Po miesiącu uczestniczenia w co nie których dyskusjach na owym forum doszedłem do takich oto wniosków:

1. Ateista ma tym większą rację im lepszy dowcip.
2. Ateista na każde pytanie ma odpowiedź... typu: 2+2=4. Dlaczego? Bo Bóg nie istnieje.
3. Ateista jak nie ma dowodu to zaczyna dowodzić... probabilistyczny charakter wszechświata... a co najdziwniejsze, ciągle uważa że może tego dowieść(sic!)... albo że ktoś już dowiódł... posługując się zapewne jakąś probabilistyczną odmianą logiki.
4. Ateista doszedł do swoich przekonań za pomocą jak najbardziej racjonalnego rozumowania... mniejsza już o dowody... tych NA PEWNO dostarczy nauka... Pogadamy o tym przy okazji następnego millenium.
5. Nie można być teistą i racjonalistą jednocześnie... a jeśli teista uważa że nim jest, to znaczy że powinien się leczyć... najlepiej u psychiatry-ateisty.
6. Ateista każde rozumowanie niechybnie sprowadzi do kwestii religijnych, bo wtedy ZAWSZE będzie miał rację i nie będzie musiał nawet tego dowodzić.
7. Jeśli ateista dochodzi do wniosku, że coś jest nie tak na tym świecie, to w rozmowie z teistą nie omieszka oskarżyć o to Boga. Na pytanie jednak jak on w takim razie wyobraża sobie ów inny, lepszy świat... nie potrafi odpowiedzieć. Nie rozumie nawet tego iż jako ateista NIE MA PRAWA ani zakładać iż lepszy świat jest w ogóle możliwy, ani nawet zarzucać temu światu jakichkolwiek niedociągłości. Chcąc go zmienić musiałby sięgnąć bowiem do narzędzi nie pochodzących z tego świata, gdyż wszystko w nim..

Jeśli pojęcie Boga jest memetycznym wirusem, a wiara religijna chorobą osiągającą czasem zasięg epidemi czy pandemii w postaci religii, to jakie zaproponowalibyście lekarstwo? Czy w ogóle może istnieć lek na memetycznego wirusa?

Odnosze sie do urywku artykulu stad www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=98301.

Katolik wobec niesprawiedliwego prawa
Nasz Dziennik, 2008-12-05
Życie ludzkie jest wielkim darem miłości Boga do człowieka. Wszyscy mają obowiązek i prawo bronić oraz szanować istnienie osoby ludzkiej od momentu poczęcia aż do naturalnej śmierci. W Dekalogu, w piątym przykazaniu, Bóg nakazuje: "Nie zabijaj" (Wj 30, 13). Kościół katolicki od początku nauczał, że złem jest zabicie człowieka, także nienarodzonego.

Sic! Nie dosc, ze zmienili przykazanie i jego znaczenie, to jeszcze bezczelnie klamia, ze "Kościół katolicki od początku nauczał, że złem jest zabicie człowieka, także nienarodzonego." Zlem w wydaniu katolickim to moze zabicie i bylo, bo wszyscy pamietamy, ze tzw. katolickie SS, czyli Sw. Inkwizycja, zlecala - czy tez zostawiala - egzekucje nieszczesnikow Bogu ducha winnych organom niby-swieckiego panstwa... Oczywiscie, krew byla cacy, oby tylko sami sie w niej nie musieli bezposrednio taplac, sukin***ny jedne.

[Ciach]
W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy: "Życie ludzkie od chwili poczęcia powinno być szanowane i chronione w sposób absolutny. Już od pierwszej chwili swego istnienia istota ludzka powinna mieć przyznane prawa osoby, wśród nich nienaruszalne prawo każdej niewinnej istoty do życia" (KKK, nr 2270). Inny dokument Stolicy Apostolskiej, Karta Praw Rodziny, wyraźnie wskazuje na absolutny obowiązek ochrony i szacunku dla życia ludzkiego na każdym etapie jego istnienia (KPR,..

Niedawno obejrzałem film o Kartaginie. Obowiązująca tam religia nakazywała, między innymi, składanie dzieci w ofierze. W Rzymie natomiast, bez żadnych konsekwencji można było zabić dziecko, które nie ukończyło pierwszego roku życia. Jeśli przywołać jeszcze przykład Sparty, narzuca się wniosek, że zabijanie dzieci, nieważne z jakich powodów, było w dużej mierze zwyczajowe, może nawet powszechne dla starożytnego świata.

