Przeglądałem sobie właśnie Internet w poszukiwaniu orginalnych zapisków I Tw. Godel'a i trafiłem na takie cuś www.braung(*)ogy/Godel-Proof of God.htm
Jestem trochę zszokowany. Jak daleko posunie się jeszcze głupota "naukowców" ? Godel wyprowadził dowód na istnienie boga ? ; bo udowodnił niepełność systemów aksjomatycznych i reguł wnioskowania logiki formalnej (Hilberta). Jak można tak przekręcać dowody naukowe i tworzyć z nich bzdury. Czy ci ludzie w ogóle wiedzą o czym piszą, czy dowód na to, że nie ma zupełnego (formalnego) kryterium w ocenie prawdy matematycznej tzn. , że w niektórych przypadkach nalezy się posłużyć tzw. wglądem matematycznym, jest dowodem na istnienie boga ? Myślę, że nie. Co sądzicie na ten temat ?

Z gory przepraszam za moze infantylne pytanie, ale jestem laikiem w sprawach nauk scislych. Interesuja mnie jednak ciekawostki i nowinki ze swiata fizyki i kosmologii. Czasami nachodza mnie rozne mysli.
Mam takie pytanie. Szczegolna teoria wzglednosci stanowi, ze czas bieglby dla mnie wolniej, gydbym zblizal sie do predkosci swiatla. Zalozmy, ze osiagam ta predkosc w koncu {choc wiem, ze to niemozliwe}, czy w tym momencie kiedy juz poruszam sie z predkoscia swiatla, nie ma zadnego czasu? Bo przeciez skoro im blizej predkosci swiatla, tym wolniej plynie czas, az wkoncu ją osiagam i czas przestaje istniec? Moglbym w tej sytuacji trwac wiecznie?

I skoro dla fotonów poruszajacych sie z predkoscia swiatla czas "stoi", to tak naprawde dla nich i dla przyrody nie minelo 13 miliardow lat od Wielkiego Wybuchu,ani nigdy nie minie, czyli to tylko dla nas - obserwatorow istnieje czas, a tak naprawde to go nie ma.
Czy mozna takze powiedziec, ze foton pokonuje kazda odleglosc w zerowym czasie, chocby nie wiadomo jak wielka ona byla, skoro dla fotonu czasu nie ma?
Mowimy, ze swiatlo potrzebuje 8 minut, 100 lat, 1000 itd na przebycie jakiejs odleglosci, ale to tylko w naszym mniemaniu tak jest, bo przemierzanie odleglosci z predkoscia swiatla dla swiatla {fotonow}zawsze trwa zero?
Pozdrawiam

Elektrownie atomowe.Tylko dokładnie jak duży jest ich wpływ na klimat?

W związku w dniem wolnym postanowiłam zafundować sobie porcję prasówki - tym razem takiej, dzięki której troszkę się pośmieję. Zobaczcie, co wynalazłam:
www.katolik.pl/index1.php?st=artykuly&id=1351
i powiedzcie co o tym sądzicie. Uśmiech z mojej twarzy nadal nie znika

Jako że w serwisie Racjonalista.pl natknąłem sie na śliczny opis życia,od deski do deski zamieszcze pytanie...1...ale najpierw wypowiedzi
Gdyby dana sekwencja aminokwasów miała się wyłonić przez przypadek, jak rzadkie byłoby takie zdarzenie? To jest łatwe zadanie z prawdopodobieństwa. Wyobraźmy sobie łańcuch składający się z około dwustu aminokwasów; to jest, jeśli już, raczej mniej niż przeciętna długość protein wszelkiego typu. Jako że w każdym z tych dwustu miejsc mamy zaledwie dwadzieścia różnych możliwości, liczba wszystkich możliwości wynosi dwadzieścia pomnożone przez siebie jakieś 200 razy. W zapisie konwencjonalnym przedstawiamy to jako 20200 co jest w przybliżeniu równe 10260 [...] Tym, co jest tak bardzo frustrujące dla naszego obecnego celu jest fakt, iż wydaje się być niemal niemożliwym podać jakąkolwiek wartość liczbową prawdopodobieństwa tego, co wygląda na raczej mało realny łańcuch zdarzeń... Człowiek uczciwy, uzbrojony w całą wiedzę, która jest nam obecnie dostępna mógłby jedynie stwierdzić, iż w pewnym sensie pochodzenie życia wydaje się w tej chwili być niemalże cudem, tak wiele jest warunków, które musiałyby zostać spełnione, aby ono zaistniało. [...] Zdecydowana większość sekwencji [aminokwasów] w ogóle nigdy nie mogła powstać na drodze syntezy, w jakimkolwiek czasie. [...] Za każdym razem, gdy piszę referat na temat pochodzenia życia postanawiam sobie, iż nigdy nie napiszę następnego, gdyż jest tam zbyt wiele spekulacji ścigającej zbyt mało faktów.
Niestety,..

Witam serdecznie.
W dziale nowinek naukowych rozpoczęliśmy nową ankietę, zachęcamy do głosowania. Tym razem chcemy dowiedzieć się jakie dziedziny cieszą się największą popularnością wśród czytelników.

