Czy teoretycznie znamy absolutną granicę tego, co możemy uchwycić za pomocą astrofotografii? Nie jestem jednak pewien, czy „astrofotografia” jest właściwym terminem, więc zadając pytanie, zachowaj pewną swobodę.

Przechodząc przez przyrząd optyczny, taki jak teleskop lub soczewka aparatu fotograficznego, promień światła ulega zmianie kierunku na każdej załamującej lub odbijającej powierzchni.

Możemy zrekonstruować ścieżki takich promieni, jeśli znamy dwa proste prawa, które rządzą zmianami kierunku: prawo załamania, które zostało odkryte przez Willebrorda Snella kilkaset lat temu, oraz prawo odbicia, z którym Archimedes był obeznany już ponad 2000 lat temu.

Rys. 1 pokazuje prosty przykład, w którym promień światła A-B ulega załamaniu na każdej z czterech powierzchni brzegowych dwóch soczewek, zgodnie z prawem Snella.



Pierre de Fermat zdefiniował całkowitą ścieżkę promienia świetlnego z dużo bardziej ogólnego punktu widzenia.
W różnych ośrodkach światło rozchodzi się z różnymi prędkościami, a trasa promienia sprawia wrażenie jakby światło musiało dotrzeć do celu tak szybko jak to możliwe.

Nawet najmniejsze odchylenie od ścieżki, którą światło faktycznie wybrało, musiałoby oznaczać dodatkowe opóźnienie.

To jest słynna reguła najkrótszego czasu Fermata, ( pl.wikipedia.org/wiki/Zasada_Fermata ), która w cudowny sposób w jednym zdaniu całkowicie determinuje los promienia światła, a także zawiera bardziej ogólny przypadek, w którym natura ośrodka nie zmienia się nagle na granicy poszczególnych powierzchni, lecz płynnie z jednego miejsca w inne.

Ziemska atmosfera jest dobrym tego przykładem: im bardziej w głąb niej penetruje promień..

Twórca trygonometrycznej jedynki. W 21 w.

Niedawno przeczytałem, że setki milionów lat temu Wenus mogła kiedyś być bardziej podobna do Ziemi.

Czy jest prawdopodobne, że jego piekielna powierzchnia mogłaby powrócić do podobnego stanu? Czy istnieją procesy geologiczne, atmosferyczne, planetarne, a nawet biologiczne, które mogłyby obniżyć temperaturę, ciśnienie i skład atmosfery? Zastanawiałem się, czy ma cykle Milankovicia, które mogłyby chociaż trochę go ochłodzić.

Cześć. Mam więc lampy wzrostu, które oświetlają moje rośliny, które nie dostają pełnych 4 do 5 godzin światła słonecznego. Moje pytanie brzmi... Moje lampy emitują białe światło... To lampa o pełnym spektrum... Teraz wszędzie widziałem, że lampa do wzrostu jest dobra, ale nie ma porównania z rzeczywistym światłem słonecznym. Co sprawia, że sens..ale dlaczego?Jeśli lampa daje białe światło..i nie ma „tajnego sosu” w świetle słonecznym..Czego brakuje bieli lampy, którą ma białe światło słoneczne? Jeśli jest to „pełne spektrum” i ze swej natury, biel jest kombinacją wszystkich kolorów, czy nie jest to to samo spektrum co światło słoneczne? Czego więc w białym świetle lampy brakuje? Czy jest to „bogatsze” światło? Co to w ogóle znaczy? Czy światło nie jest światłem?

Powiedzmy, że patrzę w lustro znajdujące się w odległości A ode mnie. Za mną znajduje się przedmiot, na który patrzę w lustrze, znajdujący się w odległości B od lustra.

Jak daleko właściwie szukam? A+B? B-A? A? B? Coś innego?

Aby dodać praktyczny przykład. Znak potrafię odczytać tylko z odległości 5 m, patrząc na niego bezpośrednio, z większej odległości już nie mogę go odczytać. Jeśli ten znak zostanie umieszczony w odległości 6 m od lustra (B), a ja będę patrzeć na lustro z odległości 2 m (A), czy będę w stanie odczytać ten znak?

Dodatkowo, jeśli znak znajduje się 2 m od lustra (B), a ja stoję za nim, czyli 5 m od lustra (A), czy nadal mogę przeczytać znak?

Zakładając, że jest to lustro płaskie i nie zasłaniam obiektu/znaku.

Drugą postacią energii jest ruch.

Tu kilka przykładów jak można uzyskać energię z rozpadu wiązań
youtu.be/y97rBdSYbkg?si=ACXwLVDAwmeHi_mg
youtu.be/uEOe4hsagcU?si=G7ymzTjYNrQeKwYF
youtu.be/sL2WlXdbjH0?si=yKYpDUbX8FGJIrZd
youtube.com/shorts/wKWDy05WC0E?si=o6_oP7isx6fRgT5z

Choć takimi klasycznymi przykładami z życia jest spalanie węgla, spalanie ropy, czy wręcz energia atomowa uwalniania podczas rozpadu atomów.

Tak jak wiem, co się dzieje, składniki odżywcze liścia są wchłaniane, ale czy jest to specyficzna nazwa? Czy możesz uznać to, co dzieje się z liściem, za rodzaj rozkładu?

Kiedy patrzymy na „płaskie” galaktyki, uważam, że możemy określić ich orientację względem nas. Niektórzy są zwróceni w naszą stronę bezpośrednio, inni są zwróceni w stronę nas.

Czy jest w tym jakiś wzór, który możemy wykryć? Na przykład, czy galaktyki w niektórych gromadach galaktycznych są zorientowane w podobny sposób? A może orientacja jest po prostu przypadkowa?

Jeśli nie jest to przypadkowe, czy mówi nam to coś o początkowych warunkach wszechświata (na przykład moment pędu)?

Z jakich firm sprzątających korzystacie?