Jeśli byłaby to prawda, bóg Abrahama, żądający od niego dziecka w ofierze, nie byłby jak to dzisiaj się często opisuje - bogiem sadystą, przeciwnie, byłby bogiem, który stara się położyć kres pewnemu barbarzyńskiemu obyczajowi, byłby alternatywą dla tych wszystkich bóstw, które zażądały dziecięcej krwi. Bo oto zachowuje się jak wielu innych bogów przed nim, żąda ofiary, którą człowiek, przywykły do takich oczekiwań zamierza dać. Nic nadzwyczajnego - w tamtym świecie. Ale nagle ów bóg się wycofuje, okazuje się bogiem innego rodzaju, pokazuje ludziom, że nie potrzebuje jej.

W tamtym świecie mogłoby to być czymś niezwykłym, wsłuchując się w opowieść o Abrahamie, słuchacz byłby pewien tragicznego zakończenia, byłoby ono dla niego oczywiste, a więc przeżywałby swoistego rodzaju, może nie szok, ale zaskoczenie. Taki bóg byłby bogiem dobrym, czyli zupełnie inaczej, niż to wygląda z naszej, współczesnej perspektywy.

Nie wierzę w żadnego boga, ale zauważam z jaką wygodą dostarcza się różnego rodzaju dowody, być może w słusznych racjach, jednak sugerujące nieprawdziwe..

Lezalem sobie i nagle przyszlo mi do glowy takie pytanie: Czy nie jest prawda, ze czlowiek wierzacy w Boga (jakiegobadz) mial wieksze szanse przezycia w obozie koncentracyjnym w czasie II WS niz niewierzacy? Jak sie Wam wydaje? Bo ja, choc tak naprawde nic niewiedzacy, ale raczej w duchu(?) mocno watpiacy, a na zewnatrz niewierzacy, aby zachowac integralnosc pogladow, mam takie jakies dziwne odczucie, ze to prawda...

Znajoma mojej żony wciągnęła się na dobre w:

jezuschrystuspl.blog.onet.pl/

Chyba nawet jest jakimś guru, bo udziela przez telefon różnych porad a telefon dzwoni dość często. Wymyśliła sobie imię którym każe się nazywać wszystkim znajomym. Do niedawna była Marysią a dla młodszych panią Marysią a teraz dla wszystkich jest panią Marią i najlepiej jeszcze Cecylią do tego. Do koleżanek zwraca się podobnie i tak oto moja o 25 lat młodsza od niej żona z Asi awansowała na panią Joannę. W sumie śmiałem się z tej ploteczki i z tej babeczki do czasu aż zrozumiałem ,że dzieje się dramat właściwie. Chodzi o to ,że kobieta odwraca się od rodziny. Praktycznie z dnia na dzień nie chce oglądać syna ani rozmawiać z córką, która nosi pierwszą ciążę i chciałaby dzielić się radością i obawami z mamą. Na domiar złego córka mieszka za granicą i pewnie zupełnie nie może pojąć ,co się dzieje. Czemu mama rzuca słuchawką za każdym razem. A syn (w Polsce) może wie troszkę lepiej czemu kochana babcia Marysia woła na wnuki "te cholerne bachory" ale nie chce się z tym pogodzić.
Zastanawia mnie co powoduje takie drastyczne zmiany w zachowaniu. Dlaczego głupie emocje mogą tak łatwo wygrać z rozumem i rozsądkiem. Z drugiej strony miłość do dzieci i wnuków to przecież też emocje. Podobnie nawiązane i pielęgnowane ,nieraz bardzo długo ,przyjaźnie. Czemu nagle to wszystko przegrywa z nawiedzonym bełkotem starego capa? Dlaczego niektórym tak łatwo zmącić w głowach?

Jezus nie był pierwszym zmartwychwstańcem - obalamy główny dogmat wiary chrześcijańskiej.

Trafiłem na bardzo ciekawy artykuł w Wprost (5 październik 2008)
kopie (nie wiem czy legalną ale w dobrej wierze ) umieściłem tutaj:
files.inpoland.pl/wprost-5-pazdziernika-2008/

Po przeczytaniu tego artykułu, zacząłem się zastanawiać jak do tych w sumie opartych na dość mocnych dowodach informacji odnosi się Watykan?

