Nie wiem na ile to będzie pomocne, ale polecam taką książkę: Danuta Musiał "Antyczne korzenie chrześcijaństwa" Wydawnictwo TRIO, W-wa 2001. Jest chyba nawet w księgarni Racjonalisty.

>W rozmowie z bardzo mi bliską osobą, katoliczką,
>poruszyliśmy remat "wpływologii". Osoba ta nie bardzo może
>pogodzić się z faktem, że katolcyzm przejął od pogańskich
>filozofów greckich bardzo dużo. CZy może są jakieś
>ortodoksyjne łatwo dostępne dokumenty katolickie, w których
>stoi czarno na białym, że KK przejęła z filozofii greckiej
>"bardzo dużo"? Sam KK zbytnio się z tym nie kryje,
>nieprawdaż?
Nie. Kościół nie kryje się z tym, że przejął sporo od filozofów greckich. Co nie oznacza, że pod ich wpływem zmienił coś w zasadach religii chrześcijańskiej. Nie jestem w stanie podać Ci teraz dokumentów kościelnych, ale kiedyś czytałem bardzo ciekawy tekst profesora z KUL-u często występującego w Radiu Maryja na ten temat. Jeśli Cię to interesuje, to mogę poszukać.
PS. Jestem ciekaw reakcji "tolerancyjnych racjonalistów" na wspomnienie Radia Maryja.

>W rozmowie z bardzo mi bliską osobą, katoliczką,
>poruszyliśmy remat "wpływologii". Osoba ta nie bardzo może
>pogodzić się z faktem, że katolcyzm przejął od pogańskich
>filozofów greckich bardzo dużo. CZy może są jakieś
>ortodoksyjne łatwo dostępne dokumenty katolickie, w których
>stoi czarno na białym, że KK przejęła z filozofii greckiej
>"bardzo dużo"? Sam KK zbytnio się z tym nie kryje,
>nieprawdaż?

Po co ci dokumenty kościelne, w których stoi czarno a białym: to wzieliśmy od tego to od tamtego? Zajrzyj do Tomasza i Augustyna. Pierwszy był pod wpływem Arystetelesa, drugi Plotyna. Jeśli ci się nie chce, fajnie o tym pisał Kołakowski w książce "Jeśli Boga nie ma? Horror metaphisicus."
Czytałem, że współcześni teologowie chcą wyprać naukę Jezusa z "greckich brudów". Oby nie wyprali siebie z resztek europejskiej kultury i logiki...

CZy może są jakieś
>ortodoksyjne łatwo dostępne dokumenty katolickie, w których
>stoi czarno na białym, że KK przejęła z filozofii greckiej
>"bardzo dużo"?

Kiedy ogarnia mnie lenistwo zapominam, że ciekawe tematy przychodzą znienacka i trzeba je łapać póki gorące. Tym razem dam ci konkretne "namiary".

"Toteż sprawiłeś, że jakiś człowiek, nadęty niesłychaną pychą, dał mi niektóre księgi platoników, przełożone z języka greckiego na łaciński. Tam wyczytałem, wprawdzie nie w tych samych słowach, ale tę samą treść, dowodzoną wielu różnorakimi racjami, że "na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko się przez nie stało, a bez niego nic się nie stało, co się stało. W nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemnościach świeci i ciemności jej nie ogarnęły"(...) ale w księgach tych nie ma tego, że [Syn] wyniszczył samego siebie przyjąwszy naturę sługi, stawszy się podobnym do ludzi i dla swego sposobu życia uznany był za człowieka, uniżył samego siebie stawszy się posłusznym aż do śmierci, a była to śmierć krzyżowa." Augustyn z Hippony, Wyznania, ks. VII

"Niech przed tymi wybitnymi myślicielami [platonikami] ustąpią też inni filozofowie o umysłach podporządkowanych ciału i uznających jedynie cielesne początki wszechnatury."
Augustyn, O Państwie Bożym, ks. VIII

Stoi czarno na białym. Jednak fakt, że Augustyn odnalazł pewne wspólne treści pisma świętego i platonizmu i starał się te dwa odmienne języki w jakiś sposób połączyć, nie świadczy o tym, że Augustyn był myślicielem mało oryginalnym. Mam głównie na myśli jego nowatorskie podejście do kwestii czasu. Grecy nie wypracowali liniowej koncepcji czasu.
Nie oznacza to również, że chrześcijaństwo żyło w zgodzie z myślą platońską. Porfiriusz, uczeń i przyjaciel Plotyna, pisał traktaty, w których polemizował z myślą chrześcijańską. Najważniejszy zarzut to niedopuszczalna, jego zdaniem, antropomorfizacja absolutu.

Grecka filozofia dotarła do średniowiecznych teologów za pośrednictwem Arabów. Al-Kindi przełożył "Enneady" Plotyna , ale opublikował swój przekład pod tytułem "Teologia Arystotelesa". Dlatego Arabom Plotyn wymieszał się z Arystotelesem i można powiedzieć, że byli pod wpływem jednego i drugiego, ale chyba nie zdawali sobie do końca z tego sprawy (np. Awicenna). Dla Tomasza ważniejszy jest jednak Awerroes, który na pewno nie był ortodoksyjnym muzułmaninem, ale był ortodoksyjnym arystotelikiem. I kiedy w pismach Tomasza pojawia się słowo "komentator" to na pewno chodzi o Awerroesa, a kiedy używa słowa "filozof" to ma na myśli Arystotelesa. Odsyłam do lekturki: De ente et essentia. (jest przetłumaczone na polski, ale gdzieś zawieruszyłem podczas przeprowadzki i dlatego nie zamieszczam cytatów).
Opracowania na ten temat: E.Gilson : "Historia filozofii średniowiecznej" oraz drobne acz ciekawe dziełko A. Krąpca "Czym jest filozofia?"

Pozdrawiam

Dziełko A. Krąpca nosi tytuł "Filozofia co wyjaśnia?" Polecam jeszcze "Dzieje filozofii zachodu" Russella. Russell jak mało kto, potrafi komuś zrobić koło pióra, ale z wielkim wdziękiem i klasą.