Wg Macieja Lasek zanim wybuduje się lotnisko, trzeba przez przynajmniej 10 lat obserwować kierunki wiatru, aby właściwie ułożyć pasy startowe. A Horała ma już wszystko obstukane, bez jakichś tam wiatrów i kierunków. Sprawdziłem jak to wygląda na przykładzie francuskich lotnisk. Zaprawdę powiadam Wam, będzie z tego (lotniska Horały) uj wielki.

Lotnisko boryka się z wieloma problemami:
podejście związane z wielkością i charakterystyką statku powietrznego;
ograniczenia geograficzne, klimatyczne i środowiskowe.
Powoduje to powstanie różnych kategorii, które służą do ich klasyfikacji. ITAC (Technical Instruction on Civil Aerodromes), opublikowana przez STAC, określa klasyfikację lotnisk, placów manewrowych (pasów startowych) i ruchu.

Dla samolotów siła wiatru nie stanowi problemu sama w sobie, to raczej kierunek i stabilność wiatru może stanowić problem dla pilotów podczas lądowania lub startu. Na północy Francji większość pasów startowych jest zorientowana na wschód-zachód, czyli w kierunku przeważających wiatrów, co w większości przypadków nie stanowi szczególnego utrudnienia podczas złych warunków pogodowych, ale zmusza pilotów do zwiększenia prędkości samolotu. Lądowanie staje się trudniejsze i bardziej niewygodne przy wietrze bocznym, gdy wiatr jest prostopadły do pasa startowego.
W takim przypadku piloci są zmuszeni do wykonywania podchodzenia do lądowania z wiatrem. W ostatniej chwili, po wylądowaniu, samolot ustawia się ponownie względem osi pasa startowego. Każdy producent samolotów określa w instrukcji użytkowania w locie dla danego typu samolotu składową wiatru bocznego, której nie wolno przekraczać. Wówczas tylko od kapitana zależy, czy wybierze inny pas startowy, czy też wykona manewr na inne lotnisko o lepszej orientacji, jeśli w grę wchodzi bezpieczeństwo.
Jeżeli wiatr jest skierowany w kierunku pasa startowego, stanowi on pomoc przy starcie.
Samolot szybciej osiąga prędkość wznoszenia, krócej startuje, szybciej się wznosi, emituje mniej hałasu, zużywa mniej paliwa i emituje mniej zanieczyszczeń. To samo dotyczy lądowania, gdzie wymagana odległość może być zmniejszona o połowę. Jeśli wiatr jest laminarny, nie ma problemu.
Z drugiej strony, jeśli wiatr jest porywisty, jeśli jego trajektorię utrudnia góra, hangar lub szczególna aerologia, należy zachować czujność, ponieważ mogą wystąpić ścinki wiatru. W takim przypadku należy bardzo dokładnie monitorować prędkość samolotu i ryzyko przeciągnięcia. Wreszcie, z góry przyjęte założenie, że odejście na drugi krąg, często źle przeżywane przez pasażerów, jest bezpiecznym manewrem. Tego właśnie uczy się w szkołach lotniczych jako priorytetu. Jest to również integralna część listy kontrolnej, którą należy wykonać przed lądowaniem.
Na ziemi i na dużych wysokościach reżimy wiatrowe są różne
W locie przelotowym samolot napotyka strumienie odrzutowe. W naszych szerokościach geograficznych wieją one z zachodu na wschód, co wyjaśnia, dlaczego lot na trasie Nowy Jork-Paryż trwa zwykle o godzinę krócej niż lot Paryż-Nowy Jork.
www.france(*)s-pour-les-avions_3460145.html