Link do obrazka:
napedrealtywistyczny.republika.pl/

>wykonuje specyficzny ruch po osi obrotu okręgu, który leży
>w środku okręgu.

która leży

>Ruch ten jest o tyle specyficzny, że w jedną stronę ruchu
>posuwisto zwrotnego okrąg porusza się szybciej, w drugą
>stronę ruchu posuwisto zwrotnego okrąg porusza się szybciej
>wolniej.

w drugą stronę porusza się wolniej.

Wystarczy inne rozwiązanie.
Wystarczy, że akcelerator złożony z dwóch rur połączonych "u góry" i "u dołu" będzie w odpowiedni sposób spowalniał i zwalniał cząstki. Można wykorzystać różne bezwładności tej samej materii z inną prędkością, która to materia oddziałuje raz słabiej na spowalniające ją mechanizmy, a raz mocniej. Skutkuje to różnicą sił "między rurami 1 i 2", którą to różnicę można wykorzystać do napędzania Nieodrzutowego Napędu Relatywistycznego.

Pardon. Bezwładność ma się nijak do prędkości, ale ma się do przyśpieszenia. To nie zmienia faktu, że prawdziwy jest napęd z akceleratorem.Obiecuję szybko podać link do obrazka, choć znajduje się on już na stronie:
www.scient(*)04c09e8dff47b6043fed4b0712b3f0

link do obrazka:
www.geocities.com/aspagnito

Podtrzymuję moje pierwotne założenia związane z pierwszym wynalazkiem.
Jeśli substancja PRZYŚPIESZA po okręgu, to w jedną stronę specyficznego ruchu posuwisto-zwrotnego, w tą w którą porusza się wolniej, substancja bardziej się rozpędzi (obrotowo) i relatywnie do ruchu w drugą stronę uzyska większą masę.
Kiedy ruch posuwisto zwrotny okręgu zachodzi w drugim kierunku i jest szybszy, "zwiększenie masy" nie będzie tak duże.
Stąd w jedną stronę bezwładność jest większa, niż w drugą i układ będzie się poruszał w jednym z kierunków.

Nieemisyjne Napędy Relatywistyczne

Typ 1

Wiemy, że przy prędkości bliskiej prędkości c, wzrost prędkości wiąże się ze wzrostem masy.
W układzie substancja porusza się po okręgu z prędkością bliską c i przyśpieszeniem a. Dodatkowo okrąg wykonuje specyficzny ruch posuwisto-zwrotny wzdłuż osi obrotu, znajdującej się po środku okręgu.
Specyfika tego ruchu polega na tym, iż jest to ruch w jedną stronę szybszy, w drugą wolniejszy. Odcinki ruchu posuwisto-zwrotnego w jedną i w drugą stronę są tej samej długości.
W odcinku ruchu posuwisto-zwrotnego, który substancja poruszająca się po okręgu pokonuje wolniej, przyśpieszenie spowoduje większy przyrost masy, niż na odcinku w którym substancja poruszająca się po okręgu porusza się szybciej.
Przyrosty masy decydują o oddziaływaniu okręgu w ruchu posuwisto-zwrotnym na układ. Różnica sił reakcji układ-poruszająca się złożonym ruchem substancja między ruchem w jedną i w drugą stronę (w ruchu p. z.) decyduje o poruszaniu się układu z przyśpieszeniem w jedną ze stron (w zależności od tego, czy okrąg przyśpiesza, zwalnia i od tego w którą stronę ruch posuwisto-zwrotny porusza się szybciej, a w którą wolniej).

Typ 2

Wiemy, że przy prędkości bliskiej prędkości c, wzrost prędkości wiąże się ze wzrostem masy.
Substancja porusza się z prędkością bliską c w akceleratorze, który zbudowany jest między innymi z dwóch podłużnych, równoległych "rur". W obu "rurach" znajdują się mechanizmy zwalniające substancję. Dodatkowo w akceleratorze znajdują się mechanizmy: bardzo przyśpieszający substancję (po jednej stronie akceleratora) i zwalniający (po drugiej stronie akceleratora) których kierunki działania znajdują się pod kątem 90 stopni do kierunków działania wcześniej mawianych dwóch mechanizmów zwalniających w obu "rurach".
Prędkość substancji w akceleratorze, choć zmienia się w zależności od tego, w którym miejscu akceleratora substancja się znajduje, w każdym "cyklu" jest taka sama.
Układ funkcjonuje w ten sposób, że w "rurze", do której dociera szybsza i cięższa substancja, na mechanizm spowalniający tej "rury" działają większe siły, niż na mechanizm spowalniający w drugiej "rurze", gdzie dociera wolniejsza i lżejsza substancja.
Skutkuje to przyśpieszeniem układu, będącym efektem superpozycji sił na układach zwalniających w obu równoległych "rurach".
Rozwiązaniem optymalnym jest połączenie dwóch układów o przeciwbieżnym (względem siebie) ruchu substancji. Ma to na celu uniknięcie efektu działania dodatkowych sił, które mogą pojawić się w układzie.

to tak, że podsumować, jak ktoś się pogubił.

>W odcinku ruchu posuwisto-zwrotnego, który substancja poruszająca się po okręgu pokonuje wolniej, przyśpieszenie spowoduje większy przyrost masy, niż na odcinku w którym substancja poruszająca się po okręgu porusza się szybciej.

W odcinku ruchu posuwisto-zwrotnego, który substancja poruszająca się po okręgu pokonuje wolniej, przyśpieszenie (którego działanie jest bardziej rozciągnięte w czasie) spowoduje większy przyrost masy, niż na odcinku w którym substancja poruszająca się po okręgu porusza się szybciej.

