Rozumiem więc, że trzęsienia ziemi są uwalnianiem ciśnienia, gdy linie uskoków „utknęła” i płyty nie mogą się poruszać.

Mieszkam w PNW i zawsze mówimy o „wielkim” na uskoku Cascadia io tym, jak jesteśmy spóźnieni. Ale czy my? Każdego roku mamy kilka małych wstrząsów... czy to nie zmniejsza presji?

Cześć,

Załóżmy, że mamy bardzo długi kij o astronomicznej długości rzędu lat świetlnych lub podobnej.

To pytanie zostało już zaproponowane, ale chcę usłyszeć wyjaśnienie niektórych faktów, które nie są dla mnie jasne.

Jeśli popchniemy kij o 10 cm, czy oznacza to, że kij jest o 10 cm krótszy, zanim pchnięcie dotrze do drugiego końca?

Czy siła, którą musielibyśmy zastosować, aby to zrobić, jest tylko siłą niezbędną do poruszenia kija o danej długości i masie, czy też jest potrzebna dodatkowa siła, aby przejściowo go odkształcić, jeśli poprzednie pytanie brzmi „tak”?

Jeden z uczestników dyskusji Hamerlik Konopka na forum zadaje mi mnóstwo pytań więc postanowiłem numerowane odpowiedzi umieszczać w jednym miejscu (w tym wątku) dla porządku.

Cytuję: Hamerlik Konopka 3-03-2023 www.racjonalista.pl/forum.php/s,897905#w898360

Nie uwierzę w nic czego nie mogę zobaczyć i dotknąć.
Kiedy popchnę piłkę na powierzchni Ziemi, to ona będzie postępować ale także obracać się wokół własnej osi. Siła ruchu mojego ramienia wprawi ją w ruch ale opór jaki stawia ziemia zakrzywi ten ruch, dlatego to będzie ruch obrotowy.

1. Czy Księżyc, który obiega Ziemię także obraca się wokół własnej osi?

Ad.1. TAK

2. Czy wszystkie orbitujące obiekty obracają się wokół własnej osi czy nie?

Ad.2. NIE

3. Czy satelita też obróciłaby się gdyby nie zużyć energii na wyrównanie jej lotu?
Bo jeżeli satelita orbitujaca w twojej próżni, wykaże jakąkolwiek tendencję do obrotu wokół własnej osi, to znak, że znajduje się w polu oporu choć Ty twierdzisz, że znajduje się w niczym.

Ad.3. Twierdzenie, że orbitujący satelita "znajduje się w niczym" jest Pana wymysłem, który przypisuje Pan mnie. To się nazywa dorabianie gęby.
Ja twierdzę, że satelita orbituje w polu grawitacyjnym na oceanie par wirtualnych.
pl.wikipedia.org/wiki/Pole_grawitacyjne
www.salon24.pl/u/robakks/504035,para-wirtualna

Chcę wyrzeźbić maszynowo - na ploterze ten motyw:



ale tak bardziej gładko: czerń ma być wklęsła, a biel wypukła.

znaczy punkty biegu freza na CNC, czyli taka seria punktów po której ma to rzeźbić:

G1 x y z
...

i tak z 5 tysi razy, np. co 1mm wystarczy.

Wymiary z 5 do 10 cm, i grubość 1 do 5 cm.
...

Ewentualnie dobry program - aplikacja na Windows,
która pozwala produkować te g-cody wprost z grafiki 3D.

Masa nie jest wyłączną własnością materii.

Najwyraźniej błąd związania materii z masą widać w astrofizyce, szczególnie na animacjach, które, chociaż robione są przez grafików komputerowych, to przecież pod nadzorem fizyków — przynajmniej w programach popularnonaukowych. Nikt tam nie przywiązuje wagi do tego, że przedstawione ruchy kosmicznych obiektów nie tylko pokazują zbliżanie się ich wzajemne, ale także oddalanie. Jakkolwiek ruchy takie wewnątrz galaktyk można byłoby przypisać temu, że ich kierunki zdeterminowane są tym, który kierunek siły grawitacji przeważa, ale dane obserwacyjne rzeczywiste pokazują także oddalanie się całych grup gwiazd na obrzeżach galaktyki w kierunku na zewnątrz. Jaka zatem siła grawitacji działa z kierunku pustki międzygalaktycznej na te obiekty, że potrafi przezwyciężyć siłę pochodzącą od masy skupionej w galaktyce materii?
Oczywiście siły takiej na podstawie istniejących w nauce przekonań doszukać się nie można, zatem należy przyjąć hipotezę, że przemieszczenia materii w kosmosie są efektem Wiatru , a nie oddziaływania grawitacyjnego (przyciągania), jak w teorii Newtona. Sił odpychających Newton nie przewidział, więc prosty wniosek z tego, że cała teoria grawitacji w jego wydaniu jest błędna.

