Zastanawiam się nad tym od kilku dni. Mianowicie w krajach, w które dopiero niedawno przeszły z socjalizmu na kapitalizm, wzrost lub spadek podatków ma znacznie mniejszy wpływ na stan gospodarki, niż w krajach z dojrzałym kapitalizmem. A z czego to się bierze? Socjalizm ma to do siebie, że uczy ludzi nieuczciwości i kombinowania, co transformacji ma olbrzymi wpływ na wygląd gospodarki. Powstaje swoisty wzór zachowań socjalistyczny w formie "należy mi się" i kapitalistyczny w treści "sprzedawać za ile chcę" Zobrazuje to na przykładzie.

Mamy dwóch właścicieli stacji paliw - Duńczyka i Polaka. Duńczyk, jest z dziada pradziada nauczony zasad uczciwego kapitalizmu, Polak prezentuje myślenie socjalistyczne w stosunku do swojej wolnorynkowej działalności. Przychodzi wzrost cen hurtowych. Tutaj Duńczyk i Polak od razu podnoszą ceny detaliczne. Ale potem przychodzi spadek cen hurtowych. Duńczyk stosuje analogiczne postępowanie i obniża cenę, Polak z kolei zwleka jak najdłużej, tłumacząc koniecznością wyprzedania starszego, droższego paliwa.

I teraz sytuacja, kiedy Polska i Dania podwyższają podatek dochodowy o taką samą kwotę. Gospodarka duńska ucierpi bardziej niż polska, bowiem Duńczyk może zwinąć interes i przenieść go do Niemiec, podczas gdy Polak, ze swoim postkomunistycznym, na rynku Niemieckim by nie przetrwał.

Z kolei, jeśli Polska i Dania obniżą podatek dochodowy o tyle samo - Duńczyk obniży swoje ceny szybciej i bardziej, przez co spadną koszty transportu i gospodarka będzie rozwijać się szybciej. Nie ma tu wprawdzie dokładnej analogii, ale ekonomia wbrew pozorom jest nauką humanistyczną.

Domyślam się, że ten wywód oparty jest o jakieś badania i statystyki?

>Zastanawiam się nad tym od kilku dni. Mianowicie w krajach, w które dopiero niedawno przeszły z socjalizmu na kapitalizm, wzrost lub spadek podatków ma znacznie mniejszy wpływ na stan gospodarki, niż w krajach z dojrzałym kapitalizmem.

Poproszę o dowody (fakty), bo można podać wiele przykładów na to, że wzrost lub spadek podatków działa w byłych krajach socjalistycznych zupełnie taka samo, jak w krajach z dawien dawna kapitalistycznych.

blog.gwiazdowski.pl/index.php?subcontent=1&id=641

---

"Sardoniczne pociski autorów straciły już władzę ranienia czytelnika - mianowicie od czasu, w którym przekonano się, że każdy mający pióro w ręku i dostateczną ilość papieru potrafi nawymyślać publiczności". - Aleksander Niewiarowski

>Domyślam się, że ten wywód oparty jest o jakieś badania i statystyki?

Niestety, mam wrażenie, że to jeden z takich wywodów, w których jedne tezy autora podtrzymują inne tezy. Dzięki temu wszystko samo się podtrzymuje, zgodnie z prawem powszechnej lewitacji.

---

"Sardoniczne pociski autorów straciły już władzę ranienia czytelnika - mianowicie od czasu, w którym przekonano się, że każdy mający pióro w ręku i dostateczną ilość papieru potrafi nawymyślać publiczności". - Aleksander Niewiarowski

>Socjalizm ma to do siebie, że uczy ludzi nieuczciwości i kombinowania
Rzecz jasna w przeciwieństwie do kapitalizmu, w którym wszyscy są uczciwi.
Wczoraj z lasu wyszedłeś i nic nie wiesz o tym, co się dzieje na świecie?

