Jeszcze na przełomie 2016/17 r. według informacji Energetyka24 kluczową kwestią sporną w ramach negocjacji dotyczących Korytarza Norweskiego było stanowisko władz w Oslo.

Już od kilku miesięcy w kuluarach największych konferencji branżowych szeptano, że Duńczycy zamierzają pokryć koszty lądowej infrastruktury Korytarza Norweskiego nie partycypując w morskiej, oraz w najbardziej kapitałochłonnym elemencie projektu tj. tłoczni. Oznaczałoby to przerzucenie głównych wydatków na Polskę.

W ostatnich tygodniach doszło do kilku wydarzeń, które miały jeszcze bardziej usztywnić stanowisko Kopenhagi (miała ona odmówić gwarancji bankowych pod ewentualny kredyt na budowę Baltic Pipe). Chodzi z jednej strony o pojawiające się w prasie doniesienia mówiące o tym, że Dania żąda dopuszczenie duńskich firm do udziału w projektach polskich farm wiatrowych na Bałtyku. Z drugiej strony Duńczycy poinformowali w ostatnim czasie o modernizacji złoża gazowego Tyra na Morzu Północnym.

Trzecia sprawa to, że koniec 2022r. na wykonanie połączenie z Danią staje się bardziej niż problematyczny. Nic nie wiadomo na temat operatów środowiskowych, trasy itp. Tym bardziej, że, jak już to podnosiłem, Gazprom w grudniu 2016 zakontraktował wszystkie dostępne w tej części świata statki do układania rurociągów podmorskich do budowy Nord Stream 2.