Zabrać innym to co może być nam użyteczne i dostosować do własnych potrzeb.

Wielu czytelników Biblii nigdy nie słyszało o żadnym innym obiekcie takim jak ten i dlatego przyjmuje, że Arka Przymierza jest sui generis - jedyna w swoim rodzaju. Okazuje się jednak, że istnieje intrygująca analogia do Arki Przymierza w starożytnym Egipcie, przedmiotu znanego jako święta kora .
Raanan Eichler przeprowadził intrygujące badania, które sugerują, że wiele elementów architektonicznych Arki Przymierza pochodzi z egipskich pudeł. Na przykład w Księdze Wyjścia 25:11 (cyt. powyżej) Jahwe nakazuje Izraelitom umieścić "listwę ze złota" wokół wierzchu Arki. Hebrajskie określenie tej "sztuki" to zēr(זר, co, jak argumentuje Eichler, odnosi się do egipskiego elementu architektonicznego znanego jako gzyms Cavetto, "wklęsła listwa z profilem ćwiartki koła, która otacza szczyt obiektu lub konstrukcji" Eichler, 2014: 203). Gzyms Cavetto często zwieńczał przenośne drewniane skrzynie w starożytnym Egipcie od V dynastii i uważa się, że naśladuje sposób, w jaki łodygi trzciny w archaicznych konstrukcjach były deformowane przez nacisk z dachu (Leick, 55). Ponadto w Księdze Wyjścia 25:12 (również cytowanej powyżej) czytamy, że drążki Arki zostały umieszczone na "czterech stopach" Arki (hebr. grunt. Podczas gdy poprzedni tekst Księgi Wyjścia 25 nigdy nie określał, że Arka miała mieć nogi, polecenie zrobienia otworów na drążki na "czterech stopach" sugeruje, że słuchacze izraelscy mogli się spodziewać, że przenośne drewniane pudełko będzie miało nogi. I jak się okazuje, to oczekiwanie jest zgodne z egipskimi pudłami zbadanymi przez Eichlera, które mają nóżki umożliwiające schowanie tyczek pod pudło.

Nic dziwnego, że uczeni zaczynają uznawać, że Arka Przymierza starożytnego Izraela ma egipskie pochodzenie. Niektórzy biblijni patriarchowie, tacy jak Jakub i Józef, zostali zabalsamowani zgodnie ze zwyczajami Egipcjan (Rdz 50:1-4, 26). Archeolodzy odkryli królewską pieczęć izraelskiego króla Ezechiasza, która jest ozdobiona skrzydlatym dyskiem słonecznym i ankh, które są egipskimi symbolami religijnymi. Nie powinno więc dziwić, że cechy izraelskiego systemu świątynnego, takie jak konstrukcja i funkcja Arki Przymierza, mogły przejąć elementy praktyk religijnych ze starożytnego Egiptu.
Jak zauważył Gerry Cannon z Crystallinks , "słowo arka pochodzi od hebrajskiego słowa aron, które oznacza skrzynię, pudełko. Jego wymiary są opisane w Biblii jako 2,5 łokcia na 1,5 łokcia na 1,5 łokcia (45 cali na 27 cali na 27 cali).

Uderzające podobieństwa między Arką Przymierza a egipską Arką Horusa, która znajdowała się w świątyni Edfu. Arka Horusa ma kształt bardziej przypominający łódź, podobną do tych używanych przez starożytnych Egipcjan do przemierzania Nilu. Jednak nadal ma parę cherubinów ze skrzydłami rozpostartymi nad posągiem Horusa i podobnie był przenoszony przez przesuwane klepki przez pierścienie z boku.

Ponieważ Świątynia Edfu została zbudowana po Exodusie, nie jest jasne, czy Egipcjanie, czy Izraelici byli wtajemniczeni w tworzenie swoich Arek, ale Knebel wysuwa hipotezę, że możliwe jest, że Izraelici wzorowali Arkę Przymierza na wcześniej istniejących Egipskie arki. Jeśli tak jest, to skrzynia Arki Przymierza mogła mieć bardziej kształt łodzi niż skrzyni.

Ciekawe, jest to dokładna objętość kamiennej skrzyni lub skrzyni z porfiru w Komnacie Królewskiej w Wielkiej Piramidzie w Egipcie. Ta skrzynia była jedynym przedmiotem w Komnacie Króla, ponieważ Arka była jedynym świętym przedmiotem w Miejscu Najświętszym w Świątyni. Również kadź, czyli miska, której kapłani używali do obmycia nóg, miała identyczne wymiary łokcia".

Co więcej, Cannon wyjaśnia, że ​​"wymiary łokciowe wewnętrznej komnaty świątyni, Miejsca Najświętszego, są dokładnie identyczne pod względem wielkości z Komnatą Króla w Piramidzie i mają taką samą objętość jak roztopione morze wody na Wzgórzu Świątynnym, przygotowane przez króla Salomona. Ponieważ Piramida została zbudowana i zapieczętowana na długo przed czasami Mojżesza, kiedy zbudował on Arkę i Miejsce Najświętsze, i pozostawała zapieczętowana przez ponad dwadzieścia pięć wieków, aż do IX wieku po Chrystusie, nie ma naturalnego wyjaśnienia tego zjawiska obu struktur o identycznych pomiarach objętości".