Jakiś czas temu na Racjonaliście można było przeczytać teksty jakiegoś Brytola, chyba nawet ichniego hrabiego czy też innego para, który sam tytułował się "racjonalnym optymistą". Racjonalny optymizm tej szacownej osoby polegał głównie na tym, że jak jakąś część świata, najczęściej tzw. Trzeciego Świata, dotknęła jakaś paskudna katastrofa, najczęściej klimatyczna - powódź, huragan, susza albo inna zaraza, to ów osobnik miał na to jedno dictum: nie ma się co martwić, bo i tak sobie z tym radzimy znacznie lepiej niż w przeszłości. Z tego miało wynikać, że choćby się waliło i paliło, to i tak będzie dobrze. Dlaczego? BO TAK!
Dziś sobie siedzę przed internetem i racjonalnie a zarazem optymistycznie sobie oglądam, jak woda i powietrze znęcają się od dwóch miesięcy nad Brytanią, i myślę sobie, że chyba musi być im z tym wszystkim bardzo dobrze, a zwłaszcza temu "racjonalnemu optymiście". I cieszę się, bo przecież co cię nie zabije, to cię wzmocni, chyba że ci kręgosłup przetrąci. A i nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło, chyba że miałeś akurat pecha i wdepnąłeś w substancję miękką i podatną (w którą orły nie polezą) zgromadzoną w takiej ilości, że ci jeszcze głowę nakryło, aż żeś się w niej rychło utopił, oczywiście z racjonalistycznie optymistycznym grymasem na gębie.
Ale ja jestem racjonalny pesymistą, a w dodatku chyba się starzeję, więc może mam na te kwestie zboczone spojrzenie.

www.racjonalista.pl/index.php/s,38/t,39126