Podlinkowany tekst jest minirecenczją książki chińskiego uczonego, Lansina Xianga, zatytułowanej "The Quest for Legitimacy in Chinese Politics". Warto się z nim zapoznać ze względu na podniesiony przez autora, fundamentalny jego zdaniem, problem mariażu marksizmu i konfucjanizmu - który to eksperyment od kilkudziesięciu lat ma miejsce w Chinach.
Mnie jednakże najbardziej zafrapowała teza autora o tym, iż europejski liberalizm gospodarczy ma korzenie wybitnie...konfucjańskie.
Miało to wyglądać tak: Francois Quesney twórca fizjokratyzmu i leseferyzmu, który miał ogromny wpływ na poglądy Adama Smitha twórcy liberalizmu zachodniego - był wybitnym znawcą Chin. Napisał on między innymi książkę pt. "Le Despotisme de la Chine", w której wnikliwie opisał konfucjanizm oraz ustrój chiński - wyrażając się o nim w superlatywach. Zwano go..."europejskim Konfucjuszem". Xiang twierdzi, iż koncepcja leseferyzmu, stanowiąca fundament nieskażonej gospodarki wolnorynkowej, została zainspirowana taoistycznym konceptem wu-wej - co oznacza "brak akcji". Jeżeli jest w tym jakaś prawda - to okazałoby się, iż pobyt jezuitów z misjami w Chinach zaowocował nie tylko transferem zachodnich wynalazków na grunt chiński - ale i vice versa, w czym nie byłoby, nota bene, nic dziwnego.
Zainteresowanych problemem odsyłam do detali w podlinkowanym tekście.

"Xiang needs to go back to the basics: the West did not invent the free market. The laisser-faire principle was first conceptualized by Francois Quesnay, the forerunner of Adam Smith’s “invisible hand”. Quesnay, curiously, was known at the time as the “European Confucius”.
In Le Despotisme de la Chine (1767), written 9 years before The Wealth of Nations, Quesnay was frankly in favor of the meritocratic concept of giving political power to scholars and praised the “enlightened” Chinese imperial system.An extra delicious historical irony is that laisser-faire, as Xiang reminds us, was directly inspired by the Taoist concept of wu wei – which we may loosely translate as “non-action”.Xiang notes how “Adam Smith, deeply influenced by Quesnay whom he had met in Paris for learning this laisser-faire philosophy, may have got right the meaning of wu wei with his invention of “invisible hand”, suggesting a proactive rather than passive economic system, and keeping the Christian theological dimension aside.”
Xiang reviews everyone from Locke and Montesquieu to Stuart Mill, Hegel and Wallerstein’s “world system” theory to arrive at a startling conclusion: “The conception of China as a typical ‘backward’ economic model was a 20th century invention built upon the imagination of Western cultural and racial superiority, rather than historical reality.”
Moreover, the idea of ‘backward-looking’ was actually not established in Europe until the French revolution: “Before that, the concept of ‘revolution’ had always retained a dimension of cyclical, rather than ‘progressive’ – i.e., linear, historical perspective. The original meaning of revolution (from the Latin word revolutio, a “turn-around” contains no element of social progress, for it refers to a fundamental change in political power or organizational structures that takes place when the population rises up in revolt against the current authorities.”

finanz.dk/(*)confucius-marry-marx-in-china/