Mam takie pytanie, skoro STW traktuje czas jako dodatkowy wymiar, to powinniśmy móc poruszać w tym wymiarze w przód i w tył.

Czy fakt, że nic nie jest w stanie poruszać się wstecz w czasie, nie jest wystarczającym powodem, żeby odrzucić założenia TW?


Wg mnie czas jest tylko i wyłącznie miarą ruchu.
Gdy absolutnie nic się nie porusza, nie istnieje żaden sposób na zmierzenie upływu czasu.

Tu niektórzy mogą zaprotestować: "Ale przecież jabłko stojące sobie spokojnie na stole nie porusza się, a jednak po jakimś czasie zgnije, czyli podda się upływowi czasu." Zgoda, jabłko jako całość nie porusza się. Ale jeśli przyjrzysz mu się uważniej pod mikroskopem, to zauważysz, że spaceruje w nim całe mnóstwo żyjątek (bakterii), które powodują jego rozkład. A jeszcze głębiej znajdziesz całe mnóstwo różnych cząsteczek chemicznych zbudowanych z atomów, które zmieniają położenie i rekonfigurują się.
Tak więc wewnątrz jabłka zachodzi bardzo wiele różnych drobnych ruchów, i to właśnie one ukazują nam upływ czasu.
Dlatego podtrzymuję moją tezę: jeśli nic się nie porusza, czas nie płynie. Musi istnieć ruch, by stan Wszechświata mógł ulegać zmianie, a TE ZMIANY NAZYWAMY UPŁYWEM CZASU.

Czas nie jest więc oddzielnym wymiarem: znajduje się już pośród tych trzech wymiarów przestrzennych, które znamy. Dlatego też nie można w nim podróżować. I dlatego nie możemy zmienić kierunku jego biegu.

Co o tym sądzicie?

Czy ktoś mnie może oświecić w kwestii polityki WHO? Kilka lat temu, kiedy co jakiś czas wzniecano alarmy o groźnych mutacjach wirusa grypy, m.in. w Meksyku, WHO zalecała ograniczenie podróżowania do zagrożonych rejonów; były nawet, o ile przypominam sobie, przypadki kwarantanny statków wycieczkowych, na których doszło do przypadków zachorowań. Nie mówiąc o histerii szczepionkowej, której nie dała się na szczęście ponieść nasza minister zdrowia. Teraz - kiedy sytuacja jest groźniejsza - nic nie słychać o tym, by WHO rekomendowała odcięcie komunikacyjne regionu. Samoloty różnych linii europejskich dalej tam latają (niektóre zawiesiły loty). Może nie mam tej wiedzy specjalistów, ale nie wygląda to mądrze. Mniej więcej tak, jak w przypadku EASA w stosunku do konfliktu ukraińskiego w kontekście zestrzelenia malezyjskiego Boeinga.

"To idzie młodość, młodość..." . Obserwuję czasem w różnych instytucjach ów proces. Zero inicjatywy, mózg sformatowany wg procedur. A czasem nawet i to nie.

Co jak co, ale DOGMATY (twierdzenia przyjęte bezwarunkowo i niepodlegające podważaniu) powinny być domeną religii a nie nauki. W nauce paradoksalnie jednak istnieje powszechnie przyjęty zwrot CENTRALNY DOGMAT BIOLOGII. Oczywiście termin "dogmat" w sensie naukowym ma tutaj trochę inne znaczenie, niż zwykliśmy używać potocznie. W końcu po dogmatach wiary nie spodziewalibyśmy się, aby te uległy zmianie pod wpływem jakiś dowodów, a tymczasem centralny dogmat jest weryfikowany i nieustannie modyfikowany. Skąd taki dziwny dobór słów?

W swojej autobiografii (What Mad Pursuit), twórca centralnego dogmatu, Francis Crick, opisuje dlaczego nazwał swoje odkrycie dogmatem (i dlaczego przysporzyło mu to kłopotów):

[cytat]"Nazwałem ten pomysł centralnym dogmatem z dwojga powodów, jak mi się wydaje. Użyłem już oczywistego zwrotu: hipoteza, w hipotezie sekwencji i chciałem dodatkowo zaakcentować, że to nowe przypuszczenie było jeszcze ważniejsze i o wiele mocniejsze.... Jak się okazało, skorzystanie z terminu "dogmat" sprawiło mi więcej kłopotów niż było to warte. Wiele lat później Jacques Monod wytknął mi, że nie rozumiem prawidłowego znaczenia słowa "dogmat", który to jest wierzeniem w które nie wolno wątpić. Brzmiało to dla mnie trochę niejasno, ale pomyślałem sobie, że skoro i tak uważałem, że wszystkie religijne wierzenia są pozbawione podstaw, to mogę użyć tego słowa w taki sposób,..

