"Polska Chrystusem narodów" czy też konkurująca z nią "Polska Winkielriedem narodów" - to znane zawołania polskiego mesjanizmu. Były też inne - mesjanizmy. Na przykład rewolucyjne (główny ideolog: Anatol Łunaczarski), głoszące hasło, iż mesjaszem zbawiającym świat będzie nie naród tylko rewolucja w wykonaniu określonej klasy społecznej. Był też mesjanizm bałkański. Jego zastnienie związane jest z nazwiskiem Ljubomira Micica - założyciela pisma "Zenit" i "zenityzmu" - nurtu artystyczno - społecznego biorącego swoją nazwę od tytułu pisma. Był to ruch komunizującej awangardy artystycznej - jakich wiele zapaczkowało po wybuchu rewolucji w Rosji i zakończeniu się I wojny. Koniec konfliktu w Europie - nota bene - przyniósł wielkie rozczarowanie, depresję, załamanie się nadziei na lepsze jutro, czego najlepszym wyrazicielem stało się dzieło Spenglera pt. "Zmierzch Zachodu". I właśnie w takie nastroje wpasował się Micić formułując swój program barbarogeniusza bałkańskiego, którego zadaniem była "decywilizacja", to jest odmłodzenie zdegenerowanej, dekadenckiej, przeintelektualizowanej Europy. Miał to uczynić prymitywny, żywiołowy, pełen energii i chuci, umięsiony barnbarogeniusz z Bałkanów - dokonując rytualnego, kulturowego gwałtu na słabowitej, chimerycznej, przeżartej patologiami i kompleksami pannie Europie.
Czytając charakterystykę programu Micicia nieustannie nachodziły mnie skojarzenia z "Palę Paryż" Brunona Jasieńskiego czy też z mitem greckim o porwaniu Europy przez Zeusa. Zenityzm po kilkunastu latach funkcjonowania popadł w zapomnienie i odszedł do lamusa historii. A koncepcja Micicia w jakiś sposób ziściła się ale a rebourse. To Bałkany bowiem bardziej zostały zgwałcone przez europejskich barbarogeniuszów - nie vice versa. rzecz charakterystyczna, iż koncept jak wyżej - nie odrodził się w titowskiej Jugosławi, w której jego autor umarł po latach zapomniany w przytułku dla starców. Zważywszy na ścisłe powiązania zenityzmu z komunizmem - nie jest nadużyciem domniemywać, iż gwałt barbarogeniusza bałkańskiego na Europie skończyłby się "złagrowaniem" panny Europy przez zbolszewiczałe hordy.
Dlatego jeżeli mam wybierać - wolę zdecydowanie Zeusowskie zaloty do panny Europy nad demonstrację jurności barbarogeniusza jak wyżej.
Zainteresowanych odsyłam do podlinkowanego materiału.

"The redemptive force of a Balkan man stemmed from his powerful vibe of freshness, youth and energy. He may have been raw, but his barbarism is represented in Nietzschean terms of reshaping the old values and giving birth to new man - Superhuman (Übermensch). According to Micic,
European culture is cruel and cannibalistic. That is why Zenitists work on the balkanization of Europe and want to expand...to all continents in the name of the new barbarism, in the name of new people and new continents, in the name of a terrible struggle: East vs. West! The Balkan peninsula is a cradle of pure barbarism, which preaches a new brotherhood of men.
The Balkan Barbarogenius possesses the primordial purity not burdened by education and manners of a "high society". He owes his vitality to rebellious ancestors - hajduks - who fought all Balkan invaders (Ottomans and Habsburgs) in guerrilla style. His masculinity is impossible to tame as he is "an extremely powerful corporeal machine." Such character of Barbarogenius clearly shows the influence of Futurism on Micic's work. His life-lasting love for Expressionism adorned the character of Barbarogenius with the ability of unrestrained and pervading interaction with the surrounding. His spontaneity is something which "old and tired" Europe has to retrieve at the path to recovery. Only Balkanic Southern Slavic people, led by the ideal figure of Barbarogenius, can stop the decline of the West. They represent the necessary rejuvenation of Europe's decadent culture. All these ideas were outlined in the numerous issues of Zenit, and Micic rounds them up in a novel in French "Barbarogénie le Décivilisateur (1938)."

www.meettheslavs.com/ljubomir-micic/