Po powrocie z Jerozolimy prześladuje Jezusa wyłącznie jedna myśl: ze starym żydowskim kultem zgody być nie może. Przeciwnie, koniecznie teraz trzeba położyć owym wstrętnym ofiarom, poskromić bezbożnych a pysznych kapłanów i w ogóle znieść Zakon. Odtąd Jezus występuje względem judaizmu nie jako reformator, lecz jako wywrotowiec. Niektórzy zwolennicy idei mesjanistycznej wygłosili już zresztą zdanie, że Mesjasz stworzy nowy Zakon, który będzie obowiązywał na Ziemi. Esseńczycy, których trudno nawet uważać za Żydów, ochłodli również dla żydowskiej świątyni i żydowskich obyczajów. Ale były to bądź co bądź jednostki; jawnie nikt nie miał odwagi wystąpić. Jezus pierwszy to uczynił mówiąc, że od niego, a raczej od Jana, Zakon przestał obowiązywać. Jeżeli niekiedy używa wyrażeń łagodniejszych, to tylko dlatego, aby z przesądami nie walczyć zbyt gwałtownie. Doprowadzony do ostateczności jawnie oświadczył, iż nie uznaje więcej Zakonu. Wyraża przy tym myśl swoją w dosadnych obrazach: „Żaden nie wprawuje łaty sukna nowego w szatę wiotchą. Nikt nie leje wina młodego w stare staki”. To jego czyn jako nauczyciela i twórcy. Wzgardliwe inskrypcje głosiły, że świątynia jest zamknięta dla nie-Żydów; Jezus o takim przepisie nie chce nic wiedzieć. Małoduszne, twarde, nielitościwe prawo miało być wydane wyłącznie dla synów Abrahama. Jezus twierdzi, że każdy człowiek o zamiarach uczciwych, każdy kto go pokocha i przygarnie, jest synem Abrahama. Pycha krwi, jak się zdaje, jest odtąd jego największym wrogiem, którego chce koniecznie poskromić. Krótko mówiąc, Jezus nie jest Żydem. On już jest rewolucjonistą w stopniu najwyższym, wzywa wszystkich ludzi do jednego kultu, opartego na idei, że wszyscy są dziećmi Boga. Głosi praw ludzkości, a nie prawa Żydów, religię ludzkości, a nie religię Żydów, odrodzenie i wolność ludzkości, a nie Żydów. Jakże daleko odbiegliśmy od takiego Judasza Gaulonity albo Mateusza Margalosa, podburzającego do rewolucji w imię Zakonu! Religia człowieczeństwa została oparta nie na krwi, ale sercu. Mojżesz został zwyciężony; świątynia nie ma prawa istnieć dłużej, skazana jest nieodwołalnie na zagładę.

Ernest Renan- Żywot Jezusa

Przecież on [Jezus] nie stworzył swojej etyki na podstawie świętych ksiąg, na których się wychował. Wręcz demonstracyjnie odszedł od ich, na przykład lekceważąc ostrzeżenia o nieprzestrzeganiu szabatu. To jego słowa „szabat jest dla człowieka, nie człowiek dla szabatu” dziś nabrały charakteru przysłowia.

Richard Dawkins- Bóg urojony

Przytaczam słowa dwóch czołowych i niezwykle popularnych krytyków religii (starego i nowego) by zainicjować rozważania na temat Prawa i jego łamania. Czy Jezus był odnowicielem starego Zakonu czy twórcą nowego? Był rewolucjonistą czy ortodoksyjnym sekciarzem?

>Czy Jezus był odnowicielem starego Zakonu czy twórcą nowego? Był rewolucjonistą czy ortodoksyjnym sekciarzem?

To kompletnie bez znaczenia.
Daj jakiś aktualny problem łamania prawa: w tej materii brukowiec jest lepszy od Biblii.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>>Czy Jezus był odnowicielem starego Zakonu czy twórcą nowego? Był rewolucjonistą czy ortodoksyjnym sekciarzem?
>To kompletnie bez znaczenia.
Dla badaczy to jednak ma znaczenie.

>Dla badaczy to jednak ma znaczenie.

Konkluzja tego rodzaju badań ma mniej więcej takie znaczenie, jak to, czy Czerwony Kapturek ze znanej bajki był czy nie był dziewicą.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>>Dla badaczy to jednak ma znaczenie.
>Konkluzja tego rodzaju badań ma mniej więcej takie znaczenie, jak to, czy Czerwony Kapturek ze znanej bajki był czy nie był dziewicą.
Powiedz to naukowcom, którzy od lat próbują znaleźć odpowiedź na to pytanie. Zwłaszcza tym, którzy zastanawiają się nad sensem i prawdziwością fragmentu z Ewangelii Mateusza

Mt 5, 17-20:

Mariusz Agnosiewicz uważa, że Jezus nie założył nowej religi. Wiele jednak wskazuje na to, że chciał Judaizm odnowić tak bardzo, że w efekcie miałby niewiele wspólnego z ortodoksją jerozolimską, którą tak surowo potępiał.

>Powiedz to naukowcom, którzy od lat próbują znaleźć odpowiedź na to pytanie. Zwłaszcza tym, którzy zastanawiają się nad sensem i prawdziwością fragmentu z Ewangelii Mateusza

To mają być naukowcy?? A jakiej specjalności? Teologii eksperymentalnej?