Moze to temat typu ogorek ale jesli to prawda to refleksja mnie taka nachodzi ze jestesmy nadal na poziomie ameby z nasza wiedza.

wyborcza.p(*)ed_kosmiczny.html#BoxSlotI3img

Przygotowałem poniższą zagadkę, jako formę popularyzacji nauki. Jeśli moderatorzy uznają, że nie spełnia ona kryteriów tego forum, zrozumiem. Jeśli wam się jednak spodoba - też zrozumiem i mnie to...ucieszy!
-----



Ciekawa historyjka. W większej części prawdziwa. Czytaj dalej jeśli chcesz się poczuć jak w filmie CSI-Miami i odgadnąć samemu co się stało [uwaga na szczegóły!]

Pewni studenci znajdują się w laboratorium z proteomiki (nauce o białkach). Każdy student dostał za zadanie wyizolowanie jednego konkretnego białka jakie wylosował. Pewien etap tych badań trwa 4 godziny. Nie ma sensu aby wszyscy czekali, a z drugiej strony - nie można było tego wszystkiego zostawić samemu sobie (jak coś pójdzie nie tak, to 3 tygodnie badań przepadną!). Studenci wybierają więc "ochotnika", który pilnuje próbek każdej osoby.

W czasie tych czterech godzin, laborantka która opiekowała się grupą sprawdzała okresowo czy wszystko w porządku. Zobaczyła, że w laboratorium "ochotnik" wymachiwał rękami aby wygonić muchę za otwarte okno - jak twierdził.

Po czterech godzinach wszyscy się zbierają aby dokończyć doświadczenie. Jeden ze studentów zauważa opakowanie gumy do żucia, które zostało omyłkowo wyrzucone do kosza na niebezpiecznie odpadki (w każdym laboratorium biologicznym są przynajmniej dwa kosze - na śmieci normalne i potencjalnie groźne, które są regularnie opróżniane)...

Śmierć mózgu orzeka się na podstawie braku aktywności pnia mózgu.

Pytanie pierwsze, czy można postawić znak równości pomiędzy nieaktywnym mózgiem, a martwym mózgiem?

Pytanie drugie, czy brak aktywności pnia mózgu implikuje śmierć innych jego ośrodków w których przecież zapisana jest nasza tożsamość, np. kory?

Pytanie trzecie, czy orzekanie o śmierci mózgu na podstawie obserwacji odruchów wystarcza do wysnucia wniosku o jego śmierci? Dziś czytałem o mnichu buddyjskim (lama Oser), który potrafi kontrolować część spośród takich odruchów, stąd moja wątpliwość.

Pytanie czwarte, jesteśmy swoim mózgiem czy ciałem? Ciało służy mózgowi czy mózg ciału, co jest ważniejsze? Żachwa zjada swój mózg po osiągnięciu dojrzałości. Z perspektywy ewolucyjnej podtrzymywanie funkcji życiowych ciała jest ważniejsze niż sprawny mózg.

Ostatnio trafiłem na bardzo ciekawy blog i stwierdziłem że racjonaliści z tego portalu będą czuć się jak ryba w wodzie gdy poruszę ten wątek.

wspanialar(*)wsze-ignoruj-rdzen-slowianski/

Co sądzicie o tym że nasz język ma bogatszą historię niż mówią nam profesorowie lingwistyki czy inne autorytety języka?

Ja przeczytałem jego blog oraz wcześniej wiele innych lektur i muszę się z tym panem w wielu rzeczach zgodzić związanym z tym że język Polski, Słowiański jest rdzeniem dla wielu słów w państwach indoeuropejskich.

Taki oto ciekawy wniosek znaleźć możecie m.in. w książce "Kanon - wyprawa galopem przez piękne podstawy nauki".
Nie chodzi o jakieś kontrowersyjne pomysły jakoby Wszechświat miał mniej niżeli 13,7 mld lat (i wielokrotnie więcej średnicy). Chodzi o sposób w jaki ustalamy co jest "duże/małe" oraz "młode/stare".



Jak można powiedzieć, że wszechświat jest mały i młody?
Brzmi to jak brednie gdy uzmysłowimy sobie, że operujemy miliardami lat...a jednak.
Już tłumaczę o co chodzi.

