Wiele jest na tym świecie religii i wyznań. Wyznawcy walczyli ze sobą i innymi, mieczem i ogniem starali się udowodnić, ze tylko oni wierzą tak jak należy. Ale czy ktoś zadał sobie pytanie co to jest Bóg? Czym jest? Kim jest? Czy istnieje maja cos ze soba wspólnego święty gaj, bogowie Olimpu, bogowie Hinduistyczni, Bóg Żydów, muzułmanów i chrzescijan? Czy Manitou, Jahwe i Shiwa to jedna i ta sama osoba? Co ich łączy a co dzieli?

Poszukując drogi dla siebie doszedłem do wniosku, że Bóg to uosobienie naszych pragnień, odzwierciedlenie takiego świata jaki chcielibyśmy by nas otaczał. Uosobienie doskonałości - doskonałego pokoju, bezpieczenstwa, dobra i dobrobytu, sprawiedliwosci, porządku, miłości. Pragniemy by swiat był inny, staramy się go kształtować, ale zdajemy sobie sprawę z tego, że jestesmy zbyt słabi, dlatego ten ideał pozostaje nieosiagalny.
W pewnej chwili w historii ludzie uosobili ten ideał i przydali mu cechy ludzkie, choć nie zawsze ludzką postać. Stworzono osobę, która ma władzę nad światem i zdolna jest zmieniać go, upodabniać do tego ideału. Osobę lepszą od nas pod każdym względem i mogacą wspierać nas w dążeniach do stworzenia wokół nas idealnego świata, ale jednocześnie dumną i niechętną do czynienia tego. W ten sposób powstało bóstwo władcze, łase na dary, pochwały i prośby, poczatkowo dobre, ale później przekupne i mściwe, zdolne karać tych, którzy mu się sprzeciwiają i żądać od człowieka wielkich poswięceń by zaskarbić sobie jego przychylność.
I tak miejsce nadziei na pomoc zajął strach przed karą. Bóg przestał pomagać, a zaczął nagradzać za posłuszeństwo, ale przede wszystkim karać. Taką postać Boga stworzyli ludzie, to oni włożyli Mu na głowę koronę a do ręki bicz, to ludzie przydali mu przymioty Stwórcy, to ludzie napisali "prawo boże" i "prawo naturalne", to ludzie ustanowili Boga straznikiem tych praw i kazali mu karać tych, co ich nie przesztrzegają. To nie Bóg stworzył człowieka ale ludzie stworzyli Boga. Boga materialnego lub niematerialnego, Jedynego badź w wielu postaciach. Pośrednika i władcę.

I tylko gdzieś z tyłu, za wielkim złotym tronem, za dymem kadzideł i palenisk ofiarnych pozostaje to, o co naprawdę chodzi. Nadzieja na przekształcenie tego świata tak, by żyło się w nim jak najlepiej. Ideał i wzór dobra, sprawiedliwosci, pokoju. Cel i pragnienie milionów, kiedyś wyraźnie widoczne i rozumiane, dzisiaj zastrzeżone i dostępne tylko jako akt łaski Wszechmogącego. Trzeba rozwiać dymy palenisk ofiarnych i przewrócić ten złoty tron. Wyrwać Bogu z rąk bicz i księgę praw, a z Jego głowy ściągnąć koronę. Odrzucić tysiące lat kłamstwa i błędów, wywyższania Boga i tworzenia z Niego tyrana. Przywrócić Mu dawne cechy - pomocnika i nauczyciela, wskazującego drogę do idealnego świata nie żądającego niczego w zamian i nie mszczącego się na tych co nie słuchają jego rad. Może wtedy znikną z tego świata wojny i spory, a my osiągniemy harmonię i porządek. Stworzymy świat idealny... Boga.