>Także muszę Cię zmartwić. Nie może Korea i Polska oczekiwać równego wsparcia od Amerykanów gdy nadejdzie czas próby. To kto dostanie więcej pomocy będzie zależało od tego gdzie będzie większe ryzyko dla utrzymania pozycji strategicznej. Na dziś jest to Azja. Więc Polska, mimo że prezydent Nawrocki ma dobre relacje z prezydentem Trumpem, nie może oczekiwać tego, że Amerykanie porzucą własne plany powstrzymywania Chin w Azji na rzecz temperowania Putina zgodnie z naszymi polskimi oczekiwaniami.

A nie sądzisz, że tu chodzi o Europę, a nie tylko o Polskę i relacje Nawrockiego z Trumpem? Napisałeś, że na dziś jest to Azja. A co jeśli Putin użyje broni atomowej? Na Ukrainie albo nie daj Boże w któreś natowskie państwo? Co wtedy? Czy Chiny prowadzą jakąś wojnę? Czy to Rosja prowadzi wojnę w Europie? Krew się leje a ty patrzysz na wskaźniki wzrostu chińskiej gospodarki i piszesz, że z tego wynika, że zagrożenie jest większe ze strony Chin. Tymczasem to Rosja wykrwawia Ukrainę, a Chiny się przyglądają, jak dwóch awanturników toczy swoje boje. Mam tu na myśli Putina i Trumpa. Ustosunkuj się do tego jeśli możesz.

>>Co to są te dwa obozy?
>.
>To geopolityczna interpretacja tego czym jest "zderzenie cywilizacji". Kłania się tu m.in. Carl Schmitt. Tzw. dychotomia geopolityczna: "morze" vs "ląd". Chiny i Rosję można zaliczyć do obozu "lądu", a USA, Wielką Brytanię i Francję do obozu "morza". Reszta świata "zapisuję się" do któregoś z tych obozów, albo manewruje między jednym a drugim.

Jasne. Z tego co wiem to różne są interpretacje. Dlaczego ta miałaby być bardziej wiarygodna niż inne?

>Polska położona jest na styku wpływów tych sił. Dlatego musimy manewrować.
>Obecnie panuje u nas atlantyzm, czyli "morze", i dobrze, ale trzeba być świadomym, iż może to ulec zmianie, i wtedy będzie koniecznym przeorientowanie się na "ląd", czyli koncepcję konsolidacji kontynentalnej którą będą inicjować mocarstwa "lądowe" czyli kontynentalne, choćby w ramach budowania bloku euroazjatyckiego.

Polska atlantycka, Polska w UE i NATO, Polska państwem prawa, Polska to demokracja liberalna, i tego się trzymajmy. Siły o których piszesz to dla mnie coś z rodzaju opowieści o gigantach, które ponoć kiedyś żyły, ale nikt tego nie może udowodnić. Ale przyznaje taka perspektywa patrzenia jest dość ciekawa. Czy któryś z polskich autorów opisuje działania tych sił o których Ty tu napisałeś?

---

Skromnie przyjmować, spokojnie tracić - Marek Aureliusz