Przed poznaniem twórczośći Pana Arminiusa czułem niechęć do Żydów, widziałem ich hipokryzję, butę, nawet rasizm. Nie byłem może antysemitą, ale na pewno byłem go bliżej, niż filosemity. Początkowo wątki p. Arminiusa nawet potegowały moje negatywne nastawienie do Narodu Wybranego. Tak było do czasu, gdy przeczytałem setny wątek o Żydach. Zrobiło mi się ich szkoda, choć żadnego w życiu nie spotkałem (chyba)*. Co dziwne, zrobiło mi się ich szkoda, choć podobno rządzą światem (to pokazuje dobitnie jak wielce terapeutyczne właściwości ma twórczość p. Arminusa). Uważam p. Arminiusa za człowieka inteligentnego, więc doszedłem do wniosku, że jego wątki pełnią właśnie funkcję ocieplenia wizerunku Żydów. Jeżeli cel jego wątków, jeżeli cel Pana wątków ma potęgować w Czytelnikach uczucie niechęci do Żydów, ma obnażać ich (Żydów) karygodne zachowania, to pragnę Pana poinformować, że Pańska retoryka może powodować wręcz przeciwne do zamierzonych efekty. Napisałem, że współczułem obiektom Pańskich ataków, ale ma to jeszcze inny odcień, swój racjonalny odcień. Doszedłem do wniosku, że jeżeli Żydzi mają tak duże wpływy, to lepiej by było trzymać z nimi sztamę. Tu nie chodzi przecież o strach, tylko o interesy (jak się uczyć, to tylko od najlepszych)*. Dziękuję, uleczył mnie Pan od uprzedzeń. Czekam na kolejne wątki!

*jak widać, terapia trwa, nie mogłem się powstrzymać od paru uszczypliwych uwag