Wiatr jednak, jak to wiatr, nie może istnieć bez medium, które się przemieszcza, a więc jest to kolejna poszlaka za istnieniem "niewidzialnego" w swojej postaci wirtualnej medium universale

Załóżmy, że znamy algorytmiczną procedurę, która rozstrzyga (choćby tylko w niektórych przypadkach) czy dowód p, że maszyna Turinga q dla danych wejściowych n nie ma własności stopu, jest poprawny (algorytm walidacji dowodów braku własności stopu maszyny Turinga).

Oznaczmy:

int PROCEDURA(int q, int n, int p)

możliwe wartości zwracane:

0 - dowód p że q(n) nie kończy pracy jest poprawny
1 - dowód p że q(n) nie kończy pracy jest błędny
2 - rozstrzygnięcie niemożliwe

oznaczenia:

q - numer maszyny Turinga lub liczba naturalna za pomocą której zakodowana jest treść funkcji napisanej w dowolnym języku programowania, który jest kompletny w sensie Turinga
n - liczba naturalna będąca daną wejściową
p - liczba naturalna za pomocą której zakodowana jest treść dowodu

Załóżmy, że znamy algorytm PROCEDURA i wiemy, że działa poprawnie (jeśli zwraca 0 to p faktycznie jest poprawnym dowodem, że q(n) nie kończy pracy).

Istnieje również pewna funkcja SERIALIZE, która każdej procedurze przypisuje pewną liczbę naturalną. Taką funkcję łatwo podać, można na przykład przyjąć, że tekst, którym zapisana jest procedura (string) to po prostu liczba naturalna zapisana w systemie pozycyjnym z bazą obejmującą cały zbiór znaków wykorzystywanych w języku programowania, w którym zapisana jest ta funkcja. W analogiczny sposób można kodować treść dowodów.

Teraz zdefiniujmy:

def ALGORYTM(q, n, p):
⠀⠀if PROCEDURA(q, n, p) == 0:
⠀⠀⠀⠀return 0
⠀⠀..

W jaki sposób samoloty takie jak MiG-29 i Su-27 wykonują manewry takie jak Kobra Pugaczowa lub dzwonek Kvochura, bez żadnego wektorowania ciągu? zrozumiałem, że aerodynamiczne powierzchnie sterujące tracą autorytet, gdy utkną w AoA poza ich kątem krytycznym, ale oglądanie filmów myśliwców wykonujących te manewry bez wektorowania ciągu skłoniło mnie do zastanowienia się nad tym.

Indwidualne nauczanie.@#

Wizualizowany jest na soczewkach oka albo dowolnym monitorze jak woda stól kartka papieru. Ma pelne oprogramowanie linux remixy win 11 i inne.

Ogranicza cię tylko myślenie.

To jest komputer żeby połączyć się na tą samą czestotliwośc czyli płat czołowy.

Edward Robak* w wątku nieskończoność ograniczona umieścił
- nieskończone rozwinięcie dziesiętne liczby Pi i odpowiedni nieskończony szereg liczbowy:
- oraz animację "rozwijania okręgu w odcinek":

Następnie autor koniecznie chce "stanąć "na końcu tego odcinka", by wykazać, że stoi także "na ostatnim składniku" tego szeregu:
Edward Robak*:
Przyjrzyjmy się dokładniej tej animowanej konstrukcji.
#1 Przypomnienie: ciągłość linii prostej
Rys. 1 - linia prosta z dowolnie wybranym punktem tej prostej.
Rys. 2 - zbiór powstały po usunięciu tego punktu z prostej. Malutkim okręgiem zaznaczono powstałą lukę. "Na lewo" od tej luki jest "lewa" strona punktu, "na prawo" od tej luki jest "prawa" strona punktu. Są to zbiory rozłączne...