Nazywając takich ludzi naukowcami, deprecjonujesz prawdziwe znaczenie tego słowa.

>>Powiedz to naukowcom, którzy od lat próbują znaleźć odpowiedź na to pytanie. Zwłaszcza tym, którzy zastanawiają się nad sensem i prawdziwością fragmentu z Ewangelii Mateusza
>To mają być naukowcy?? A jakiej specjalności? Teologii eksperymentalnej?
>Nazywając takich ludzi naukowcami, deprecjonujesz prawdziwe znaczenie tego słowa.
Biblistyka, historia i archeologia biblijna nie są dziedzinami naukowymi?

>To mają być naukowcy?? A jakiej specjalności? Teologii eksperymentalnej?
>Nazywając takich ludzi naukowcami, deprecjonujesz prawdziwe znaczenie tego słowa.

Nazwijmy to roboczo literaturo- i kulturoznawstwem Myślę, że do pewnego stopnia można tak to zakwalifikować. Badanie Biblii nie wymaga bycia wyznawcą - wszak to zabytek kultury.

Badanie zgodności przekazów Biblijnych z historycznymi faktami to już moim zdaniem praca stricte naukowa i pożyteczna.

>Badanie zgodności przekazów Biblijnych z historycznymi faktami to już moim zdaniem praca stricte naukowa i pożyteczna.

Ależ oczywiście, że to ważne i pożyteczne - mnie nie musisz przekonywać To zupełnie jak z interpretacją, oceną kontekstu i wyłuskiwaniem danych historycznych w Kalevali czy Mahabharacie - prawda?

>>Badanie zgodności przekazów Biblijnych z historycznymi faktami to już moim zdaniem praca stricte naukowa i pożyteczna.
>Ależ oczywiście, że to ważne i pożyteczne - mnie nie musisz przekonywać To zupełnie jak z interpretacją, oceną kontekstu i wyłuskiwaniem danych historycznych w Kalevali czy Mahabharacie - prawda?
Najoczywistszym przykładem byłaby tu Iliada i wyłuskanie z niej danych dzięki którym Schliemann odnalazł Troję.

>Najoczywistszym przykładem byłaby tu Iliada i wyłuskanie z niej danych dzięki którym Schliemann odnalazł Troję.

Czemu nie. Po prostu akurat tamte mi przyszły na myśl. Równie dobrze mogłam Gilgameszem rzucić.

.
>Badanie zgodności przekazów Biblijnych z historycznymi faktami to już moim zdaniem praca stricte naukowa i pożyteczna.
Zdecydowanie tak. Ale niewiele to ma wspólnego z Pańskim teologicznym pytaniem:
Przytaczam słowa dwóch czołowych i niezwykle popularnych krytyków religii (starego i nowego) by zainicjować rozważania na temat Prawa i jego łamania. Czy Jezus był odnowicielem starego Zakonu czy twórcą nowego? Był rewolucjonistą czy ortodoksyjnym sekciarzem?
Z jednej strony był człowiekiem ukształtowanym przez judaizm (religię żydowską), a z drugiej był heretykiem, który samodzielnie weryfikował zasady "Starego Zakonu". Heretykiem też był św. Paweł, który zweryfikował Jezusa, ale największym odstępcą od Jezusowych (ewangelicznych) nauk został Kościół Katolicki.
Mity religijne ulegają przekształceniom i jest to naturalny proces społeczny.

Naukowym pytaniem jest - jak żyli i jakie mieli poglądy ludzie w czasach Jezusa, czy Mojżesza, a dopiero wtórym - na ile są to postacie autentyczne.

Pozdrawiam.

@@@
.

>Najoczywistszym przykładem byłaby tu Iliada i wyłuskanie z niej danych dzięki którym Schliemann odnalazł Troję.
Równie oczywistym przykładem byłby tu The Hobbit or There and Back Again i wyłuskanie z niego danych dzięki którym Bilbo został powiernikiem pierscienia.

>Mity religijne ulegają przekształceniom i jest to naturalny proces społeczny.
I w tym jest sedno mojego pytania, które nie jest jak pan twierdzi- pytaniem teologicznym. Interesuje mnie to, w jaki sposób myśleli ludzie w czasach Jezusa, jak myślał on sam oraz jego uczniowie oraz późniejsza recepcja jego nauki. Interesuje mnie to jak i na jakich podstawach ukształtował się mit. Czy była to rewolucyjna teologia prowincjalnego guru, czy też efekt zmian zapoczątkowanych w łonie judaizmu na długo przed Jezusem?

.
>>>>Mity religijne ulegają przekształceniom i jest to naturalny proces społeczny.
>I w tym jest sedno mojego pytania,
Pytania bardzo ciekawe, ale czy szuka Pan na nie odpowiedzi na naszym forum? To - co najmniej - lektura kilkudziesięciu książek, a my tu prowadzimy tylko rozmowy. Niech Pan przedstawi jakieś własne konkretne przemyślenia i pytania do poszczególnych tematów.
Zapewne jacyś forumowi specjaliści się odezwą.
Tytułem wstępu: www.racjon(*)p/s,4937/q,Ksiega.nad.ksiegami

Pozdrawiam.

@@@
.