>Poproszę o dowody (fakty), bo można podać wiele przykładów na to, że wzrost lub spadek podatków działa w byłych krajach socjalistycznych zupełnie taka samo, jak w krajach z dawien dawna kapitalistycznych.

Ależ oczywiście, z tym że w krajach postsocjalistycznych spora część nieuczciwych przedsiębiorców - z uwagi na obyczaje - nie potrafiłaby przetrwać w od dawien dawna wolnorynkowym kraju.

Może to i u mnie takie zboczenie szczecińskie. Jeśli ktoś nas odwiedził dwa lata temu podczas zlotu żaglowców, głośno było, że restauratorzy w pobliżu imprezy kilkakrotnie wywindowali ceny. W kraju z dojrzałym kapitalizmem takie praktyki skutkowały by zwinięciem interesu po 1-2 miesiącach, bo nikt by nie przyszedł. Tyle osób pracowało na imprezę i gościnność, a ci tak sobie po prostu z chciwości spławili turystów.

I ludzie się rozpisali na forach. A tamci na to - wolny rynek - a to właśnie nie tak, bo dojrzałość kapitalizmu oznacza samodzielne dbanie także o interes wspólny, bez socjalistycznego przymusu. Z tym, że ludzie o dziwo nie ograniczyli się do narzekania na forach, a faktycznie przestali chodzić do tych knajp.

A potem płacz w gazetach "łee, ludzie przestali do nas chodzić, a przecież wolny rynek i mieliśmy prawo podnieść ceny" owszem, wolny rynek i na tych samych zasadach ludzie mogą kupować gdzie mają ochotę. I przykro mi, trzeba wiedzieć, że jak kapitalizm dojrzewa, to należy ludzi traktować uczciwie, bo im on jest dojrzalszy, tym szybciej ludzie usuną z rynku kogoś, kto im nie pasuje - nie ma formalnego regulatora cen, ale ludzie są świadomi, kto ich che naciągać. A jaką postawę prezentują osoby, które sądzą, że mogą robić na rynku co chcą? Ano socjalistyczną roszczeniowość wobec wolnorynkowych zasad zarabiania.

Właśnie tym się różni socjalizm od kapitalizmu, że restauratorzy mogą sobie ustalać ceny, jak chcą. A ich klienci mogą je akceptować lub nie. Decyzje należą do każdego indywidualnie. Natomiast w socjalizmie restauratorzy (jeśli łaskawie pozwoli im się istnieć w ogóle) muszą nie tylko ceny mieć zatwierdzone, ale i jadłospisy zgodne z linią partii. Czyli klienci nie mają żadnego wyboru: mogą co najwyżej nie korzystać z publicznych jadłodajni (co - o ile pamiętam - miało właśnie miejsce za czasów słusznie minionych - tzn. do baru się chodziło, jak faktycznie nie było innego wyjścia).
Dziwi mnie tylko, że ktoś aż tak się przejmuje problemem restauratorów, że zrezygnowano z ich oferty. To przecież suwerenna decyzja restauratorów: może nie chcieli w tym czasie nikogo u siebie widzieć? Ich prawo

Na tym właśnie polega kapitalizm: każdy powinien samodzielnie dbać o swoje interesy w jak najlepszej wierze. I tym, co to potrafią, wiedzie się lepiej, a inni wypisują na forach "PRL wróć!". I też mogą to robić tylko dzięki kapitalizmowi: w socjalizmie za nawoływanie do kapitalizmu groziła kara

No i widzisz, ale do gazety poszli na skargę, że ci "wredni klienci nie zaakceptowali ich cen". Właśnie wedle myślenia tych restauratorów klient, który nie zaakceptował takich cen, nie akceptuje zasad wolnorynkowych. W krajach postkomunistycznych, większość takich chciwców nie zdaje sobie sprawy, że na dojrzałym wolnym rynku takie praktyki skończyły by się niepowetowanym odpływem klientów do konkurencji.