Może ktoś z Państwa posiada informacje?
Zapraszam do rozmowy

Witam
Na początku chciałbym podać link do blogu ,,kosmity'' www.kosmita.wolne-media.h2.pl . Polecam poczytać bowiem gość jest naprawdę inteligentny, do ściągnięcia jest nawet jego książka. Wszystko ładnie, pięknie tylko pojawia się pytania - dlaczego ludzie wierzą tak mocno w takie rzeczy? Wystarczy poczytać komentarze na blogu - czy dziś normalną rzeczą jest pisanie blogów przez kosmitów ?
Następnie channelingi - zrobiły się niesamowicie modne. Ciekawe jest to że zazwyczaj ci ,,po drugiej stronie'' mają taką wiedzę, jednak coś w tym jest. Co o tym sądzicie? Niemal we wszystkoch ostrzega się przed 2012 jednak jest też dużo niezgodności między nimi. Nie możemy po prostu powiedzieć ,,to nie istnieje'' tylko dlatego, że tego nie rozumiemy.
Następne pytanie - co myślicie ogólnie o New Age, oraz odłamach masońskich (magia, ufo i reszta) ?

Apel przeciwko przemocy wobec kobiet w imię religii, honoru i tradycji

Ucisk jednej połowy Ludzkości przez drugą prowadzi świat do zguby.

Bierność wobec wzrostu roli fundamentalizmów religijnych i „tradycyjnych" obyczajów jest przyzwoleniem na mnożenie się ataków na podstawowe prawa człowieka w stosunku do kobiet. Ta przemoc często zabija.

Aisha Ibrahim Dhuhulow, Somalijka uznana za winną cudzołóstwa, została żywcem pogrzebana w ziemi po szyję, a następnie uśmiercona przez ukamienowanie, którego dokonało 50 mężczyzn w poniedziałek 27 października b.r. na placu w portowym mieście Kismayo (na południu Somalii). Miasto od 22 sierpnia jest kontrolowane przez islamistów i od tego momentu nowa administracja stosuje tam szariat w najsurowszym wydaniu.

W obliczu tej monstrualnej zbrodni Europejska Feministyczna Inicjatywa zwraca się do wszystkich feministek i feministów, do wszystkich ludzi, kobiet i mężczyzn, którym drogie są wartości demokratyczne, do obrońców praw człowieka, sprzeciwiających się karze śmierci, torturom oraz stosowaniu okrucieństwa i poniżających praktyk, by się połączyli w zdecydowanym proteście i rewolcie przeciwko zabójstwom, okaleczaniu, gwałtom i prześladowaniom kobiet, dokonywanym w imię religii, honoru, kultury czy tradycji!

Apelujemy do Was o budowanie szerokiego ruchu dla realizacji i obrony zasad świeckiego państwa oraz promocji idei laickości, stanowiącej niezbędny warunek ochrony praw kobiet, ich integralności fizycznej i psychicznej oraz ich..

Małe miasteczko. Wieczór. Mgła.
Na ulicy zatrzymuje się samochód. Wewnątrz siedzi Ojciec. Po drugiej stronie ulicy znajomy dom. Nikt jednak nie czeka, nie wychodzi na zewnątrz. Nikt go nie wita. Jest zmęczony i głodny. Jechał siedem godzin. Lubi jeździć, ale nie jest już młody.
Staje na chodniku. Był już tu kiedyś, ale minęło pół roku. W dodatku ta mgła. Postanawia jednak się rozejrzeć. Jest jakaś restauracja. Będzie można coś zjeść i odpocząć.
Po kolacji wraca do samochodu. Okna domu już rozświetlone. Pojawia się też Syn. Nie mógł zająć się Ojcem, ponieważ był na zebraniu. Przyjechało kilku znajomych więc zaprowadził ich do Sali Królestwa. W końcu jutro bierze ślub. Przyrzekał też posłuszeństwo swojemu bogu – Jehowie, nie może więc Go zawieść. Wynajął Ojcu pokój w innej części miasteczka. W domu nie mógłby spać, gdyż jest już wielu gości i nie ma dla niego miejsca.
Warunki spania niezłe. Ojciec kładzie się do łóżka. Jest zmęczony, pewnie szybko zaśnie. Serce zaczyna coraz szybciej bić. Zbyt ważne chwile nastąpią jutro. Umysł też zaczyna pracować na wyższych obrotach. Tyle myśli naraz, tyle wydarzeń, tyle pytań…

„Dlaczego nie przedstawił mi swojej narzeczonej?” – myśli Ojciec.
„Dlaczego nie zaprosił mnie na zaręczyny?”.
„Dlaczego nie zapoznał mnie ze swoimi przyszłymi teściami?”.
„Przecież po ślubie mamy być jedną rodziną”.
„Dlaczego nie pozwolił bym brał udział w przygotowaniu uroczystości?”...