Istotą jest tutaj operowanie rzędami wielkości.
Odległości pomiędzy galaktykami są łatwiejsze do ogarnięcia niż otchłań między gwiazdami w jednej galaktyce.
Okazuje się mianowicie, że średnia odległość między galaktykami z jednego skupiska jest tylko kilkadziesiąt razy większa od średnic tych galaktyk, podczas gdy odległości między gwiazdami są setki tysięcy czy też miliony razy większe od średnicy jakiejkolwiek gwiazdy.
"Dlatego właśnie gwiazdy nie wpadają na siebie, a galaktykom się to zdarza" - Robert Mathieu

>"Z Andromedy do miejsca, które stanowi skraj obserwowalnego Wszechświata, jest tylko 3 tysiące razy dalej. Zatem krańce znanego Wszechświata, najdalsze punkty, z których mogło dotrzeć do nas światło, są zaledwie 3 tysiące razy dalej niż sąsiednia galaktyka. A teraz przypuśćmy, patrzy pani na dom najbliższego sąsiada; załóżmy, że jest oddalony o 100 metrów...

Prowadząc rozmowy na forach naukowych oraz akademickich debatach nabyłem pewnych obserwacji co do tego co sprawia, że napisany przez użytkownika pomysł zamienia się w pseudonaukową paplaninę. Poniżej zebrałem 10 zasad, których przestrzeganie na każdym forum sprawi, że dyskusja z jałowej stanie się celowa. W rozważaniach tych przyjąłem, że każde forum ma osobny dział (nazwany tu "spekulacje") w którym umieszcza się takie tematy.

Proponowane zasady działu:
#1 Twoje spekulacje muszą być poparte istniejącym dowodem, albo możliwym do wykonania badaniem. Jeśli twojego pomysłu nie da się zweryfikować, lub też jeśli postulowana hipoteza była już negatywnie zweryfikowana eksperymentalnie, temat trafi do kosza. Musisz jasno określić, jaki wynik badania/obserwacji sprawiłby, że uznałbyś swoją hipotezę za błędną.
#2 Rozmowy z działu "Spekulacje" nie mogą być prowadzone poza tym działem.
#3 Jeżeli twój post zawiera "teorię spiskową", temat trafi do kosza.
#4 Przewidywania twojego pomysłu muszą być zgodne z uznanymi za obowiązujące teoriami i wiedzą. Kryterium to jest nieostre, gdyż można wyobrazić sobie rewolucyjną teorię wypowiadającą przewidywania o szerokim zakresie i kompletnie negującą istniejącą wiedzę. Jednak im bardziej twój pomysł jest niezgodny z istniejącą wiedzą, tym bardziej rewolucyjne muszą być jej przewidywania, aby nie stać się pseudonauką.
#5 Twój pomysł musi być spójny logicznie, najprostszy pojęciowo (nie powinien zawierać..

   Aidan Dwyer wpadł na pomysł będący następstwem odkrycia spiralnego wzoru matematycznego opartego na ciągu Fibonacciego. Aiden dostrzegł, że w rozłożeniu gałęzi drzew zachodzi pewna prawidłowość. Regularność w rozłożeniu gałęzi i liści nie jest (jak to w naturze) niczym przypadkowym. Ułożenie gałęzi drzew przypomina spiralę a matematyczny wzór jaki je reprezentuje oparty jest na ciągu liczbowym średniowiecznego matematyka. Według Aidana "gałęzie drzewa układają się zgodnie z ciągiem Fibonacciego".
   Według Aidena głównym celem liści jest zebranie maksymalnej ilości światła słonecznego koniecznego w procesie fotosyntezy. Stworzył więc model drzewa, który zamiast liści ma kolektory słoneczne rozmieszone zgodnie z sekwencją Fibonacciego. Po kilku miesiącach obserwacji ustalił, że takie rozmieszczenie kolektorów jest o wiele wydajniejsze niż tradycyjne płaskie ułożenie.
www.natura(*)ventor_Fibonacci_sequence.html
   Portal energiamax.pl donosząc o tym odkryciu informuje jednocześnie, że "naukowcy, sceptycznie podchodzą do uzyskanych wyników przez młodego odkrywcę, ponieważ ich zdaniem zmierzone przez niego napięcie nie jest dokładną miarą energii ze słonecznych komórek".
energiamax(*)latka-drzewo-ogniw-slonecznych
   Czy ten sceptycyzm jest racjonalnie uzasadniony?