EDIT: I jak dobrze pamiętam knajpy, które nie podwyższyły cen, do dzisiaj mają podwyższoną klientelę, nawet były białe listy. I tu właśnie jest sedno sprawy. Mieszkańcy zachowali się typowo dla dojrzałych społeczeństw wolnorynkowych - zamiast skarżyć się do UOKIK samodzielnie zasugerowali restauratorom przebranżowienie się - a 95% korwinistów uzna to za postawę socjalistyczną.

>No i widzisz, ale do gazety poszli na skargę, że ci "wredni klienci nie zaakceptowali ich cen".

Domyślam się, że te słowa to wierny cytat z wypowiedzi restauratorów? Faktycznie zbyt eleganccy oni nie są

>EDIT: I jak dobrze pamiętam knajpy, które nie podwyższyły cen, do dzisiaj mają podwyższoną klientelę, nawet były białe listy. I tu właśnie jest sedno sprawy. Mieszkańcy zachowali się typowo dla dojrzałych społeczeństw wolnorynkowych - zamiast skarżyć się do UOKIK samodzielnie zasugerowali restauratorom przebranżowienie się - a 95% korwinistów uzna to za postawę socjalistyczną.
>

Nie śmiałbym cokolwiek sugerować, ale jeśli mogę, to proponuję zająć się własnym interesem, a nie przejmować się restauratorami. Oni sobie poradzą (albo i nie...). Natomiast tak zwykle bywa, że jak tylko ktoś w Polsce (na ogół państwo lub politycy) martwi się o jakichś przedsiębiorców i chce im pomóc, to oznacza to gwóźdź do trumny tychże przedsiębiorców.

Uważam, że anegdota z restauratorami windującymi ceny w czasie prestiżowej imprezy w jednym z przybrzeżnych miast - niezależnie od tego, czy jest autentyczna czy nie - pokazuje, że w pewnym zakresie rynek jest zdolny do samoregulacji. Podniesienie cen ochroniło bowiem restauratorów przed spodziewanym nadmiernym napływem klientów cienkoportfelowych, których mogliby nie zdołać obsłużyć. Dla klienta cienkoportfelowego odpowiednie są placówki żywienia zbiorowego, a nie restauracje w atrakcyjnych lokalizacjach, które muszą dbać o odpowiedni poziom klienta, by zachować renomę. Z kolei dla klienta gruboportfelowego można było w takiej sytuacji stworzyć optymalny klimat obsługi w lokalu. Niestety, klienta nie wystarczy raz zdobyć, trzeba go jeszcze umieć zatrzymać. Ale do tego to trzeba mieć mu jeszcze coś do zaoferowania.

---

"Sardoniczne pociski autorów straciły już władzę ranienia czytelnika - mianowicie od czasu, w którym przekonano się, że każdy mający pióro w ręku i dostateczną ilość papieru potrafi nawymyślać publiczności". - Aleksander Niewiarowski

>Zastanawiam się nad tym od kilku dni. Mianowicie w krajach, w które dopiero niedawno przeszły z socjalizmu na kapitalizm, wzrost lub spadek podatków ma znacznie mniejszy wpływ na stan gospodarki, niż w krajach z dojrzałym kapitalizmem.

Powiedziałbym że przede wszystkim w krajach z dojrzałym kapitalizmem sytuacja (zarówno podatkowa jak i gospodarcza) jest ogólnie stabilniejsza, a zmiany mniejsze i bardziej przemyślane. Co innego jak masz firmę i 100k$ oszczędności, a rząd Cię informuje że za rok zmieni jakąś tam stawkę z 10% na 11%, a co innego jak Twoja firma ledwo zipie, a rząd wpada na pomysł załatania budżetu nowym 10% podatkiem wprowadzanym w trakcie roku podatkowego... a czasem próbując nawet rozciągnąć decyzję wstecz.

