Znajoma mojej żony wciągnęła się na dobre w:

jezuschrystuspl.blog.onet.pl/

Chyba nawet jest jakimś guru, bo udziela przez telefon różnych porad a telefon dzwoni dość często. Wymyśliła sobie imię którym każe się nazywać wszystkim znajomym. Do niedawna była Marysią a dla młodszych panią Marysią a teraz dla wszystkich jest panią Marią i najlepiej jeszcze Cecylią do tego. Do koleżanek zwraca się podobnie i tak oto moja o 25 lat młodsza od niej żona z Asi awansowała na panią Joannę. W sumie śmiałem się z tej ploteczki i z tej babeczki do czasu aż zrozumiałem ,że dzieje się dramat właściwie. Chodzi o to ,że kobieta odwraca się od rodziny. Praktycznie z dnia na dzień nie chce oglądać syna ani rozmawiać z córką, która nosi pierwszą ciążę i chciałaby dzielić się radością i obawami z mamą. Na domiar złego córka mieszka za granicą i pewnie zupełnie nie może pojąć ,co się dzieje. Czemu mama rzuca słuchawką za każdym razem. A syn (w Polsce) może wie troszkę lepiej czemu kochana babcia Marysia woła na wnuki "te cholerne bachory" ale nie chce się z tym pogodzić.
Zastanawia mnie co powoduje takie drastyczne zmiany w zachowaniu. Dlaczego głupie emocje mogą tak łatwo wygrać z rozumem i rozsądkiem. Z drugiej strony miłość do dzieci i wnuków to przecież też emocje. Podobnie nawiązane i pielęgnowane ,nieraz bardzo długo ,przyjaźnie. Czemu nagle to wszystko przegrywa z nawiedzonym bełkotem starego capa? Dlaczego niektórym tak łatwo zmącić w głowach?