>>Według pięknego zapisu w polskiej Konstytucji naród polski to wszyscy obywatele rzeczypospolitej
>.
>W każdym razie ja przyjmuję tę definicję, która mówi o wspólnym języku, historii, wspólnie zamieszkiwanych ziemiach często w granicach jakiegoś państwa, i tradycji oraz obyczajów.

Poza wspólnie zamieszkałym państwem Ślązacy czy Mazurzy nie pasują do Polski

>>>Idea Pax Polonica
>>A jednak mniejsze narody, zwłaszcza te, które zaznały polskiej dominacji mają prawo do nieufności. Przecież nawet z etnicznymi mniejszościami przyznającymi się do polskości choć trochę innej niż warszawska, Polacy zrobili "prządek" Nie ma już w Polsce Słowińców, a Warmiaków zostało kilkuset
>Tu akurat podzielam Twoje spojrzenie. Faktycznie są tacy, którzy mają prawo do nieufności.

Wejdź w buty Litwina
Naród pozbawiany tożsamości przez Polaków, ofiara polskiej zbrojnej agresji...
Skąd się brały antypolskie powstania na Ukrainie

>>Pachnie żądaenim rewizji granic, lub próbą podważenia litewskiej, ukraińskiej, białoruskiej, czeskiej, obywatelskiej lojalności przez obywateli tych państw z pochodzenia Polaków.
>>To samo dotyczy Polaków w Niemczech czy Szwecji, którzy nie są nawet potomkami autochtonów, ale emigrantów.

>>>i gospodarkę. Jednocześnie miliony ludzi polskiego pochodzenia żyją poza granicami Rzeczypospolitej.
>>>Powstaje zatem pytanie zasadnicze: czy wszyscy oni należą do narodu polskiego?
>>Jakie są konsekwencje odpowiedzi pozytywnej?
>.
>Mogę się jedynie domyślać. Skoro należą to należą im się na przykład te same prawa.
Prawa Polaka w Sydney do głosowania nad podatkami w Polsce których nie płaci, nad prawami w Polsce, które go nie dotyczą

>>>Naród jest wspólnotą historyczną, kulturową i polityczną.
>>Ostrożnie
>>W moim rodzinnym mieście mieszkają głownie Polacy, połowa miasta należy do Polski ale historia tego miasta nijak nie jest tożsama z historią Polski. Wspólnota kulturowa, choć wielu moich krajan polską kulturę budowało i buduje to jednak tradycje i język mocno odstawają a polityczna - to już tylko kwestia obywatelstwa
>.
>Może chodzi tu o stosowanie elastyczności? Nie sądzisz poza tym, że Twój i Twoich "ziomków" przypadek to rzecz na granicach, na styku tego co jeszcze polskie a co już niepolskie?

I to trzeba zaakceptować. To akceptuje polska konstytucja w swojej definicji narodu

>>>zarówno człowiek urodzony w Warszawie, jak i jego wnuk urodzony w Chicago, Toronto czy Londynie -
>>Ale już nie w Katowicach, Złotowie, Gdańsku czy Cieszynie
>>Prosty przykład: kilka lat temu słyszałem w Warszawie 1 sierpnia o tym, że Polacy porywali się do przegranych walk w imię idei. Czy Ślązacy, mają polskie doświadczenia, skoro po każdy powstaniu uzyskiwali polityczne wygrane?
>Dla mnie mają.

Ja cytuję prezesa Światowego związku żołnierzy AK

>>Czy mieszkaniec Wisły lub Giżycka może być Polakiem, skoro od -set lat tutejsi to lutry?
>>Pamięć mieszkańca Złotowa zawiera dziadka w Wehrmachcie
>>Pewnemu gdańszczaninowi do dziś polsku rzyg-patrioci wypominają, że matka jako dziecko nie mówiła po polsku.
>>Pozostaje kwestia wyboru, ale też UZNANIA tego wyboru przez Polaków.
>>Ileż to razy słyszałem, że ci Polacy, którzy pozostali po plebiscycie w 1921 w Niemczech nie są godni miana Polaków (jakoś dziwnie nie dotyczy to Polaków którzy po 1945 zostali we Lwowie)
>.
>Myślę, że tu chodzi też o politykę.
Nie tylko. Chodzi o nastawienie Polaków z "Księstwa warszawskiego"

>Pozdrawiam
Wzajem

---

Dyktaturze sprzeciwiają się tylko ludzie mający potrzebę wolności. Łańcuchowy burek nie czuje tej potrzeby