1 lutego. Czarnoskórzy studenci czekali w restauracji 175 dni, aż zostaną obsłużeni

1 lutego 1960 roku w Greensboro, Karolina Północna, czterech świeżo upieczonych studentów A&T, Ezell Blair, Jr. (Jibreel Khazan), Franklin McCain, Joseph McNeil i David Richmond przeszli przez centrum miasta i "usiedli" przy ladzie tylko dla białych w sklepie Woolwortha. Odmówili wyjścia, gdy odmówiono im obsługi i zostali aż do zamknięcia sklepu.
2 lutego 1960 roku dołączyło do nich 25 innych studentów z A&T i innych uczelni w Greensboro.
W ciągu następnych 10 dni studenci z całego stanu uczestniczyli w podobnych protestach.
Do trzeciego tygodnia lutego 1960 roku demonstracje rozprzestrzeniły się na co najmniej 250 dużych miast i miasteczek w USA, w których do końca 1960 roku odbyło się ponad 400 demonstracji. Woolworth's został zdesegregowany do końca lipca 1960 roku.
Jibreel Khazan wspomina, że "...w niedzielną noc, 31 stycznia 1960 roku, zdecydowaliśmy, że będziemy domagać się równej obsługi dla wszystkich Amerykanów przy ladzie F. W. Woolworth'a w poniedziałek, 1 lutego 1960 roku."
W wyniku tego ruchu miały miejsce znaczące wydarzenia w historii praw obywatelskich:
Uchwalenie ustawy o prawach obywatelskich w 1960 roku.
Orzeczenie Interstate Commerce Commission we wrześniu 1961 r. przeciwko segregacji rasowej w międzystanowych przewoźnikach i terminalach.
Pierwszy od 100 lat National Public Accommodations Act (Khazan 2004).
Dziedzictwo tych czterech bohaterów dowodzi prawdziwego potencjału i atrakcyjności niestosowania przemocy. To właśnie ich protest stał się wzorem i inspiracją dla późniejszych ruchów na rzecz praw obywatelskich, antywojennych i wyzwolenia kobiet. Ci czterej młodzi mężczyźni na zawsze zmienili bieg historii.

Dr Khazan pracował jako nauczyciel i doradca, a także jest historykiem, wyrocznią, opowiadaczem historii z Mass-Star i wykładowcą.
Otrzymał tytuł doktora honoris causa nauk humanistycznych od North Carolina A&T State University 5 maja 1991 roku.

Franklin Eugene McCain Po ukończeniu Eastern High School, wstąpił do A&T College i uzyskał tytuł Bachelor of Science w dziedzinie chemii i biologii w 1964 roku. Pełnił funkcje kierownicze w licznych organizacjach społecznych, w tym w NAACP Legal Defense and Educational Fund, Inc. oraz w National Conference of Christians and Jews. Zasiadał między innymi w Radzie Wizytatorów Bennett College for Women oraz w Radzie Powierników North Carolina Central University (1 lipca 2005 - 30 czerwca 2009). Dr McCain był przewodniczącym Rady Powierniczej A&T w latach 2008-2009, a obecnie jest członkiem Rady Gubernatorów UNC (2009-2013). Posiada członkostwo w Stowarzyszeniu Absolwentów A&T.

Dr McCain otrzymał tytuł honorowego doktora filozofii w dziedzinie nauk humanistycznych od NC A&T State University 5 maja 1991 roku.
W 1963 r. dr McNeil uzyskał tytuł licencjata fizyki inżynierskiej w A&T i 1 czerwca 1963 r. został mianowany podporucznikiem w ramach programu ROTC Sił Powietrznych. W 2000 r. przeszedł na emeryturę jako generał dywizji, awansując na ten stopień 29 lutego 1996 r. Po ponad trzydziestu siedmiu latach kariery wojskowej generał dywizji McNeil został odznaczony Medalem Zasłużony dla Sił Powietrznych po przejściu na emeryturę.
Dr McNeil otrzymał tytuł honorowego doktora filozofii w dziedzinie nauk humanistycznych od North Carolina A&T State University 5 maja 1991 r. oraz tytuł honorowego doktora prawa od St. John's University w Jamajce, Nowy Jork w 1998 r.

David Leinail Richmond został doradcą-koordynatorem programu CETA w Greensboro. Jego praca w programie CETA pozwoliła mu na pracę z młodzieżą i dorosłymi znajdującymi się w trudnej sytuacji.
David Richmond zmarł w wieku czterdziestu dziewięciu lat w Greensboro 7 grudnia 1990 roku. Dr Richmond otrzymał pośmiertnie honorowy tytuł doktora nauk humanistycznych od North Carolina A&T State University na swoim pogrzebie 12 grudnia 1990 roku.