Z wypowiedzi przedstawicieli rządzącego obecnie Polską ugrupowania (Duda, Szydło, Kaczyński) wynika, iż węgiel jest polskim błogosławieństwem, opoką polskiej gospodarki, polską racją stanu.
Problem jednakże w tym, że skoro jest tak świetnie, to czemu jest tak....drogo?
Ceny energii elektrycznej wytwarzanej na bazie węgla są w Polsce dla przemysłu najdroższe w Europie - co oczywiście odbija się na konkurencyjności polskiej gospodarki. Na wysokie ceny prądu narzekają także samorządy, którym za oświetlenie miejscowości przychodzi nagle zapłacić drastycznie więcej. Najpewniej po najbliższych wyborach - po kieszeni podwyższoną ceną prądu dostanie mocno zwykły śmiertelnik.
Co gorsza, wszystko wskazuje na to, iż produkcja energii bazująca na węglu będzie coraz droższa, w przeciwieństwie do coraz tańszej ( bo mocno się rozwijającej i ekspandującej) energii ze źródeł alternatywnych. Rząd polski zdaje się tej tendencji nie zauważać i w praktyce nić nie robi w celu dekarbonizacji polskiej gospodarki. A przecież, w tym wypadku, już nie chodzi tylko o ekologię, chodzi o twardą ekonomię.
Kiedyś jeszcze jako student miałem okazję być na kameralnym wykładzie prof. Neya - nieformalnego, ekonomicznego doradcy Gierka. Stwierdził on, iż węgiel jest nieszczęściem Polski. Wówczas postrzegałem Jego wypowiedź w kontekście wielkiego zanieczyszczenia środowiska, jakie miało wówczas miejsce na Śląsku. Dzisiaj widać, iż prognoza profesora miała także swój ekonomiczny aspekt.
Zainteresowanych problemem - odsyłam do podlinkowanego materiału.

"Już teraz duzi odbiorcy prądu płacą 69 euro za 1 MWh, czyli najwięcej w regionie (wobec 57 euro w przypadku przedsiębiorstw czeskich i 38 euro - niemieckich, po uwzględnieniu rekompensat dla przemysłu energochłonnego). Ta różnica będzie się utrzymywać w kolejnych latach. W perspektywie 2023 r. - jak wskazuje Instytut - można oczekiwać 78 euro w Polsce (w tym powyżej 65 euro/MWh na rynku hurtowym), 68 euro w Czechach i 48 euro w Niemczech.
Ze względu na zużycie energii niezbędnej do wytworzenia finalnych produktów aktualnie obserwowane wzrosty cen energii będą najsilniej odczuwalne w sektorze chemicznym. Instytut Jagielloński wskazuje tu na Grupę Azoty, Orlen, Lotos, Ciech, ale też huty (zarówno stali jak i szkła), przemysł elektromaszynowy, cementownie i górnictwo.
"Nie bez znaczenia pozostaje wzrost kosztów transportu spowodowany wzrostem cen energii zarówno dla transportu pasażerskiego, ale przede wszystkim dla transportu towarowego, który znajdzie przełożenie w kosztach innych producentów wpływając na pogorszenie konkurencyjności naszej gospodarki oraz pogorszenie wskaźników inflacyjnych" - czytamy w analizie. Eksperci widzą ryzyko przenoszenia produkcji do krajów z niższymi kosztami energii. A to oznacza, że na znaczeniu straci argument niższych kosztów pracy."

www.parkie(*)-ceny-pradu-dla-przemyslu.html