Osobiście uważam, że nie jesteśmy sami we wszechświecie - to nie wiara, a raczej logiczny wniosek wyciągnięty z jego rozmiarów, oraz tego, że jak obserwujemy na Ziemi życie potrafi radzić sobie w najcięższych warunkach. Poza tym hmm... Skoro w całym wszechświecie działają te same prawa, czemu niby Ziemia miałaby być wyjątkiem?
Co jednak mam na myśli? Nasłuchujemy wybrane skrawki nieba na wybranych częstotliwościach, przez określone wycinki czasu. Złapanie specjalnie wysłanej "pocztówki" jest skrajnie nieprawdopodobne, raczej należy liczyć na jakiś rodzaj "szumu informacyjnego" - niechcący wysłanych w eter transmisji radiowych i telewizyjnych. Tak pisano w czasach, kiedy używaliśmy ogromnych nadajników zużywających sporo energii i rozsyłających sygnał radiowy we wszystkich kierunkach, również w przestrzeń. Tak działaliśmy od kilkudziesięciu lat i... Przestajemy. Obecnie transmisje międzykontynentalne obsługuje się za pomocą światłowodów, transmisji satelitarnych itp. Zużywają o wiele mniej energii, między innymi dlatego, że nie wysyłają wiadomości we wszystkich kierunkach, ale tam, gdzie potrzeba. Radio natomiast zaczyna dominować na mniejszych odległościach w sprzęcie małej mocy: WiFi, GSM, UMTS, BT czy CB Radio. Słowem - nasza planeta zaczyna być coraz słabiej wykrywalna drogą radiową... Nie można mieć również pewności, że zaawansowane cywilizacje preferują radio jako środek łączności międzyplanetarnej, skoro my z czasem coraz rzadziej korzystamy z niego w łączności międzykontynentalnej?
Tak więc jeśli chcemy trafić na jakiś przekaz, to będzie on pochodził od cywilizacji, która setki lub tysiące lat temu posiadała stopień rozwoju taki jak nasz, lub mniejszy. prawdopodobieństwo takiego zdarzenia jest minimalne.
Natomiast twierdzenie, że cywilizacja starsza od nas o miliony lat zainteresuje się nawiązaniem z nami kontaktu drogą radiową jest tak samo trywialne, jak planowanie nawiązania kontaktu z mrówkami za pomocą stosowanych przez nie sygnałów chemicznych...