinien być taki:
Ej = 1/2 hf ?

1/2 mv^2 = 1/2 hf => mv^2 = hf

która wersja jest poprawna:
ta częstość z elektronu, czy z fotonów?

Można w ogóle zmierzyć częstość lub długość fali fotonu, ale tak wprost -
z pomiaru czasu, czy jakoś tam?

Dla 13.6eV długości fali wynosi 92nm, albo 46 nm - w drugiej wersji (zgodnej z częstością z atomu).

92nm / r=5.3e-11 = 1736 = 4pi * 137.

Albo jeszcze trzecia wersja: jest 2hf, ale statystycznie połowa hf.
Przecież ten elektron tu oscyluje, czyli foton to będzie jakaś seria fal, a nie jedna... piłeczka.

Potem w drugą stronę: 'absorpcja' takiej seryjki zaburzeń nie pójdzie tak gładko.
Przecież to będzie proces statystyczny, zatem średnia nie może sięgać aż 100% !
...

Ewentualnie obecny model atomu jest zupełnie nieprawidłowy.
en.wikipedia.org/wiki/Hydrogen_atom

En =~ 13.6/n^2

Ta liczba n raczej nie może być powiązana z odległością elektronu od jądra.
Ciekawe cóż to może być...

www.facebo(*)orota-majewska/482817798412320

"Skutkiem krótkowzroczności czy braku odpowiedzialności niektórych pracowników wyżej wymienionych instytucji zdrowia publicznego, tysiące polskich dzieci zostały okaleczone niebezpiecznymi szczepionkami."

Spotkaliście takie okaleczone dzieci? Mi się jeszcze nie udało...

Astronomowie długo nie mogli uwierzyć w to, co zobaczyli. A raczej w to, czego nie zobaczyli, choć powinni.

Cytat:

Zapewne gwiazda ta teraz znajdzie się "pod lupą" uczonych. Jeżeli okaże się, że zaskakujący wynik obserwacji nie jest spowodowany jakimś błędem w instrumentarium badawczym, mamy do czynienia z nowym interesującym fenomenem obecnym w przestrzeni kosmicznej.

wiadomosci(*)osmosie___To_jakby_Saturn.html

Pozornie głupie pytanie (pozornie bardziej do kryptozoologa), gdzieś kiedyś (raczej na ogłupiaczu typu wp czy onet) przeczytałem artykuł o hipotezie jakiegoś (chyba) archeologa, że gryfy mogły w czasach gdy powstawały mozaiki i płaskorzeźby Babilonu występować w naturze, a nie były niczym innym niż upierzonymi dinozaurami, które mogły jeszcze w tamtych czasach egzystować w małych "niedobitych" grupkach. Argumentem było, że na mozaice przedstawiono z wielką dbałością o szczegóły pochód darów dla władcy miasta, niewolników, zwierzęta, no i gryfy. Skoro był to niejako reportaż z ceremonii składania darów, to nikt by nie fantazjował na temat składu darów. Niedawno doszło do mnie jeszcze jedno, i od tej pory się nad tym zastanawiam, przekazy ustne, zamieniające się w legendy i mity, są oparte na wydarzeniach autentycznych, ubarwionych i zniekształconych przez pokolenia przekazu, a na terenie północnej Europy gryfy są częstymi zwierzętami heraldycznymi, być może ktoś, jeszcze w okolicach roku 0, mógł je widywać. Jest sporo miejscowości z gryfem w nazwie. Pytanie brzmi, czy jest możliwe by nie istniały żadne odkryte pozostałości materialne po stworzeniach żyjących 2-4 tysiące lat temu? Czy istnieje cień możliwości, że upierzone dinozaury (albo spory ptak nielot) występował na terenie lub okolicach Babilonu, a także Europy i nie pozostawił po sobie nawet kosteczki? Przecież mamuty wyginęły ok. 10 tysięcy lat temu, a zachowały się, w niezłym stanie, bardzo dobrze zamarznięte egzemplarze.

Poniżej link do ciekawego artykułu w Polityce
www.polity(*)ognoza-na-nastepne-40-lat.read
A swoją drogą ciekawe (choć artykuł nie tylko o tym) jaki stosunek mają racjonaliści do teorii globalnego ocieplenia?

W związku z kanikułą temat wakacyjno – rozrywkowy. Wprawdzie większość użytkowników Forum w tej chwili zapewne spędza czas pod namiotami, tym niemniej ci, którym znudziły się komputerowe gry mogą odkryć walor towarzyski tradycyjnych karcianek.
Swego czasu zdarzyło mi się spędzić pewien czas w hotelu robotniczym. Nietypowy to był pobyt, bo wśród trzech innych lokatorów pokoju, w którym spędzałem noce w oczekiwaniu na tramwaj o piątej dwadzieścia, znajdował się człowiek z dyplomem uczelni wyższej (który to dyplom skrzętnie ukrywał, by nie zostać przesuniętym na gorzej płatne stanowisko) a wszyscy trzej grali w brydża. No cóż, takie to były ponure czasy.

W tym czasie wymyśliłem (chyba nie jako pierwszy, jak przypuszczam) wersję „Czarnego Piotrusia” dla dorosłych, czyli jeszcze jedną grę hazardową. Uprzedzam, że jest ona dość emocjonująca, więc absolutnie odradzam grę na pieniądze, gdyż jej potencjał uzależniający jest chyba większy od pokera, nazywanego czasem „królem gier hazardowych”. Zasady są banalnie proste ale strategie już nie. Dlatego więc przedstawiam tę grę tutaj, oczywiście nie po to, by wpędzić w sidła hazardu grzesznych użytkowników bezbożnego forum , ale ku uwadze osób interesujących się teorią gier. Pytanie brzmi: czy jest, a jeśli jest - to jaka – optymalna strategia tej gry?

Zasady.
Czarnym Piotrusiem jest dajmy na to walet kier. Gra polega na kolejnych ciągnieniach przez graczy kart z potasowanego talonu, na przemian...