To nie socjalizm uczy nieuczciwości i kombinowania, po prostu ludzie są nieuczciwi i kombinują dlatego lepsze efekty daje kapitalizm niż socjalizm. Raczej śmiem podejrzewać, że tam, gdzie więcej gospodarczej uczciwości, tam też lepsze warunki socjalne.

.
>Natomiast w socjalizmie restauratorzy (jeśli łaskawie pozwoli im się istnieć w ogóle) muszą nie tylko ceny mieć zatwierdzone, ale i jadłospisy zgodne z linią partii. Czyli klienci nie mają żadnego wyboru: mogą co najwyżej nie korzystać z publicznych jadłodajni (co - o ile pamiętam - miało właśnie miejsce za czasów słusznie minionych - tzn. do baru się chodziło, jak faktycznie nie było innego wyjścia).
Przeżyłem całą młodość i kawałek dojrzałego życia w polskim realnym socjalizmie. Po warszawskich i krakowskich knajpach trochę pochodziłem, bywało różnie, ale można było, gdy się wiedziało gdzie (tak jak i teraz) zjeść dobrze i niezbyt drogo. A "bary mleczne" to wprost była poezja kulinarna, za marne grosze można było zjeść znakomite, choć proste potrawy, które wspominamy dotychczas. Oczywiście brakowało różnych frykasów z importu, ale zdolni kucharze jakoś sobie z tym radzili. Najlepszym dowodem, iż nie było tak strasznie w tym strasznym socjalizmie jest opowiadanie strasznych bajd jak wtedy było.

>Na tym właśnie polega kapitalizm: każdy powinien samodzielnie dbać o swoje interesy w jak najlepszej wierze.
Mnie najbardziej dziwią ludzie, którzy ideologię biorą za rzeczywistość. Najpierw jedni ideolodzy opowiadali bajdy o tym czym jest socjalizm, a teraz następni opowiadają czym jest kapitalizm, tyle tylko, że bajdy jednych i drugich nijak się mają do dziejącej się rzeczywistości. W Polsce dominującą religią jest chrześcijaństwo, a chrześcijan obowiązuje Dekalog i powinni go przestrzegać. Mielibyśmy raj na ziemi, gdyby go przestrzegali.

>I tym, co to potrafią, wiedzie się lepiej, a inni wypisują na forach "PRL wróć!".
Wiodło mi się nie najgorzej w PRL-u, a jeszcze lepiej w III RP. Nie wołam nigdzie "PRL wróć!" Już raczej uważam, go za "ustrój słusznie miniony". Natomiast w PRL-u było bardzo dużo bardzo dobrych instytucji społecznych, do których w III RP jest ogromnie daleko. To nie była żadna "czarna dziura" kierowana przez przestępców i idiotów. Nawet nie biorąc pod uwagę całego społeczeństwa, to do PZPR-u należało nie mniej ideowych patriotów niż teraz należy do PiS, czy do PO.

> I też mogą to robić tylko dzięki kapitalizmowi: w socjalizmie za nawoływanie do kapitalizmu groziła kara
Ma Pan doskonałą pamięć. Moja wybiórcza pokazuje mi, że koncepcje socjalistyczne, a nawet tylko lewicowe są zwalczane skuteczniej teraz niż kapitalistyczne były po 1956 roku. www.racjon(*)m.php/z,0/d,5/s,595666#w596780

@@@
.

>...a inni wypisują na forach "PRL wróć!". I też mogą to robić tylko dzięki kapitalizmowi: w socjalizmie za nawoływanie do kapitalizmu groziła kara
Daruj sobie to "mogą" (o "tylko" nie wspominając), bo kapitalizmowi zwalczanie socjalizmu również nie jest obce.

---

Odejdę z forum gdy moje saldo punktowe dojdzie do 30 tysięcy.

