Odpowiedź - Racjonalista

>>Powołałbym się tu na przykład Adolfa H. oraz Bonapartego - obaj zresztą poniekąd "fiknęli" na tym samym: ruska zima ich rozwaliła.
>.
>Te przykłady miałem na myśli.

Bonaparte do zimy nie dotrwał.
Zaczął napaść na Rosję z początkiem lata i nie dotrwał do pierwszego dnia zimy.

Wielu wybitnych historyków (m.in. Denis Dawydow czy francuski generał George de Chambray, który brał udział w tej bitwie) pisało wprost, że legenda o "Generale Mrozie", który rzekomo zniszczył armię Napoleona, to w dużej mierze francuski mit stworzony po to, by usprawiedliwić militarną klęskę.

pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_nad_Berezyną_(1812)

Cofająca się spod Moskwy Wielka Armia cesarza Napoleona I została otoczona z trzech stron przez Rosjan - armie Kutuzowa, Wittgensteina i Cziczagowa[w innych językach]. Napoleon I postanowił przeprawić się przez Berezynę pod Borysowem, gdzie znajdował się most. Jednak 21 listopada Rosjanie zdobyli Borysów i most, broniony przez 17. Dywizję generała Jana Henryka Dąbrowskiego, a wobec kontrataku zniszczony. Napoleon I postanowił przeprawić się w Studziance, o kilkanaście kilometrów na północ od Borysowa, gdzie saperzy francuscy generała Eblé[w innych językach] (zmarł z wyziębienia wkrótce po odwrocie z Rosji) przy współudziale polskich znaleźli dogodny bród i zbudowali 26 listopada dwa mosty. Prace utrudniała nagła odwilż, która spowodowała załamanie się kry lodowej i wylanie rzeki. Napoleon I nie przewidział odwilży i w Orszy kazał zniszczyć jadące z armią pontony, a konie dać artylerii. Przez to budowa zamiast trwać pół dnia trwała 48 godzin.

Głównym powodem, dla którego Napoleon najechał Rosję w 1812 roku, było łamanie przez cara Aleksandra I tzw. blokady kontynentalnej. Rosja potajemnie handlowała z Wielką Brytanią, a po wybuchu wojny Brytyjczycy natychmiast zawarli z nią oficjalny sojusz (traktat w Örebro) i wsparli carat.
Największą pomocą Brytyjczyków było związanie walką potężnych sił francuskich w Hiszpanii i Portugalii. Korpus księcia Wellingtona zadawał Francuzom ciężkie straty (np. w bitwie pod Salamanką w lipcu 1812 r.). Przez to Napoleon nie mógł wysłać do Rosji swoich wszystkich najlepszych oddziałów, co uratowało Rosjan przed całkowitym zalaniem przez wojska przeciwnika.
Brytyjska dyplomacja pomogła Rosji wyjść z innych konfliktów. Dzięki brytyjskiemu pośrednictwu Rosja podpisała w maju 1812 roku traktat w Bukareszcie z Imperium Osmańskim, kończąc wojnę z Turcją. Pozwoliło to carowi przerzucić z południa na front z Napoleonem całą Armię Dunajską admirała Cziczagowa (która później walczyła m.in. pod Berezyną).
Brytyjczycy, będący najbogatszym imperium świata, wysłali do Rosji ogromne fundusze w złocie oraz transporty broni (w tym karabiny z fabryk w Birmingham) i amunicji, bez których zubożały carat nie byłby w stanie wykarmić i uzbroić nowych rekrutów.