Słyszałem kiedyś taką anegdotkę, że Einstein po opublikowaniu STW jeździł z serią referatów i bardzo go to nudziło. Namówił więc swojego kierowcę, aby ucharakteryzował się jak Einstein i zamiast niego wygłaszał te referaty, a on tymczasem na luzie spędzał czas na widowni udając kierowcę.
- Czytaj z kartek. Do tego naucz się ze 20 skomplikowanych słów i jak będą o coś pytać, to używaj ich w różnym zestawieniu - i tak nikt nie rozumie o co chodzi. A jak już naprawdę będzie gorąco, to mów, że tego nie da się prosto wytłumaczyć.

Wszystko było fajnie, ale kierowcy też się to znudziło. I pewnego razu, gdy dostał jakieś pytanie z sali powiedział:
- Proszę Państwa, to zagadnienie jest tak proste, że z łatwością wyjaśni je Państwu mój kierowca.

>- Proszę Państwa, to zagadnienie jest tak proste, że z łatwością wyjaśni je Państwu mój kierowca.

Dobre.
W samo sedno, to tylko przedstawia realnie istniejący problem. Np.odwołując się w swoich
wypowiedziach do dzieł, książek pisanych stulecia lub ileś czasu wcześniej trzeba takie
poprawki uwzględniać. Aby większość rozumiała co mówimy, piszemy, należałoby ujednolicić
słownictwo, oraz nieprzebraną ilość dorobku ludzkości zawartego w książkach zredagować
na nowo lub dopisać stosowny komentarz.
Bez tego współczesna nauka jest niczym Syzyf budujący wciąż od nowa wieżę Babel.

-pozdrawiam.

>to zagadnienie jest tak proste, że z łatwością wyjaśni je Państwu mój kierowca.

Pojęcie rzeczywistości nie wydaje się proste, przynajmniej mi.

W tej chwili badam taką ideę.

Wyobraz sobie środek a wokół niego horyzont zdarzeń.

Wewnątrz horyzontu zdarzeń panuje grawitacja i wszelkie zaburzenia falowe zmierzają do środka.

Z zewnątrz horyzontu zdarzeń panuje promieniowanie i wszelkie zaburzenia falowe wychodzą od środka.

Horyzont zdarzeń jest granicą pomiędzy polem grawitacji a polem promieniowania.

A teraz najbardziej pokręcona część tej idei.

Śródek pola grawitacji wyznacza pt. przestrzeni a wymiar pola grawitacji określa wymiar przestrzeni.

Śródek pola promieniowania wyznacza pt. czasu a wymiar pola promieniowania określa wymiar czasu.

To znaczy, że obserwując jeden obiekt możesz postrzegać go jako materię i punkt w przestrzeni albo jako ruch i punkt w czasie,zaleznie od tego czy stwierdzić pole jego grawitacji czy pole jego promieniowania.

Poszukując prawdy o rzeczywistości proponuję poczytać o tym co udało się odkryć do tej pory fizykom oraz o tym jakie są ich przypuszczenia. Polecam sięgnąć po parę razy już na tym portalu polecane książki Carla Rovelli. Naprawdę warto.

>Poszukując prawdy o rzeczywistości proponuję poczytać o tym co udało się odkryć do tej pory fizykom oraz o tym jakie są ich przypuszczenia. Polecam sięgnąć po parę razy już na tym portalu polecane książki Carla Rovelli. Naprawdę warto.

Na pewno warto poznawać cudze wizje i przekonania ale też nie warto im zbytnio ulegać. To ogranicza.

Ludzie mają skłonność do tworzenia zamkniętych konstruktów myślowych, ulegając wierze, że już wszystko odkryli, że już wszystko zrozumieli, że już wszystko wiedzą.

Ja staram trzymać własnych wizji i wpasowywać je w wizje innych ludzi.
Obce poglądy nie są dla mnie wyznacznikiem.