>>...a inni wypisują na forach "PRL wróć!". I też mogą to robić tylko dzięki kapitalizmowi: w socjalizmie za nawoływanie do kapitalizmu groziła kara
>Daruj sobie to "mogą" (o "tylko" nie wspominając), bo kapitalizmowi zwalczanie socjalizmu również nie jest obce.

...a w Ameryce biją Murzynów... i co z tego?

>.
>>Natomiast w socjalizmie restauratorzy (jeśli łaskawie pozwoli im się istnieć w ogóle) muszą nie tylko ceny mieć zatwierdzone, ale i jadłospisy zgodne z linią partii. Czyli klienci nie mają żadnego wyboru: mogą co najwyżej nie korzystać z publicznych jadłodajni (co - o ile pamiętam - miało właśnie miejsce za czasów słusznie minionych - tzn. do baru się chodziło, jak faktycznie nie było innego wyjścia).
>Przeżyłem całą młodość i kawałek dojrzałego życia w polskim realnym socjalizmie. Po warszawskich i krakowskich knajpach trochę pochodziłem, bywało różnie, ale można było, gdy się wiedziało gdzie (tak jak i teraz) zjeść dobrze i niezbyt drogo. A "bary mleczne" to wprost była poezja kulinarna, za marne grosze można było zjeść znakomite, choć proste potrawy, które wspominamy dotychczas. Oczywiście brakowało różnych frykasów z importu, ale zdolni kucharze jakoś sobie z tym radzili. Najlepszym dowodem, iż nie było tak strasznie w tym strasznym socjalizmie jest opowiadanie strasznych bajd jak wtedy było.

I komu to Panie przeszkadzało? Było tak dobrze... a tu bum! Szczególnie urzekła mnie "poezja kulinarna" barów

>>Na tym właśnie polega kapitalizm: każdy powinien samodzielnie dbać o swoje interesy w jak najlepszej wierze.
>Mnie najbardziej dziwią ludzie, którzy ideologię biorą za rzeczywistość. Najpierw jedni ideolodzy opowiadali bajdy o tym czym jest socjalizm, a teraz następni opowiadają czym jest kapitalizm, tyle tylko, że bajdy jednych i drugich nijak się mają do dziejącej się rzeczywistości. W Polsce dominującą religią jest chrześcijaństwo, a chrześcijan obowiązuje Dekalog i powinni go przestrzegać. Mielibyśmy raj na ziemi, gdyby go przestrzegali.
>>I tym, co to potrafią, wiedzie się lepiej, a inni wypisują na forach "PRL wróć!".
>Wiodło mi się nie najgorzej w PRL-u, a jeszcze lepiej w III RP. Nie wołam nigdzie "PRL wróć!" Już raczej uważam, go za "ustrój słusznie miniony". Natomiast w PRL-u było bardzo dużo bardzo dobrych instytucji społecznych, do których w III RP jest ogromnie daleko. To nie była żadna "czarna dziura" kierowana przez przestępców i idiotów. Nawet nie biorąc pod uwagę całego społeczeństwa, to do PZPR-u należało nie mniej ideowych patriotów niż teraz należy do PiS, czy do PO.

Jeśli było tak dobrze, to dlaczego było tak źle? Dlaczego ludzie uciekali przez mur berliński na zachód, a nie w przeciwną stronę? Uciekali i niekiedy tracili z tego powodu życie.

>> I też mogą to robić tylko dzięki kapitalizmowi: w socjalizmie za nawoływanie do kapitalizmu groziła kara
>Ma Pan doskonałą pamięć. Moja wybiórcza pokazuje mi, że koncepcje socjalistyczne, a nawet tylko lewicowe są zwalczane skuteczniej teraz niż kapitalistyczne były po 1956 roku. www.racjon(*)m.php/z,0/d,5/s,595666#w596780
>@@@

Domyślam się, że to zwalczanie socjalizmu i lewicowości objawia się obietnicami 500 zł na każde dziecko i różnymi innymi akcjami rozdawania nie swoich pieniędzy, prawda?