Będzie to niejako odpowiedź krytykom mojego wątku pt. "Unia Europejska - ideologia czy racjonalizm", którzy używając niejednokrotnie mocnych słów negowali moje wywody. Nawiasem mówiąc po tych zwrotach i wyrażeniach domyśliłem się, że nie są to racjonaliści a raczej ideolodzy, którzy z powodu braku rzeczowych argumentów uciekli się do kolokwialnych wyrażeń.
Głównym argumentem moich krytyków było twierdzenie, że UE to współczesny socjalizm, który poważnie ustępuje w tempie rozwoju gospodarczego Stanom Zjednoczonym i Japonii a jednoczenie narodów w Europie nie ma nic wspólnego z brakiem wojen na tym kontynencie.
Żeby przekonać przeciwników UE muszę zacząć od "Adama i Ewy"
Otóż każdy, kto myśli racjonalnie i ma trochę wiedzy o współczesnych systemach militarnych zgodzi się z tym, że w ewentualnej przyszłej wojnie światowej nie będzie zwycięzców, jeżeli nie uważać za zwycięzców agresorów, którzy zaatakują pierwsi i w związku z tym umrą kilkadziesiąt minut później.(Rakiety z głowicami jądrowymi potrzebują około 20 minut, aby dotrzeć z Rosji do USA i odwrotnie). W tej sytuacji racjonalnym i logicznym wnioskiem będzie stwierdzenie, że jeżeli w kolejnej wojnie nie byłoby wygranych to wydatki na przygotowania do niej jak i jej prowadzenie są bez sensu. Trzeci logiczny wniosek mówi, że aby uniknąć katastrofy należy przede wszystkim wyeliminować pierwotne przyczyny powstawania konfliktów między państwami. Wszyscy chyba też się zgodzą, że tymi przyczynami jest głównie fanatyzm religijny oraz nacjonalizm i współczesny patriotyzm państwowy, który ma tyle wspólnego z encyklopedyczną definicją patriotyzmu, co praktyki religijne wiernych z najwyższymi hierarchami na czele z nakazami religijnymi i przykazami kościelnymi. Naprawę sytuacji i ratowanie naszego świata należy, więc rozpocząć od usuwania tych pierwotnych przyczyn i przystąpić do łączenia a nie dzielenia narodów. I to właśnie robi Unia Europejska dając światu dobry przykład.
Drugi zarzut, że UE rozwija się ekonomicznie wolniej niż USA i Japonia jest właściwie żadnym zarzutem, jeżeli się weźmie pod uwagę, że o pomyślnej przyszłości naszej cywilizacji a nawet całego świata ożywionego na naszej planecie zadecyduje nie rabunkowy wzrost gospodarczy, ale wzrost zrównoważony uwzględniający negatywne jego oddziaływania na środowisko i zdrowie ludzi, zgodnie z zaleceniami Klubu Rzymskiego skupiającego wybitnych naukowców świata. A właśnie USA Chiny i Japonia są przykładem niekontrolowanego i niebezpiecznego dla życia na naszej planecie wzrostu gospodarczego. Dowodem tego jest chociażby nie podpisanie przez USA i Chiny protokółu z Kioto o ograniczeniu emisji gazów cieplarnianych a przecież oba te kraje są największymi ich producentami. Kraje te po prostu zignorowały skutki wynikające z zanieczyszczenia naszego środowiska naturalnego i wynikających z niego zmian klimatycznych, które według zgodnej opinii naukowców staną się wkrótce drugim poważnym poza wojną nuklearną zagrożeniem dla życia na naszej planecie.
W konkluzji podtrzymuję swą tezę, że w tym groźnym i nie waham się powiedzieć szalonym świecie UE stanowi promyk jakiejś nadziei, który powinni wspierać prawdziwi racjonaliści. Na zakończenie chciałbym również wyrazić optymistyczną prognozę, że za 200 - 300 lat będziemy uważać UE za naszą ojczyznę a Polskę za jej obszar regionalny trochę podobnie jak to robią Ślązacy, Wielkopolanie czy Mazowszanie w stosunku do całego naszego kraju. Przykładem mogą być USA gdzie wystarczyło sto kilkadziesiąt lat ażeby zatrzeć bolesne wrażenia po krwawej wojnie secesyjnej wywołanej interesami i patriotyzmem stanowym.
Dzisiaj mieszkańcy Florydy, Teksasu czy Nowego Meksyku są w pierwszej kolejności dumni z tego, że są obywatelami USA a potem dopiero z tego, że są mieszkańcami swych stanów.
Rubaszko Stanisław