Wielki Dar Boży i wielka ofiara. Nie należy mylić go z głodówką, którą traktuje się jako najlepszy, bo najskuteczniejszy sposób na pozbycie się nadwagi. Bywa też on mocną formą strajku. I często doprowadza do wycieńczenia organizmu. Post znany i stosowany od wieków, jest w pewnym sensie formą modlitwy błagalnej - bardzo mocnej i skutecznej. Jest też wielkim oczyszczeniem organizmu; zarówno na poziomie fizycznym i duchowym. Post jest złożoną Bogu ofiarą w bardzo ważnej dla człowieka intencji; własnej lub kogoś proszącego o wstawiennictwo. "Post leczy". Szczególnie ten dłuższy daje możliwość zauważenia, że "coś" się dzieje w naszym wnętrzu. To "coś" nieraz budzi lęk i pojawia się myśl, że post mi szkodzi itp. czarnowidztwo. Wtedy należy post przerwać, gdyż zakodowany od tego momentu wzorzec szkodliwości postu, zacznie osłabiać człowieka i zaczną pojawiać się objawy, jakby rzeczywistego rujnowania zdrowia. Post w żadnej mierze nam nie szkodzi. Ale żeby podjąć się takiej ofiary, potrzebna jest niezachwiana wiara i ufność bezgraniczna. To daje pewność, że Bóg nas leczy. Przed podjęciem postu, należy prosić Boga o dar zrozumienia wartości postu i o dar zaufania, a także o rozpoznanie, czy jest się gotowym do podjęcia się tego dzieła. Jeżeli się czuje wewnętrzną siłę i pragnienie do przyjęcia tego wezwania, to z Bożym Błogosławieństwem (o które też dobrze jest poprosić) można rozpocząć post. Wskazane jest wcześniejsze oczyszczenie układu pokarmowego.
Pojawiające się czasem bóle (mniejsze lub większe) świadczą o tym, że proces leczenia trwa. Nieraz jest to proces długotrwały. Bywa też, że na krótko pojawia się nasilenie choroby -jest to przełom - po którym objaw maleją. Podczas kolejnego postu może nastąpić dalszy ciąg leczenia. Leczenie Boże jest długotrwałe, gdy choroba jest zaawansowana i bolesna, ale po wyleczeniu, choroba już "nie wraca". O zbawczej mocy postu świadczy kuszenie - przez złego ducha - Jezusa, który przez 40 dni pościł przebywając na pustyni. Ludzie wierni Bogu i Kościołowi uznający Jego Świętą Troitość, z wielką czcią otaczają czas Wielkiego Postu. I przez 40 dni "towarzyszą" Jezusowi. Przez ofiarę postu pokarmowego lub duchowego wypraszają łaski i je otrzymują, bo miłą Bogu jest każda ofiara, szczególnie złożona za drugiego człowieka.

Maria-Magdalena