Przygotowując watek o Ericu Zemmour, żydowskim kandydacie na prezydenta Francji, natknąłem się na Jego karykaturę, porównującą Go do Gargamela. I przyszło olśnienie. Przecież Gargamel smerfowy ma cechy archetypicznego Żyda. Przygarbiony, z wydatnym nosem, "żydłaczący", niechlujnie ubrany, pragnący złapać Smerfy i przerobić je na...złoto! Gdy się okazało ( o czym nie wiedziałem), iż jego kot zwie się Azrael ( bo w polskiej wersji to Klakier), co w j. hebrajskim oznacza "ten któremu pomaga bóg" - kropka nad "i" sama się postawiła.
Z drugiej strony mamy zastęp Smerfów, żyjących w...komunie/kibutzu, na których czele stoi papa starzec/mędrzec z biała brodą niczym...Marks. Słowem Peyo, twórca komiksu zbudował go na koncepcie walki dobrych Żydów ze złymi. Dobrzy to marksiści, źli to ....krwiożerczy kapitaliści uosabiani przez Gargamela.
Przypomnijmy co...Marks mawiał o tych złych Żydach:

"Pieniądz jest tym żarliwym bogiem Izraela, wobec którego żaden inny bóg ostać się nie może. Pieniądz poniża wszystkich bogów człowieka i zamienia ich w towar. Pieniądz jest ogólną, samą w sobie ukonstytuowaną wartością wszystkich rzeczy. Pozbawił on zatem cały świat - świat ludzi jak i przyrodę - jego właściwej wartości. Pieniądz jest wyobcowaną od człowieka istotą jego pracy i jego bytu; ta obca istota ma go w swej mocy, on zaś zanosi do niej modły. Bóg żydowski stał się świeckim bogiem, stał się bogiem świata. Weksel jest rzeczywistym bogiem żydowskim, bóg zaś - tylko iluzorycznym wekslem".
(www.racjonalista.pl/forum.php/s,710038). Czyż nie jest to wyśmienita charakterystyka Gargamela mającego obsesję na punkcie złota?