Ale dzięki.

Wydaje się, że współczesna fizyka porusza się już w takich obszarach, które wymykają się potocznemu rozumieniu. I dlatego trudno jest nawet oceniać rzetelność i faktyczną wartość prowadzonych badań.
Obawiam się więc, że wielu "kierowców" przebiera się za naukowców i wyłudza granty na przysłowiowe "przelewanie z pustego w próżne".
Przykład sprzed paru lat z CERN-u, gdzie niby odkryto, że neutrina poruszają sie z prędkością większą od światła, a potem niby ustalono, że rzekomo przyczyną różnicy paru nanosekund były "obluzowane kabelki". - Dowcipnisie...

>Wydaje się, że współczesna fizyka porusza się już w takich obszarach, które wymykają się potocznemu rozumieniu. I dlatego trudno jest nawet oceniać rzetelność i faktyczną wartość prowadzonych badań.
>Obawiam się więc, że wielu "kierowców" przebiera się za naukowców i wyłudza granty na przysłowiowe "przelewanie z pustego w próżne".
>Przykład sprzed paru lat z CERN-u, gdzie niby odkryto, że neutrina poruszają sie z prędkością większą od światła, a potem niby ustalono, że rzekomo przyczyną różnicy paru nanosekund były "obluzowane kabelki". - Dowcipnisie...
>

Ja uwazam, że fascynacja obiektami elementarnymi czy globalnymi, energiami bardzo niskimi i bardzo wysokimi jest przesadzona, bo Naturę rzeczywistości pokazuje nam nasz wymiar.

Zamiast konstruować satelitę i wysyłać go na odrite do zbadania zakrzywienia promieniowania w okolicy masywnych ciał wystarczy zaobserwowac załamania światła w kryształowej kuli, znisztalcenia i rozszczepienia i mamy ten sam wynik.

Jeżeli obserwujemy rozszczepienie materii na kole garncarskim skutkiem wirowania to można być pewnym, że podobnemu rozszczepieniu będzie ulegać wielki obiekt kosmiczny, który znajdzie się w ruchu obrotowym.

Jeżeli obserwujemy, że materia krystalizuje się pod wpływem zewnętrznego ciśnienia to można z tego wyciągnąć wniosek, że opromieniowujac sferycznie cząstki elementarne umieszone w środku doprowadzimy do ich syntezy.

Jeżeli uderzając przecinakiem doprowadzamy kamień do rozłamu to znak, że atom łatwiej rozbić zderzeniem atomu z elektronem niż zderzeniem atomu z atomem.

Do badania Natury nie potrzeba wcale super mikroskopów ani super teleskopów, wystarczy rozejrzec się wokół siebie.

>Wydaje się, że współczesna fizyka porusza się już w takich obszarach, które wymykają się potocznemu rozumieniu. I dlatego trudno jest nawet oceniać rzetelność i faktyczną wartość prowadzonych badań.
>Obawiam się więc, że wielu "kierowców" przebiera się za naukowców i wyłudza granty na przysłowiowe "przelewanie z pustego w próżne".
>Przykład sprzed paru lat z CERN-u, gdzie niby odkryto, że neutrina poruszają sie z prędkością większą od światła, a potem niby ustalono, że rzekomo przyczyną różnicy paru nanosekund były "obluzowane kabelki". - Dowcipnisie...

To raczej odwieczna walka o przetrwanie, za coś trzeba żyć, zarobić na "kieliszek chleba", to dotyczy wszystkich dziedzin życia, współczesna fizyka nie jest wyjątkiem.

Anegdota :
Syn przejął po ojcu praktykę lekarską. Długoletnią pacjętkę ojca wyleczył z przewlekłej
choroby w ciągu miesiąca. Pochwalił sie tym ojcu. Ojciec westcnął i pyta się syna :
- jak myślisz, za czyje pieniądze skończyłeś studia?

To się nigdy nie skończy.