"Jeden procent" to termin używany jako określenie warstwy najbogatszych amerykańskich obywateli, którzy kontrolują nieproporcjonalnie dużą - w stosunku do reszty populacji - część krajowego (a zarazem - światowego) bogactwa. Termin ów bywa używany w roli dogodnego skrótu myślowego w dyskusjach na temat nierówności społecznych w Stanach Zjednoczonych Ameryki, ich przyczyn, mechanizmów ich powstawania i podtrzymywania. Krytycy amerykańskiego systemu społecznego, w tym gospodarczego, lubią wykorzystywać hasło "jeden procent" do wysuwania tez, że w amerykańskim systemie społecznym muszą zachodzić jakieś charakterystyczne procesy lub działać jakieś specyficzne czynniki, które generują nierówności społeczne, w tym majątkowe, uważane z powodów ideologicznych za niepożądane.
Warto jednak zwrócić uwagę, że istotną część amerykańskiego "jednego procenta" stanowią ludzie, którzy nie są rodowitymi Amerykanami, ale przybyli do tego kraju stosunkowo niedawno jako imigranci.
Faktem jest bowiem, że Stany Zjednoczone nie tylko drenują inne kraje z mózgów, lecz również - z majątku. Bogacze z całego świata chętnie imigrują do Stanów Zjednoczonych w poszukiwaniu okazji inwestycyjnych i lepszego miejsca do życia. Oznacza to, że w amerykański system niekonieczne wbudowany jest jakiś mroczny mechanizm generowania i utrwalania nierówności majątkowych. Stany Zjednoczone po prostu przyciągają z innych krajów bogaczy, którzy chętnie przeprowadzają się do Ameryki a przy okazji lokują tu swój kapitał. Skutkiem tego, między innymi, wzrasta w kraju liczba bardzo bogatych mieszkańców.
Wyniki analiz wykazują, że istotny odsetek najbogatszych ludzi Ameryki, określanych pejoratywnie jako "bogaci bali", to tak naprawdę niedawni imigranci z Europy i Kanady. Ponadto, w ostatnich latach wśród amerykańskiego "jednego procenta" znacznie wzrósł udział imigrantów z kilku krajów Azji i Ameryki Łacińskiej. Dokładniejsze szacunki wykazują, że ponad trzy procent amerykańskiego "jednego procenta" stanowią Europejczycy i Kanadyjczycy, blisko jeden procent - Chińczycy (z Chin Kontynentalnych, Hongkongu i Tajwanu), a po około pół procenta - Hindusi oraz Meksykanie i Kubańczycy.
Oznacza to, że co osiemnasty przedstawiciel amerykańskiego "jednego procenta" nie jest rodowitym Amerykaninem.
Nie zmienia to jednak faktu, że wśród przedstawicieli amerykańskiego "jednego procenta" dominują rodowici amerykańscy Biali, którzy stanowią ponad dziewięć dziesiątych tej elitarnej grupy. Udział Czarnych, Latynosów i Azjatów, żyjących w Stanach Zjednoczonych od pokoleń, nie przekracza tu łącznie trzech procent.

dx.doi.org/10.1371/journal.pone.0172876