Nie zgadzam się na nieuporządkowaną dyskusję więc rozpocznę ją na powrót tak, żeby choć trochę można było zrozumieć o co w niej chodzi.

Przestawię moje poglądy w największym skrócie.

Wg mnie istnieją 3 podstawowe systemy hierarchii społecznej: 1. religia, 2. prawo, 3 kapitał. Systemy te przenikają się wzajemnie i wiążą ze sobą, tworząc jednak odrębne struktury społeczne. Istotą każdego z tych systemów jest władza jednego człowieka nad drugim, nadrzędność jednego człowieka i podporządkowanie się drugiego.

Historia udowadnia, iż struktury społeczne oparte na prawie stały się skuteczniejsze w zaspokajaniu potrzeb całego społeczeństwa od struktur opartych na religii. Analogicznie struktury oparte na kapitale okazały się skuteczniejsze zarówno od religii jak i od prawa.

Wg mnie kapitał występuje w 3 formach: 1. własność, 2. dług, 3 pieniądz. Zdolność koncentracji kapitału jest jego istotą. Bez zdolności koncentracji kapitału istnienie kapitału w ogóle nie jest możliwe.

Historia przemian społecznych ukazuje nam 2 skrajne przypadki rozpadu struktur społecznych opartych na kapitale: 1. niezmiernie silna koncentracja kapitału z początku XX w., wynikający z niej wielki kryzys gospodarczy i wojny światowe, 2. przymusowe rozpraszanie kapitału w systemie komunistycznym, nacjonalizacja, kolektywizacja. Oba przypadki pokazują wyraźnie, że zarówno usilne rozpraszanie kapitału jak i jego nadmierna koncentracja prowadzą do patologii społecznej.

Historia społeczeństw pokazuje również, iż społeczeństwa funkcjonują najlepiej w warunkach umiarkowanej koncentracji kapitału – nie za słabo skoncentrowany i też niezbyt silnie. Optimum dla zdrowia społeczeństwa jest gdzieś pośrodku i trudne do uchwycenia.

Wg mnie wszystkie współczesne systemy podatkowe służą rozpraszaniu kapitału, znaczy umiarkowaniu jego koncentracji, realizując to poprzez 1000 najróżniejszych podatków i opłat budując wokół tego kosmiczną biurokrację.

Wg mnie ten sam umiar w koncentracji kapitału można dużo łatwiej osiągnąć poprzez ewidencjonowanie kapitału i opodatkowanie kapitału.

Chciałbym powiedzieć wyraźnie:
- istnienie kapitału jest DOBRE dla społeczeństwa,
- zdolność koncentracji kapitału jest warunkiem koniecznym jego egzystencji i jest DOBRA
- różna wycena wzajemnych świadczeń nieuchronnie prowadzi do koncentracji kapitału i bez odpowiednich mechanizmów gospodarczych koncentracja kapitału będzie w efekcie bardzo silna
- bardzo silna koncentracja kapitału to silny kryzys gospodarczy, potężne bezrobocie, silne napięcia społeczne i w efekcie rozpad społeczeństwa.

Jestem zwolennikiem UMIARKOWANEJ koncentracji kapitału, której umiar zapewni ewidencja kapitału i jego opodatkowanie.

O stopniu koncentracji kapitału powinno wg mnie decydować społeczeństwo ustalając w demokracji bezpośredniej wysokość podatku od kapitału.

Jestem przeciwnikiem jakiegokolwiek innego wpływu państwa na rozkład kapitału ponad podatek od kapitału. Wszelkie insynuacje, iż postuluje przymusową równą wycenę wzajemnych świadczeń, znoszenie różnic majątkowych czy gospodarkę planową to zwykłe bzdury. Różnice majątkowe są dobre. Różna wycena wzajemnych świadczeń jest dobra. Pełna dobrowolność każdego podczas wymiany handlowej bardzo dobra. Wszelkie przymusy są złe.

Takie są moje poglądy. A nie to co mi się wmawia i fałszuje na mój temat.
A w następnych postach postaram się odpowiedzieć na wszystkie zadane mi pytania.