Rozbieżności między relacją Łukasza z dziejów Apostolskich, a relacją Pawła z listu do Galatów.
Dz 9
22 A Szaweł występował coraz odważniej, dowodząc, że Ten jest Mesjaszem, i szerzył zamieszanie wśród Żydów mieszkających w Damaszku. 23 Po upływie dłuższego czasu Żydzi postanowili go zgładzić. 24 Szaweł dowiedział się o ich zamiarach. A strzegli bram we dnie i w nocy, aby go zgładzić. 25 Uczniowie więc spuścili go nocą w koszu na sznurze przez mur i wyprawili. 26 Kiedy przybył do Jerozolimy, próbował przyłączyć się do uczniów, lecz wszyscy bali się go, nie wierząc, że jest uczniem. 27 Dopiero Barnaba przygarnął go i zaprowadził do Apostołów, i opowiedział im, jak w drodze [Szaweł] ujrzał Pana, który przemówił do niego, i z jaką siłą przekonania przemawiał w Damaszku w imię Jezusa. 28 Dzięki temu przebywał z nimi w Jerozolimie. 29 Przemawiał też i rozprawiał z hellenistami, którzy usiłowali go zgładzić. 30 Bracia jednak dowiedzieli się o tym, odprowadzili go do Cezarei i wysłali do Tarsu.
Dz 22
12 Niejaki Ananiasz, człowiek przestrzegający wiernie Prawa, o którym wszyscy tamtejsi Żydzi wydawali dobre świadectwo, 13 przyszedł, przystąpił do mnie i powiedział: "Szawle, bracie, przejrzyj!" W tejże chwili spojrzałem na niego, 14 on zaś powiedział: "Bóg naszych ojców wybrał cię, abyś poznał Jego wolę i ujrzał Sprawiedliwego i Jego własny głos usłyszał. 15 Bo wobec wszystkich ludzi będziesz świadczył o tym, co widziałeś i słyszałeś. 16 Dlaczego teraz zwlekasz? Ochrzcij się i obmyj z twoich grzechów, wzywając Jego imienia!" 17 A gdy wróciłem do Jerozolimy i modliłem się w świątyni, wpadłem w zachwycenie. 18 Ujrzałem Go: "Spiesz się i szybko opuść Jerozolimę - powiedział do mnie - gdyż nie przyjmą twego świadectwa o Mnie". 19 A ja odpowiedziałem: "Panie, oni wiedzą, że zamykałem w więzieniach tych, którzy wierzą w Ciebie, i biczowałem w synagogach, 20 a kiedy przelewano krew Szczepana, Twego świadka, byłem przy tym i zgadzałem się, i pilnowałem szat jego zabójców". 21 "Idź - powiedział do mnie - bo Ja cię poślę daleko, do pogan"».

Ga 1
15 Gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, 16 aby objawić Syna swego we mnie, bym Ewangelię o Nim głosił poganom, natychmiast, nie radząc się ciała i krwi 17 ani nie udając się do Jerozolimy, do tych, którzy apostołami stali się pierwej niż ja, skierowałem się do Arabii, a później znowu wróciłem do Damaszku. 18 Następnie, trzy lata później, udałem się do Jerozolimy dla zapoznania się z Kefasem, zatrzymując się u niego [tylko] piętnaście dni. 19 Spośród zaś innych, którzy należą do grona Apostołów, widziałem jedynie Jakuba, brata Pańskiego. 20 A Bóg jest mi świadkiem, że w tym, co tu do was piszę, nie kłamię. 21 Potem udałem się do krain Syrii i Cylicji. 22 Kościołom zaś chrześcijańskim w Judei pozostawałem osobiście nie znany.
Ga 2
1 Potem, po czternastu latach, udałem się ponownie do Jerozolimy wraz z Barnabą, zabierając z sobą także Tytusa. 2 Udałem się zaś w tę stronę na skutek otrzymanego objawienia I przedstawiłem im Ewangelię, którą głoszę wśród pogan, osobno zaś tym, którzy cieszą się powagą, [by stwierdzili], czy nie biegnę lub nie biegłem na próżno.

No i w tych tekstach jest sporo niezgodności i to do tego dość poważnych i nie da się tego wytłumaczyć żydowską kwiecistą mową, bo Łukasz Żydem nie był.
A więc tak. W (Dz 9) jest, że Paweł zaraz po ucieczce z Damaszku udał się do Jerozolimy i wszyscy się go bali. To Barnaba pierwszy mu uwierzył i wprowadził do grona Apostołów. No ale w (Dz 22) jest, że w Jerozolimie miał objawienie Jezusa i Jezus mu powiedział, że nie przyjmą jego świadectwa i ma szybko opuścić Jerozolimę i udać się do pogan. To co? Nie uwierzył w to objawienie i szwendał się po Jerozolimie aż Barnaba go wprowadził w grono Apostołów? No to z tego by wynikało, że to objawienie nie było od Boga, skoro jednak jego świadectwo przyjęli.
W liście do Galatów Paweł pisze, że z Damaszku na skutek objawienia od razu udał się do Arabii do pogan. To gdzie miał objawienie, że ma pójść do pogan? W Jerozolimie, czy znacznie wcześniej jeszcze w Damaszku? No i Paweł nigdzie nie opisuje objawienia pod Damaszkiem, nie opisuje objawienia w Jerozolimie, a to opisuje Łukasz. Paweł nie opisuje również Soboru Jerozolimskiego, na którym zapadły bardzo ważne decyzje (szacowana data 49rok). Jeśli Paweł miał objawienie około 34 roku, to licząc według tego, co jest w liście do Galatów, to druga wizyta w Jerozolimie mogła być około 51 roku. (34 rok objawienie, pierwsza wizyta po trzech latach, a druga jeszcze po czternastu latach - 34+3+14=51) No zakładam, że Paweł umiał liczyć. Paweł pisze, że udał się do Jerozolimy przedstawić Apostołom głoszoną przez siebie Ewangelię, czy aby jest zgodna z tym, co głoszą tamci. No i nic o Soborze Jerozolimskim nie wspomina, jak by to było mało istotne. Jeszcze dziwniejsze jest to, że tej głoszonej przez Pawła Ewangelii nigdzie nie znaleziono, a odnaleziono tak wiele jego listów. No skoro Ewangelie głoszone przez Apostołów krążyły wśród chrześcijan w ogromnej ilości egzemplarzy, to dlaczego Ewangelii głoszonej przez Pawła poganom nikt nie spisywał i nie puszczał jej w obieg, tak jak było z tamtymi Ewangeliami? To co? Listy Pawła krążyły wśród chrześcijan, a Ewangelia przez niego głoszona przepadła bez wieści? No i do Soboru Jerozolimskiego nikt w Jerozolimie jej nie znał, chociaż sława Pawła była już w Jerozolimie dość duża. W Damaszku po roku byli już uczniowie, a więc musieli już znać nauczanie Jezusa, no a po siedemnastu latach w Jerozolimie nie znali Ewangelii głoszonej przez Pawła, chociaż już pozakładał kilka Kościołów. No i Łukasz też nigdzie nie powołuje się na Ewangelię głoszoną przez Pawła ale powołuje się na Ewangelię głoszoną przez Apostołów.