Ostatnio na tym Forum bardzo dużo pojawia się wątków, mających taki oto mniej więcej wspólny mianownik (przynajmniej ja rozumiem w ten sposób przekaz tych wątków):

wszelkie teizmy oparte są na dogmatyzmie czyli są zarówno wbrew nauce jak i zapewne racjonalizmowi.

Oczywiście na kwestie te można patrzeć z bardzo różnych punktów widzenia.


Mój punkt widzenia jaki tu przedstawię będzie charakteryzował się tym że:

* oparty on będzie między innymi na moim agnostycyzmie teistycznym (jestem też człowiekiem o dość silnych poglądach antyklerykalnych ale myślę że to raczej nie będzie się tu przejawiało)

* jestem człowiekiem, który w znacznym stopniu utożsamiam się z tym co w języku potocznym określa się mianem wartości katolickich czy też chrześcijańskich (niekoniecznie chodzi o wszystkie z nich ale o większość z nich)

* mimo mojego antyklerykalizmu przekaz jaki tutaj zawrę będzie zawierał swoistą obronę religijności oraz obronę tzw duchowości.

I teraz idąc po kolei.

Racjonalizm i nauka
Z mojego punktu widzenia nauka ma dwie bardzo korzystne cechy:
* jest "tworem żywym" - cały czas się rozwija
* jest zwykle bardzo użyteczna w życiu człowieka - już niekoniecznie w życiu zwierząt; wszakże nasza cywilizacja operując między innymi narzędziami typu nauka/racjonalizm doprowadziła między innymi do wyginięcia niektórych gatunków zwierząt i/lub roślin; współczesne "obozy koncetracyjne dla zwierząt"; a z drugiej strony Hiroszima, Nagasaki; masowe ludobójstwa znane z historii i tak dalej i tak dalej.

I dalej: z dość dobrym przybliżeniem można przyjąć swoiste uproszczenie: racjonalnym jest tylko to co nauka jest w stanie potwierdzić.
Osobiście jako postmodernista nie podzielam takiego poglądu ale to jakby inny wątek.

W związku z tym że nauka się rozwija to również rozwija się obszar świadomości ludzi na temat zakresu tego co ludzie są w stanie zbadać metodami opartymi o metody naukowe (w szczególności empiryczne) czy też "wydedukować" przez racjonalne myślenie.
Można zobrazować to prostym przykładem dźwięków o częstotliwościach poza zakresem słyszalności człowieka, takich jak przykład ultradźwięki. Zanim rozwój akustyki w XIX wieku pozwolił wykazać istnienie takich fal, ludzie nie mieli świadomości, że istnieją dźwięki niewykrywalne przez ludzki słuch. Innymi słowy: zanim nauka wykazała istnienie dźwięków wykraczających poza zakres ludzkiego słuchu, dźwięki te nie były elementem ludzkiego obrazu rzeczywistości.

Podobnie można by dywagować na temat fal elektromagnetycznych i tak dalej i tak dalej.

Tym samym zmierzam do tego, że może to iż nauka nie jest w stanie "w danym momencie" dowieść istnienia czegoś (tu powiem skrajnie: np życia pozagrobowego) to nie oznacza, że "to coś" nie istnieje.

Oczywiście można tu odnieść się do zasady ciężaru dowodowego (osoba wysuwająca twierdzenie, hipotezę lub oskarżenie ma obowiązek przedstawić argumenty i dowody na jego poparcie). No ale z drugiej strony czy zasada to nie jest po prostu swoisty przejaw słabości metod naukowych w zakresie odkrywania tajemnic rzeczywistość?

Można przytoczyć tu jeszcze takie konteksty jak:
• "mędrca szkiełko i oko"
• duchowość
• nieskończoność/skończoność czasu czy też wymiarów fizycznych Wszechświata

Z drugiej strony mają miejsce następujące relacje o charakterze "nie oczywistej oczywistości":
• większość ludzi odczuwa potrzebę szukania odpowiedzi na egzystencjalne pytania, a w szczególności na pytania "czy istnieje Bóg?"; "czy istnieje życie pozagrobowe?"
• ludzie bodajże jako jedyny ze znanych gatunków istot żywych mają nader szeroką świadomość perspektywy swojej śmierci, skończoności życia fizycznego i tak dalej i tak dalej.

W kontekście tego co napisałem powyżej łatwo sobie potrafię wyobrazić następującą wizję Wszechświata:

• załóżmy że istnieje Bóg / Stwórca (po dziś dzień nauka/racjonalizm nie znalazły dowodów na to że tak nie jest)

• pozostając przy tym założeniu łatwo potrafię wyobrazić sobie również, iż ten Stwórca jako byt wyższy od człowieka kieruje się logiką nie zrozumiałą dla bytu niższego czyli człowieka (kwestia pokornego uznania tego przez człowieka)

• idąc dalej tym rozumowaniem - kolejna kwestia: nauka/racjonalizm nie znalazły dowodów na to, że na przykład ten Stwórca nie zadał "swoim poddanym" (niższym bytom czyli ludziom) "pracę domową":
"zatruwajcie się wy pytaniem co jest "po drugiej stronie rzeki" i co oznacza nieskończoność czasu etc etc?"

I dalsze uwagi z mojej strony w tym zakresie.

Wiemy z historii, że wiele ruchów religijnych odnosiła w sensie "popularnościowym" (ilości wyznawców) czy choćby osiągnięć materialnych duże/bardzo duże sukcesy. Nie trzeba chyba do tego nikogo przekonywać.
Oczywiście historii instytucji religijnych towarzyszyły również skrajne wypaczenia: w szczególności mordowanie innych ludzi czy na przykład rytualne mordowanie zwierząt w imię "idei" określonych religii. To chyba też jest oczywiste - niestety ☹.


.


CIĄG DALSZY W NASTĘPNYM WPISIE


.