Kilka uwag o racjonalizmie i irracjonalizmie bazującym na racjonalizowaniu. Racjonalistą się raczej bywa niż jest. Można się starać, pamiętając, że umysł na wszelkie sposoby odciąga nas od dobrej roboty. Pułapki złych generalizacji, semantycznej niechlujności, konformizmu, odziedziczonych uprzedzeń i dziesiątki innych, wśród których niemałą rolę pełni duma, ambicja i frustracja.

Ten wątek oparty jest na liście otrzymanym od Mariusza Agnosiewicza, który przytaczam w całości:

„Ciągle Andrzej atakujesz z tymi zarzutami o Arminiusa, bo nie podoba Ci się wolność wypowiedzi. Przyjmij zatem, że to, co pisze Arminius jest Arminiusa, a nie Racjonalisty. Każdy na tym forum może pisać. Także ci, którzy mają przeciwne do Arminiusa poglądy. Ja mówiąc prawdę nawet nie czytam jego wpisów na forum. Jeśli śledzisz serwis tekstów, czyli to czym się zajmuję przypuszczam, że jednak musisz rozumieć, że jestem odległy od antysemityzmu.
m.”

Spójrzmy bliżej. Jaka może być różnica między wolnością wypowiedzi a swobodą kłamstwa? Kłamstwa pozostawionego bez kontry, tak jakby racjonalizm nie miał nic wspólnego z dociekaniem prawdy, a wszystko wspólne z postmodernistyczną koncepcją równoważnych narracji. Redaktor Naczelny „Racjonalisty” w tym krótkim liście informuje, że poglądy Arminiusa są tylko poglądami Armiunisa, a nie „Racjonalisty”, dodając, że nie ma pojęcia jakie są poglądy Arminiusa, bo ich nie czyta. Ciekawa to koncepcja redaktora naczelnego, który (nie po raz pierwszy) informuje, że nie panuje nad tym, co ukazuje się w redagowanym przez niego medium. Ale i tu nie pisze prawdy, gdyż wielokrotnie był informowany, że „Racjonalista” stał się platformą prezentowania historycznych fałszerstw i nie ma innej możliwości jak uznanie, że są to treści w pełni akceptowane i uznawane za dopuszczalne na łamach redagowanego przez redaktora Agnosiewicza portalu. W analizie standardów dziennikarskich nazywamy to „giving an uncritical campaigning platform to individuals and lobby groups”. Takie działanie jest nieodmiennie unikiem maskującym faktyczną linię programową.

Kiedy medium reklamujące się jako medium promujące racjonalizm daje platformę dla promowania rasistowskich uprzedzeń, pseudonauki, teorii spiskowych i temu podobne mamy powody by przypuszczać, że osoba wyznaczająca linię programową ma kłopoty z rozumieniem tego, czym racjonalizm jest, a czym nie jest. Antysemityzm jest swoistym papierkiem lakmusowym informującym o rezygnacji z racjonalizmu i humanizmu. Tak więc, warto pamiętać, że to nie puste deklaracje są ważne, a działania. A wolności słowa warto bronić tam, gdzie ścierają się opinie, a nie przez dostarczanie platformy kłamstwu. Przeciwstawianie się kłamstwu wymaga odwagi cywilnej, jak niektórzy pamiętają, Tadeusz Kotarbiński troszczył się nie tylko o porządne myślenie, ale również o problemy etyczne, dlatego właśnie łączył racjonalizm, humanizm i ateizm.