Miłośnikom Toskanii znany jest fenomen stałej obecności Brytyjczyków we Florencji, datujący się od pierwszej połowy 18 wieku. Aldous Huxley określił kolonię Brytyjczyków we Florencji w okresie międzywojennym jako "a queer collection; a sort of decayed provincial intelligentsia" - zwracając uwagę na wysoki wśród nich odsetek osób, o których nie moglibyśmy dzisiaj powiedzieć że byli hetero normatywni. Pamiątką po fenomenie jak wyżej jest brytyjski cmentarz we Florencji -stanowiący już - sam w sobie - kolejną - wśród wielu innych - atrakcję turystyczną tego miasta.Jednakże nie tylko Brytyjczycy podatni byli na wirus zauroczenia pięknem stolicy Toskanii. Może się o tym przekonać każdy kto był kiedykolwiek na florentyńskim moście Ponte Vecchio i uważnie rozglądnął się dookoła. W czerwcu 1944 roku alianci zajęli Rzym. Niemcy wycofali się z miasta, do którego zaraz potem wkroczyli alianci. Stało się to praktyczne be walki - dzięki czemu bezcenne zabytki stolicy Włoch nie uległy zniszczeniu. Rzym ogłoszono bowiem miastem otwartym. Było to możliwe dzięki zabiegom watykańskiej administracji oraz postawie aliantów jak i - przede wszystkim - Niemców.
Niemcy za ten gest drogo zapłacili - bo ocalałe mosty na Tybrze pozwoliły aliantom szybko przerzucić na drugą stronę znaczne siły, które wzięły do niewoli ok. 10 tysięcy jeńców niemieckich. Gdy więc przyszło do powtórki sytuacji we Florencji - stanowisko gen. Kesselringa, głównodowodzącego siłami niemieckimi we Włoszech - było zdecydowanie bardziej usztywnione.Jednakże w tym wypadku kluczową role odegrał niemiecki konsul we Florencji nazwiskiem Gerhard Wolf, który wykorzystując swoje dobre kontakty z ambasadorem niemieckim we Włoszech oraz gen. Kesserlingiem wymógł na nich najpierw pierwsze ustępstwo, polegające na tym, iż najcenniejszy florencki most - Ponte Vecchio - nie zostanie zniszczony, a następnie doprowadził do tego, iż po wysadzeniu w powietrze wszystkich mostów na Arno z wyjątkiem tego najstarszego - armia niemiecka wycofała się do Fiesole i na okoliczne wzgórza. W ten sposób nie doszło do walk w centrum miasta (starówka), która dzięki temu ocalała i do dnia dzisiejszego cieszy nasze oko.
Kluczową rolę w wydarzeniach jak wyżej odegrały zawzmiankowane osoby, jednakże ich poczynania najpewniej zakończyłyby się fiaskiem - gdyby sam Hitler nie miał do nich życzliwego stosunku.
W 1938 roku 0dbył od podróż do Włoch w trakcie której zwiedził szereg włoskich zabytkowych miejscowości. Rzym i Florencja zrobiły na nim szczególne wrażenie.
Po zakończeniu działań wojennych Wolf został przez aliantów internowany. W odpowiedzi - 29 mieszkańców Florencji - wysłało do władz alianckich oświadczenia poświadczając jego etyczną postawę w czasie wojny oraz wybitne zasługi w dziele uratowania od zniszczeń ich rodzinnego miasta. w 2007 roku Rada Miejska Florencji ufundowała na moście Ponte Vecchio tablicę memorialną z napisem o następującej treści:
"Gerhard Wolf (1886 - 1962). Niemiecki konsul urodzony w Dreźnie, mieście partnerskim Florencji - odegrał kluczową rolę w ocaleniu mostu Ponte Vecchio (1943) od barbarzyństwa drugiej wojny światowej, był także zaangażowany w ratowane więźniów politycznych oraz Żydów w okresie apogeum nazistowskiej okupacji. Rada miejska odsłania tę tablicę w dniu 11 kwietnia 2007 roku dla uczczenia faktu przyznania honorowego obywatelstwa Gerhardowi Wolfowi."
Zainteresowanych problematyką - odsyłam do podlinkowanych materiałów.

"So, with the help of Florence's Cardinal Elia Della Costa, they began a letter writing campaign - Della Costa to the British Embassy in the Vatican, and Wolf to his long-time friend and now German Ambassador to Italy, Rudolf Rahn, asking both sides to agree to making Florence an open city - or a city both sides agree not to use militarily. Field Marshal Harold Alexander, the British commander of all Allied troops in Italy, did not respond to any inquires from Della Costa on making Florence an open city. But Rahn himself brought up the point to Adolf Hitler in a meeting. The Fuhrer visited Florence in 1938, at the end of a frustratingly fruitless visit to Italy. However, the tour of the city had ended his trip on a high note, during which he visited all the tourist staples - Santa Croce, Piazza Michelangelo, the Uffizi - and took a walk along the River Arno. The tour had apparently left a mark on the dictator. "Florence is too beautiful a city to be destroyed. Do what you can to protect it. You have my permission and assistance," Hitler told Rahn in November of 1943.
This statement seemingly plays into one of the legends that has grown around the bridge's noted survival - that it was the German dictator himself. According to Ciccarelli, one is that as the Germans retreated, they planned to blow up every bridge, until a rather personal intervention by the Hitler saved the centuries-old crossing. "Hitler said the bridge was too much of a masterpiece and a historical part of Florence that he said 'no'" said Ciccarelli.
Grillatti presents another theory, from her time talking to former Italian resistance members.
"The Germans, when going back home, always left one bridge surviving on a river to let the Allies use that one," she said."Obviously it was a trap and with the help of spies [the Allies] knew it was better to build a new bridge." However, a far less exciting and romantic tale is the one Ceccarelli thinks is the truth. "The American tanks were too large to pass on the Ponte Vecchio and would collapse it anyway," Ciccarelli said. Therefore, the Germans felt no need to blow the bridge during their retreat.
The truth is a mix of all three."

www.theloc(*)rd-wolf-second-world-war-italy

www.ncronl(*)ler-know-about-liberation-rome