Na onecie piszą o tym, że Tesco Bank wstrzymał w poniedziałek transakcje internetowe po kradzieży pieniędzy z 20 tysięcy kont.
biznes.one(*)pieniedzy-z-20-tys-kont/cmm94y
Gdyby jednak zastanowić się nad tymi skradzionymi pieniędzmi, można byłoby zbudować wniosek, że wszystkie pieniądze klientów jakie przechowuje Tesco Bank to zwykła baza danych, w której do konkretnego nazwiska przypisana jest pewna liczba a cała kradzież polega na nieuprawnionej zmianie tych zapisów. Powstaje kwestia uprawnienia do zmiany zapisów w bazie danych. Kto może zmienić zapisy i w jakim zakresie a kto nie. I co oznacza móc i nie móc? Móc, w znaczeniu mieć możliwość czy móc w znaczeniu mieć przyzwolenie. A jeśli mieć przyzwolenie to od kogo? A jeśli mieć zakaz to również od kogo?

Przyjmując, że pieniądz, to inaczej prosty rozkład liczbowy pomiędzy ludźmi wyrażony, w zapisach bazy danych banku Tesco, w zapisach bazy danych innego banku, dowolnego innego serwisu lub wyrażony w rozkładzie srebrników, złotych bryłek, błyszczących kamyczków, kilogramów soli, cebulek tulipanów czy czego tam jeszcze, zakładamy, że zmiany tego rozkładu może dokonywać każdy człowiek tylko w zakresie przypisanej mu liczby. Czy nie byłoby zatem uzasadnione, żeby ten rozkład liczbowy utrzymywało po prostu państwo dla wszystkich?
Historycznie wiemy już, że urzędnicy państwowi kochają uwłaszczać się na tym czym rządzą, że dać im tylko czymkolwiek porządzić a oni już to tak urządzą, żeby z państwowego stało się ich prywatne. Zatem pieniądz – rozkład liczbowy pomiędzy ludźmi – nie może być państwowy, bo urzędnicy natychmiast będą sobie zmieniać ten rozkład jak im się spodoba.
Kto zatem może być odpowiedzialny za taki zapis, żeby swojej kontroli nad zapisem nie wykorzystał do prywatnych celów?
Sądzę, że z pomocą może tu przyjść rozproszona aplikacja bitcoin jako pierwowzór rozproszonej księgi kapitału. Problem ten może rozwiązać rozproszona księga kapitału będąca pod rozproszoną kontrolą większości kapitału. Ktoś może zastanawiać się jak można rozproszyć kontrolę nad jedną bazą danych tak, żeby żaden człowiek indywidualnie nie miał na nią wpływu a jedyny wpływ na bazę aby miało wielu ludzi działających łącznie. Bitcoin to wyraźnie pokazuje, wystarczy rozproszyć kopie zapisu jednej księgi pomiędzy niezależnymi od siebie ludźmi i opracować mechanizm uzgadniania właściwych kopi i odrzucania niewłaściwych. To jak stworzenie wielu lustrzanych odbić jednego procesu, rozproszenie tych odbić, porównywanie ich dla ustalenia, która wersja jest prawdziwa po to aby odrzucić fałszywe.
Wynika z tego, że rozproszona księga kapitału to nieunikniona przyszłość ludzkości.