>
Prawie skończyłem tę książkę i jest wiele fragmentów, w których jest mowa o "słudze",>
który nadejdzie. Dla chrześcijan jest to zapowiedź Jezusa. Zastanawiałem się, jak Żydzi to>
interpretują?pl.wikipedia.org/wiki/Księga_Izajaszahe.wikiped(*)׊ע××"×"Autorstwo Księgi Izajasza i Izajasza II -
Opierając się na powyższym odnoszeniu się do części księgi, która prorokowała o wydarzeniach, które miały miejsce zaledwie dwa wieki później, krytycy biblijnidoszli do wniosku, że księga ta została podzielona na dwie części i została napisana przez co najmniej dwóch różnych proroków, których księga została zebrana w jedną księgę, znaną w badaniu jako "Izajasz I" (rozdziały 1-39) i "Izajasz II" (rozdziały 4-66). Poprzedził je prawdopodobnie hiszpański komentator biblijny Abraham Ibn Ezraw swoim komentarzu do Księgi (rozdział 4, werset 1), który napisał: "I wiedzcie, że kopiści przykazań błogosławionej pamięci mówili, żeKsięga Samuelazostała napisana przez Samuela i że była prawdziwa, aż do czasów Samuela. I tu Kroniki dowodzą, że tam pokolenie za pokoleniem przed Zorobabelem...", i najwyraźniej miał na myśli, że choćMędrcyprzypisywali Samuelowi Księgę Samuela - to około połowa księgi została napisana ich zdaniem przez jego zwolenników, Mędrcy powiedzieli to samo w odniesieniu do Księgi Kronik[10] Rozdział. Innymi słowy, Ibn Ezra uważał, że w ten sposób należy również interpretować przejście okresów między różnymi częściami księgi.
Wspomniany wyżej podział księgi na dwie części jest niemal bezkrytycznie akceptowany przez współczesnych badaczy krytyki biblijnej. Chociaż niektórzy badacze podzielili księgę na trzy części (A-L.T., M-N.H., N.V.-S.V.) na podstawie tła historycznego, w którym najwyraźniej rozgrywają się te rozdziały, podział ten jest mniej akceptowalny. Podział księgi opiera się, oprócz tła historycznego proroctwa, na różnych motywach proroctw. Na przykład dopiero drugi rozdział Księgi Izajasza opisuje Boga jako Stwórcę wszechświata."
Tradycyjny pogląd postrzega całą księgę jako jednolitą kompozycję skomponowaną przez jednego proroka. Pogląd ten opiera się na postrzeganiu księgi jako jednolitej kompozycji wBaraicieprzedstawionej w Talmudzie[1]. W rzeczywistości koncepcja ta dominowała co najmniej od późnegookresu Drugiej Świątyni. Tak więc, na przykład, dowiadujemy się ze słówBen Sira, żyjącego wIII wieku p.n.e.-II wieku p.n.e., który w swoim dziele pisze oIzajaszu, że "swoim męstwem widział od początku końca i pocieszał płaczących Syjon" (Księga Ben Sira, 33), najwyraźniej odnosząc się do proroctwa napisanego w drugiej części księgi, jednak Ben Sira przypisuje to samemu prorokowi Izajaszowi. Józef Flawiusz zI wieku n.e. opisuje w swojej książce, że Żydzi babilońscy pokazaliCyrusowi, iż prorok Izajasz przepowiedział jego zwycięstwa dwieście lat temu, i że miało to pozytywny wpływ na stosunek Cyrusa do Żydów. Również wZwojach znad Morza Martwego, datowanych na III wiek p.n.e., widzimy, że Księga Izajasza zawierała te dwie części jako jedną kompozycję.
Na twierdzenia krytyki biblijnej odpowiedzieli tradycyjni komentatorzy, tacy jakShadl, którzy twierdzili, że jeśli ktoś akceptuje możliwośćproroctwa, nie ma potrzeby dochodzić do takiej interpretacji[11] Rozdział. Dr.Aharon Kaminka[12] Zob., Rachela Margaliot[13] RozdziałiZe'ew Jakets[14] Zob. Twierdzą oni, że monety językowe charakterystyczne dla Księgi Izajasza występują w obu księgach jako jedność, a zatem wierzą, że księga ta jest jednością. Jednym z przykładów takiej monety językowej jest słowo "człowiek" jako przydomek dla człowieka, które pojawia się wiele razy w dwuczęściowej Księdze Izajasza, ale nie pojawia się w większości innych ksiąg proroków i pism świętych.
Posługując się przetwarzaniem języka naturalnego w tekście książki, prof. Moshe Koppel twierdzi, że druga część Księgi Izajasza zaczyna się w rozdziale 33, a nie w rozdziale 39, jak to jest w zwyczaju[15] Zob.."
