Tak sobie siedzę za biurkiem i myślę , siedzę i myślę, że stanowisko deontologiczne zbieżne jest z stanowiskiem , znanego i lubianego z forum Racjonalista - użytkownika - Krystiana.
Śmiało można rzec , że jest to coś w rodzaju odkrycia tygodnia. Co będę miał RADOŚĆ w dalszej części dowodzić. Mało tego, deontologizm zbieżny jest z kantyzmem i tomizmem, które nie jest bez znaczenia dla całej moralności chrześcijańskiej.
Dla tych, co nie wiedzą ( a chcą , pragną lepiej zrozumieć ) wyjaśniam, że moje odkrycie ma związek z pewnym sposobem myślenia w etyce.
( Choć niezupełnie jest on zgodny z moim stanowiskiem. Nie jest. )
Mianowicie chodzi o komutacyjną etykę zasad , wg. której w praktyce moralnej nie przewiduje się konieczności stosowania osobistego osądu moralnego. Krystian o tym nie wiedział, ale jak to przeczyta, to się dowie.
Mówiąc krótko w podejściu tym reguły moralne traktuje się jak algorytmy w programach komputerowych. Filozofowie, którzy myślą o etyce
(zaznaczam , ja się z nimi nie zgadzam , o ile w ogóle można ich nazwać filozofami )
w ten sposób, nie widzieliby przeszkód , aby rolę wzorów moralnych pełniła w przyszłości sztuczna inteligencja. W tym ujęciu liczą się wyłącznie reguły " na wejściu".

Tutaj pewna egzemplifikacja. Jeśli jakiś X powoduje śmierć drugiego człowieka Y bez jego zgody , to na wyjściu formułuje się pewna ocena - jest to morderstwo.

Innymi słowy przy takim podejściu osobowy wzór moralny całkowicie sprowadza się do bycia człowiekiem zasad. Jest to osoba, która zna wszystkie powinności moralne i ich przestrzega. Bezwzględnie przestrzega. Mianowicie przestrzega jedynie zasady "na wejściu", czyli taka osoba, zna wszystkie istotne moralne właściwości sytuacji - a następnie reaguje na nie wykonując "moralny algorytm."

Praktycznie nie uwzględniłem żadnych wad , nie użyłem ( jeszcze ) żadnej krytyki wobec tego stanowiska. Stanowisko to ma nawet swoją tradycję ( deontologia) , o której po części wspomniałem, po współczesność.
Myślę sobie, że doprawdy trudno oczekiwać czegoś konstruktywnego od etyka, który trzymałby się takowych zasad. Jego użyteczność w rozwiązaniu jakichkolwiek problemów moralnych byłaby bardzo słaba, a dlatego, ponieważ sprowadzałaby się zasadniczo do stanowiska w szerokim, a raczej najszerszym rozumieniu tego słowa , do etycznego realizmu.
Z jaką łatwością można by obalić takie stanowisko , z jaka pasją poddać krytyce , tym bardziej przez zawodowych etyków, łatwo można sobie wyobrazić.

Kto ma ochotę poddać krytyce stanowisko komutacyjne etyki zasad, to proszę bardzo. Zostało ono precyzyjnie wyjaśnione.
Kto ma ochotę wziąć owe stanowisko w obronę - to zdecydowanie będzie jeszcze bardziej interesujące dla mnie osobiście. Jako, że się z nim nie zgadzam.
( W samej współczesnej etyce ponadto nie cieszy się powodzeniem. Ba! Nawet trudno znaleźć przedstawicieli wspomnianego stanowiska). A mnie się udało