Oto wyniki poprzedniej ankiety:
Kreacjonizm / Teoria Inteligentnego Projektu:
13.9% (146) -> powinien być przedstawiany w szkołach jako alternatywa dla ewolucjonizmu
30.3% (318) -> jest pseudonaukową ciekawostką powinien być zupełnie ignorowany
49.3% (518) -> jest przejawem ślepego fanatyzmu religijnego i zagrożeniem dla nauki
6.5% (68) -> nigdy nie słyszałem o kreacjonizmie

Widać, że zdecydowana większość ankietowanych zachowała racjonalne stanowisko Aby sklasyfikować zjawisko kreacjonizmu, pozwoliłem sobie na opracowanie małego podsumowania. Poniższe bardzo zwięzłe kompendium wykazuje dlaczego kreacjonizmu nie powinno w ogóle konfrontować się z ewolucją, gdyż ten pierwszy z nauką do czynienia nie ma praktycznie nic. Poniższy tekst jest opracowany na podstawie postera znajdującego się na wystawie w chicagowskim Museum of Science and Industry.

<center>Krótka definicja</center>
Kreacjonizm - to pogląd, który twierdzi, że świat, energia i życie zostały nagle stworzone przez Boga - kreatora. Według kreacjonizmu ludzie zostali stworzeni jako wyjątkowe istoty, które nie mają wspólnych przodków z żadnymi innymi organizmami. Źródło poznania - kreacjonizm uznaje "Objawione Słowo Boga", zapisane w Biblii, opisujące stworzenie świata jako sekwencję wydarzeń uznawanych..

Problemem dzisiejszej nauki jest to, że jest ona zamknięta na nowe rozwiązania. Dziś uważa się, że nie można się poruszać w przestrzeni kosmicznej inaczej, niż na zasadzie odrzutu, gdyż inne rozwiązania przeczą Newtonowskiej zasadzie zachowania pędu. Jednak czy nie pora pójść o krok dalej i dowieść, że istnieją wyjątki potwierdzające regułę?
Zwróciłem się z pewnym zapytaniem do setek naukowców: "czy trzeba większej energii, by nadać prędkość wzdłuż osi obrotu dyskowi, który ma już dużą prędkość kątową, niż temu który nie obraca się w ogóle?"
Wszyscy ci naukowcy zgodnie odpowiedzieli: "tak" i jako wytłumaczenie podali mi zasadę zachowania pędu.
Moim kolejnym krokiem było odpisanie tym samym naukowcom:
"Skoro tak, to z pewnością można się poruszać w przestrzeni kosmicznej bez udziału sił zewnętrznych. Jeśli astronauta jest wyposażony w dysk i znajduje się w przestrzeni kosmicznej i trzymając go blisko ciała rozpędzi go (prędkość kątowa), a następnie odsunie od ciała (naturalnie wzdłuż osi obrotu), to przesunie się "w tył" bardziej, niż gdyby dysk obracał się z prędkością kątową.
Stąd astronauta może wykonywać cykliczne ruchy polegające na oddalaniu od siebie rozpędzonego dysku z prędkością kątową równą zero. Tym sposobem będzie się poruszał ze stałą prędkością w tył. Model ten można znacznie uprościć.

Witam. Chciałbym poruszyć pewną kwestie, która nurtuje mnie od dawna, mianowicie: na ile wiedza naukowa jest racjonalistyczna, inaczej mówiąc na ile rozum ludzki jest źródłem wiedzy naukowej. Czyż nie jest tak, iż prawie cała wiedza z dziedziny na przykład fizyki nie ma swego źródła w zmysłach badającego? Czyż nie jest tak, że twierdzenia fizyki bazują głównie na doświadczeniu? Jestem skłonny sądzić, że praktycznie jedyną nauką w pełni racjonalistyczną jest nauka o wynikaniu pewnych zdań z innych, czyli po prostu matematyka, gdzie zmysły jedynie pomagają dojść do pewnych rzeczy, lecz sam rozum w zupełności wystarczy aby osiągnąć to samo. Weźmy jeszcze taki przykład: na jakiej podstawie uważa się za prawdziwe zdanie iż człowiek nie umie latać: czyż nie jest to wiedza, której źródłem jest indukcja (nie matematyczna), a co za tym idzie - doświadczenie?
Zapraszam do dyskusji.

Choć wiem, że sprawa Gryzińskiego jest już dość oklepana w necie, to jednak mam prośbę: Szukam kontynuatorów dzieła nieżyjącego już prof. Gryzińskiego, osób, które mogłyby mi wyjaśnić nieco kwestii sugerowanych w "Sprawie atomu". Niestety z oficjalneho adresu nikt nie raczy odpowiedzieć, więc domniemam, że syn pana Michała odpuścił, bądź zwątpił. Jeżeli ktoś pojął, jaka siła odpowiada za odbicia elektronu w modelu swobodnego spadku, byłbym wdzięczny za wyjaśnienia. Interesuje m,nie również Wasze zdanie na temat twórczości naukowej pana Michała.
Pozdrawiam
Schwalk

Niech mi ktoś prześle jakiś krótki filmik z rojem meteorów, bo nigdy nie widziałem, a słyszałem, że to fajne. Niestety nigdy nie mam czasu żeby zobaczyć.