Choć "dawne teksty" nie muszą wszystkie mieć związak z religią, umieszczenie tego wątku w nin. dziale jest usprawiedliwione, gdyż na tym forum naiwne, dosłowne pojmowanie tego, co napisano przed wiekami, dotyczy wyłącznie Biblii.
Współczesna nam konwencja formułowania myśli ma za podstawę formalizm logiczny, czego ideał mamy w postaci dokumentów pisanych "żargonem prawniczym" i podręczników nauk technicznych oraz przyrodniczych, gdzie opis jest wzbogacony schematami, wykresami, tabelami zestawiającymi cyfrowo wyrażone ilości itp.
Nie zawsze tak było. Np. ogromna wiedza budowniczych średniowiecznych katedr, przekazywana była w postaci mitów i symboli, czego ślad mamy w rytuałach masońskich (masoneria = wolnomularstwo tradycyjnie wywodzi się właśnie z dawnych korporacji "architektów" i "techników budowlanych". Otóż ten sposób utrwalania wiedzy miał na celu nie tylko uformowanie aury tajemniczości i nadnaturalności potrzebnych do zachowania dającej duże dochody umiejętności wewnątrz ściśle ograniczonego grona osób, ale był jedynym dostępnym środkiem wyrazu dla częściowo tylko pojmowanych zależności. I tak np. gdy obecnie, by określić dodatkowe obciążenie potrzebne do utrzymania muru świątyni w równowadze, wiemy, że wypadkowa sił: ciężaru łuku podtrzymującego strop i ciężaru przypory wraz z pinaklem, nie może wskazać poza kontur podstawy konstrukcji, to 500 lat temu, gdy nie umiano posługiwać się wektorami, tak prostego opisu ani nie można było sporządzić, ani go zrozumieć. Zamiast tego prawdopodobnie (oryginalne teksty nie zachowały się) powstał opis jakiś cudownych wydarzeń, w wyniku których, jeśli nie dodamy określonej magicznymi formułami ozdobnej sterczyny, znieważone tajemne moce ścianę obalą. Oczywiście taka konwencja dotyczyła nie tylko architektury, lecz określała jedyny dostępny ówczesnej umysłowości sposób opisywania również technik wyszukiwania i eksploatacji złóż, wytapiania metali, jednym słowem wszystkiego - łącznie z kronikarstwem i obrzędami religijnymi.
Jaki to miało wpływ na Biblię, opiszę na przykładzie prawdopodobnego toku tworzenia jednego epizodu. Otóż kapłani utrwalając przekonanie, że kult Boga jest sprawą najważniejszą, brali pod uwagę, że jeśli wierni zbyt się przyłożą do niego, zaniedbają codzienne obowiązki, co grozi katastrofą finansową, a do tego zbytnio eksploatowany niewolnik nie będzie pracował wydajnie. W tej sytuacji, wg naszych wyobrażeń powinni byli zapisać, że z podanych wyżej względów praktycznych należy pracować sześć dni, a kult ograniczyć do jednego. Aby taki zapis był zrozumiany i respektowany 3000 lat temu, należało go opatrzyć sankcją sił nadprzyrodzonych, co wymagało stworzenia odpowiedniej fabuły, do czego wykorzystano fakt, że w tymże czasie, kiedy zaistniała konieczność ustanowienia wspomnianego porządku, tworzono zręby światopoglądu i schemat podziału siedmiodniowego tygodnia wpleciono w opis stworzenia świata.
Nie mam zamiaru wymienić wszystkie możliwe warianty powstawania tradycji tygodniowego podziału czasu (m. in. możliwe, że był on przejęty z Babilonu), ani tworzyć dzieła objaśniającego wszystkie inne epizody, których w samej Genezis można wyodrębnić sporą ilość. O tym pisali lepsi znawcy zagadnienia, a mnie chodzi tylko o wyjaśnienie, dlaczego traktowanie opisu biblijnego jako reportażu, opisu rzeczywistego zdarzenia, jest naiwne. Dodam tylko jeszcze, że o tym, iż biblijne przedstawienie stworzenia świata nie jest zapisem kronikarskim, pisał m. in. św. Augustyn w V w. n. e..