Zarówno na stronach ultralewicowych jak i ultraszowinistycznych bardzo często można spotkać się z poglądem (następuje tutaj pikantne "sprowadzenie się" do wspólnego mianownika) iż chusta noszona przez kobiety w kulturze islamu jest widomym przejawem ich upokorzenia i zniewolenia.
Jest to pogląd z gruntu fałszywy - bo tylko w połowie prawdziwy. A wiadomo że pół prawdy to całe kłamstwo. Bo i owszem bywa właśnie tak jak twierdzą ultrasi jedni i drudzy - ale wielokrotnie bywało tak i bywa tak, że jest dokładnie na odwrót, że noszenie chusty przez Muzułmanki jest przejawem buntu, stanowczości i wyzwania rzuconego obowiązującym regułom.
Tak było w Turcji za czasów Ataturka i jego następców - kiedy to władza zwalczała administracyjnymi metodami noszenia chust przez kobiety, tak było, w danej sowieckiej Azji środkowej - kiedy to w ramach kampanii hujum zmuszano kobiety do palenia chust, tak jest i obecnie, np. wśród niektórych Muzułmanek na "Zachodzie", które noszą chustę w celu podkreślenia swej islamskiej tożsamości kulturowej.
Szczególną odmianą sytuacji jak wyżej, szczególna i wielce intrygującą - jest islamski feminizm, czyniący z noszenia chusty jak wyżej narzędzie manifestowania....postawy feministycznej.
Zainteresowanych owym fenomenem odsyłam do podlinkowanego materiału z The New York Times autorstwa Celene Ibrahim, islamskiej feministki, naukowczyni i...kapłanki, mieszkającej w USA.

O noszeniu chusty w kontekście jak zasygnalizowany pisze ona jak następuje:
For me, the headscarf is a way to perform an act of daily devotion and to identify proudly as Muslim. At the same time, the feminist in me sees long, loose clothing as one way for women to guard our bodies against unwelcome gazes and other forms of male chauvinism. It is perhaps hard to convey, but for me, covering also reflects a disposition of inner humility. I personally like the aesthetics of this style of dress and find it very dignified.
(Dla mnie noszenie chusty jest sposobem na wyrażenie mojej pobożności religijnej oraz islamskiej tożsamości, z której jestem dumna. Równolegle, feministyczna część mojej osobowości widzi w długim, luźnym ubraniu jeden ze sposobów kobiety na natarczywe spojrzenia i inne formy męskiego szowinizmu. Trudno to wyrazić ale dla mnie okrywanie się ubraniem odzwierciedla również skłonność do wewnętrznej pokory. Osobiści podoba mi się estetyka tego rodzaju ubioru także dlatego, że należycie chroni godność kobiety".

Jakże trafna opinia. Jakże bardzo....feministyczna.

www.nytime(*)sthetics-and-solidarity-for-me