Jeśli nie ma tamtego świata, nigdy się o tym nie dowiemy. Nie obudzimy się przecież i nie powiemy sobie: o, kurcze, tu nic nie ma, wracam. Tym samym wierzący nie dowie się, że jego wiara była słuszna. Niewierzący jednak nie jest wcale w lepszej sytuacji, bo on też nie przekona się czy odrzucając istnienie tamtego świata postąpił słusznie, czy nie. To perspektywa, która - teoretycznie przynajmniej - najbardziej mnie przeraża: ta pustka, nicość, o istnieniu której nigdy się nie przekonamy, bo nie da się tego sprawdzić i wrócić, żeby oznajmić o tym pozostałym.
To jest ten paradoks śmierci, która zrównuje wszystkich: wierzących z niewierzącymi, wyznawców różnych religii etc. Nicość nie informuje o sobie, bo nie ma co i o czym tam informować, i kogo.
Słynny zakład Pascala tylko w jednym przypadku ma szansę zatem zostać rozwiązany. W przeciwnym razie nie będzie miał kto, gdzie i jak go rozwiązać.
Nie lepiej zatem również dla niewierzącego, ateisty, żeby tam jednak coś było? W przeciwnym razie umrzemy w niewiedzy. Oczywiście, ateista może powiedzieć: ja się o niczym nie muszę przekonywać, bo ja jestem pewien swojego poglądu. Tak samo może powiedzieć wierzący. Jeden i drugi opiera jednak swoją pewność na swoim wewnętrznym przekonaniu, którego źródła są na ogół dyskusyjne.
Niedawno przedstawiłem coś co nazwałem rozumowym dowodem na istnienie Boga: www.racjonalista.pl/forum.php/s,957671 Czy jest on na coś tak naprawdę dowodem, tego nie mogę z całą pewnością powiedzieć. Napisałem tylko to, co mi rozum podpowiada. Do pewnego momentu wydawało mi się, że rozwiązanie tej rozumowej zagadki poznam tak czy owak odchodząc z tego świata, o ile będzie gdzie odchodzić. No właśnie: o ile będzie gdzie. Nie odchodząc nigdzie, o niczym się już nie przekonamy.
To jest trochę, a może nawet więcej, niż trochę, jak z tą nieskończnością/skończonością wszechświata. Każdy rzekomy dowód na jedno bądź drugie będzie skazany na niemożliwość jego weryfikacji za pomocą tzw. empirii. Dlaczego, chyba nie muszę wyjaśniać.
Być może oba zagadnienia są ze sobą przez to powiązane, gdyż należą do tej samej kategorii kwestii ostatecznych.