>Układ funkcjonuje w ten sposób, że w "rurze", do której dociera szybsza i cięższa
> substancja, na mechanizm spowalniający tej "rury" działają większe siły, niż na
> mechanizm spowalniający w drugiej "rurze", gdzie dociera wolniejsza i lżejsza substancja.
>Skutkuje to przyśpieszeniem układu [...]

Nic z tego, ani z porzednich pomysłów opartych na relatywistycznum wzroście masy ciała. Aby ciało zwiększyło masę, musisz je przyśpieszyć, więc musisz zużyć energię, która jest równoważna masie zgodnie z E=mc^2. Przyrost i zużycie masy dokładnie się zniosą. Nie można zmienić całkowitej masy ani pędu zamkniętego obiektu "od wewnątrz". Bezodrzutowe napędy są niemożliwe, także w relatywistyce.

   Witam ponownie.

   Może daruj sobie tego tupu nieścisłe dywagacje i zaprezentuj swoje rachunki. Jak to się ma do STW?

   Pozdrawiam

>   Witam ponownie.
>   Może daruj sobie tego tupu nieścisłe dywagacje i zaprezentuj swoje rachunki. Jak to się ma do STW?
>   Pozdrawiam
>
To chyba mała ignorancja z twojej strony. To, że nie podałem wzorów nie oznacza, że napędy nie działają. Przyłóż się trochę... przeczytaj... i przedstaw jakieś ewentualne wątpliwości.
Zresztą przy każdym typie napędu podałem główne założenie teorii względności, z którego korzystałem: "wiemy, że przy prędkościach bliskich prędkości światła, wzrost prędkości wiąże się ze wzrostem masy".
Naturalnie wiąże się zawsze, ale wtedy szczególnie.
Gdyby tego efektu nie było, cały mechanizm nie miałby sensu. Wybacz ale nie będę ci opowiadał jeszcze raz o tych typach napędu... odsyłam cię do poprzednich postów.
Pozdrawiam
co złego to nie ja

Zresztą przedstawiłem propozycję rozwiązania, a nie projekt.

   Tłumaczyłeś to już kilkakrotnie nie przedstawiając żadnych rachunków, a ja Ci mówiłem już, dlaczego wg mnie to nie zadziała. Podaj swoje rachunki, to się je zweryfikuje. Skoro nazwałeś to "napędem relatywistycznym" to rozumiem, że zasada jego działania jest w jakiś sposób oparta na TW. Chyba przeprowadzałeś jakieś rachunki?
   W takich sytuacjach bez rachunków trudno orzec, "co autor miał na myśli". Intuicje także często bywają złudne. Po to mamy matematykę, żeby nie plątać się w swoich intuicjach.

Ten pomysł nie był przeze mnie jeszcze prezentowany, przynajmniej nie jako problem realtywistyczny i gubiłem się w uzasadnieniu dlaczego efekt jest widoczny. Próbowałem bezskutecznie wytłumaczyć go na bazie mechaniki klasycznej, ale on nie ma w niej sensu, gdyż wszyscy zarzucali mi, że powołuję się na nieistniejący "fakt" fizyczny, jakoby: "trudniej było poruszać dyskiem wzdłuż osi obrotu, gdy ten się kręci". Po krótkim wykładzie mojej profesor od fizyki z liceum już tak nie twierdzę.
Nie oznacza to, że się poddałem.
Postanowiłem zbadać sprawę głębiej i odwołałem się do relatywistyki. Na rachunki dotyczące teorii względności jestem za cienki. Najwięksi badacze w historii często byli analfabetami, zaś doskonali matematycy najczęściej nic w życiu nie wymyślili, a na końcu mają jedynie "radosną twórczość".
Potraktuj to jako szansę dla siebie i zabłyśnij jakimś wzorkiem.

Czesc
>Zresztą przy każdym typie napędu podałem główne założenie teorii względności, z którego korzystałem: "wiemy, że przy prędkościach bliskich prędkości światła, wzrost prędkości wiąże się ze wzrostem masy".
To nieprawda. Predkosc jest wzgledna, wiec 'wzrost' masy jest wzgledny. We wzorach TW stosowana jest masa spoczynkowa...W zasadzie przyjmuje sie wzrost pedu...
Z powazaniem

>To nieprawda. Predkosc jest wzgledna, wiec 'wzrost' masy jest wzgledny. We wzorach TW stosowana jest masa spoczynkowa...W zasadzie przyjmuje sie wzrost pedu...

Ach te szczegóły szczególiki... Niech ci będzie i wzrost pędu, ale masa rośnie.

Cześć
Prędkość jest pojęciem względnym. Masa rośnie...ale względnie.

Przykład: Względem Słońca poruszamy się z prędkością około 30km/s. Całkiem szybko.
Biorąc pod uwagę Drogę Mleczną to prędkości będą rzędu 600km/s. Będą efekty relatywistyczne.
Pytanie JAKĄ MAMY MASĘ?

Musisz jakoś ten obiekt o dużej masie wyhamować a to będzie dokładnie odwrotnośc przyspieszania czyli jak sądzę wszystko się wyrówna.

Z opisu i rysunków wynika, że układ nie oddziałuje ze środowiskiem zewnętrznym, więc nie może może wpływać na zmianę toru własnego ruchu w przestrzeni. Gdyby było inaczej to naruszona zostałaby zasada zachowania pędu.
Wniosek - wynalazek nie zadziała, a rozumowanie zawiera błąd.

---

"Nie umiem wyobrazić sobie Boga nagradzającego i karzącego tych, których stworzył, [..] Boga, który jest jedynie odbiciem ludzkich słabości. [.] chociaż słabe dusze żywią takie myśli z powodu strachu lub absurdalnego egotyzmu". Albert Einstein