Z kreacji Andrieja Tarkowskiego najbardziej przypadł mi do gustu "Andriej Rublow". Jednakże to w "Nostalgii" jest zawarty fragment absolutnie bezkonkurencyjny. Jedna z osób, której go pokazałem stwierdziła, jakże trafnie, iż jest "ekstrakt najczystszej formy poezji". Poszedłbym dalej w tej charakterystyce i powiedział, że jest to wyrafinowana medytacja najprzedniejszego sortu. Jej oniryzm po prostu hipnotyzuje. Mistrzowskie pojednanie obrazu i dźwięku.
Zapraszam więc do medytacji - nadmieniając, że - jak to przy medytacji - aby uzyskać pożądany efekt muszą być spełnione określone warunki.
Życzę niezwyczajnych doznań i odczuć.


www.youtube.com/watch?v=TC5WTwwrPmI