Interesuje mnie wszystko co mozna znalezc o Opus Dei prosze o linki i wszelkie wiadomosci w tym temacie.

W minoną sobote byłam na ślubie w kościele ewangelickich chrześcijan i chciałabym się dowiedzieć czegoś o tej wierze. Czy mógłby mi ktoś napisać coś o niej? Dzieki.

Oj Państwo racjonaliści-ateiści przeszkadza Wam że Radio Maryja
ma jakąkolwiek kasę, a za co miałyby się utrzymać.
Rozumię Was, takie radio nie ma prawa istnieć.
Składki na Radio Maryja są dobrowolne, jeżeli jesteście choć trochę
uczciwi to porównajcie ile mają kasy rozgłośnie liberalne i skąd to biorą.

Zastanawia mnie fakt, że prawie wszyscy tu piszący, zwący siebie ateistami, maja niezwykle emocjonalne podejscie do kwestii wiary, Boga...jakies zacięcie , nienawiśc, szyderstwo.Wolalbym chłodne przedstawianie swojego stanowiska, bez dziwacznych emocji.No bo: jesli nie wierzę, to po co sie tak gorączkować!

Witam!
Zastanawiam się kto kogo storzył/powołał? Bóg ludzi czy ludzie Boga? Czytając Biblię (podobno jej twórcy byli pod natchnieniem) trudno oprzeć się wrażeniu, że natchnienie nie pochodziło z GÓRY. GÓRA przedstwiłaby storzenie w sposób nie podlegający dyskusji. Wg mnie autorzy Bibli tak sobie wyobrażali storzenie świata. Pogląd ich był uwarunkowany aktualnym stanem stanem wiedzy. Ludzkość musiała być srworzona na obraz i podobieństwo Boga, aby móc podporządkować sobie przyrodę/świat. Prawo do podporządkowanie sobie przyrody/swiata jak i również współwyznawców automatycznie wynikało z powyższego.
Ciekawy jestem co robil Bóg chrześcijański jak również Bogowie innyych wyznań przed ich powołaniem, jak również ciekawe jset co by się stało z Bogami po całkowitym wymarciu wyznawców danej religii?
W każdym wyznaniu Bóg opiekuję się swoimi wyznawcami, czyni cuda i t.p.
Wszystkie religie powinny byc równouprawnione i żadna z nich nie powinna rościć sobie prawa do swojej nieomylności!
Pozdrawiam wszystkich! J. Wieczorek

Niby stanowił postęp - niby zastępował bogów z konieczności konkretnych ponad miarę ludzkiej wiedzy Bogiem-abstrakcją.
W politeizmach koniecznośc odróżnienia od siebie osobowo różnych bogów - imiona to przecież za mało - zmusza do konkretyzacji ich atrybutów, te zaś się mnożą, bo konkretyzacja jest wciąż niewystarczająca. Byłaby zatem myśl o jedynym, niepoznawalnym Bogu wyrazem poznawczej pokory - słusznej koniec końców, gdy chodzi o obszar z definicji niepoznawalny - wyrazem krytycyzmu wobec rozbudowanych systemów wierzeń odziedziczonych?
Nie ma jednak tak dobrze. Albowiem z jednej strony umiera sfera mitu, odwzorowania rzeczy znanych z bytu rzeczywistego w przestrzeń nieznaną choć opisywaną - z drugiej abstrakcja niebezpiecznie pochłania ludzkie myślenie w ogóle, prowadząc do niedobrych konsekwencji.
I pierwotna tendencja do odizolowania wyobrażeń o świecie boskim od wiedzy przyziemnej (słuszna - nie twórzmy bogów na nasz własny obraz i podobieństwo) skutkuje pychą - oto świat ludzki jawi się już nie takim jaki znamy, a konsekwencją dowolnych (bo jakich inaczej) wyobrażeń o boskim: ludzkość dokonała kroku naprzód na drodze ku społecznej paranoi, ko mysleniu urojeniowemu. Absolutyzacji w postaci boskiej podlegają już nie rzeczy poznane a przeczute zaledwie i zdefiniowane słabo: Bóg staje się już nie doskonałym macho (Zeus), doskonałym homo ludens (Dionizos) czy doskonałym rzemieślnikiem (Hefajstos) - a doskonałą Sprawiedliwością, Dobrocią, Miłością; te jednak wartościować niełatwo,..

Z ciekawostek religijnych i tajemnic Boga.
Najdoskonalszym mitem jest zapewne "Oko Boga" montowane w każdych kościołach.
Wielu strach przeraża że mogą być kontrolowani przez wymyślonego BOGA a potem trafią do piekła, które jest wymysłem kleru by czerpać kas.......ę.
To słynne oko BOGA to nic innego jak oko ezoteryka kościelnego ,który to akurat na swej owieczce robił zabiegi esc.comunice.
Owieczka taka widząc oko a z niego bijące zło rozpowszechniała tą plotkę aż stała się Mitem.
A to , ze jest to temat okryty wielką "Tajemnicą Pańską" ludziska kasę dają i strach ich przeraża by groźny BÓG ich nie pokarał i nie pokazał im swego oblicza.
Zajmuję się telepatią i znam ten temat doskonale.

Wczoraj rozpoczal sie proces beatyfikacji JP2. Gdzies wyczytalem, ze jednym z warunkow beatyfikacji jest udowodnienie iz JP2 dokonal przynajmniej jednego cudu w ciagu swojego zycia... Jak bylem maly odwiedzilem klasztor w Czestochowie - jedno z wyrazniejszych wspomnien, to kule i wozki inwalidzkie zawieszone w jednej z kaplic. Gdy zapytalem sie skad sie tam wziely, powiedziano mi ze sa one dowodami na to, iz Matka Boska dokonuje cudow - ludzie wstaja z wozkow inwalidzkich etc.
Pamietam tez, ze obok mnie na wozku inwalidzkim siedziala dziewczynka bez dolnych partii nog. Zapytalem czy MB sprawi, ze odrosna jej nogi. Odpowiedziano mi, ze Bog jest wszechmocny i jesli tak zdecyduje, dziewczynka bedzie miala nozki...
Czy was tez zastanawia dlaczego "cuda" nie dotycza odrastania konczyn czy uzdrawiania np. Zespolu Downa, tylko zawsze wysoce podejrzanych spraw, ktore moga byc kwestia czy to oszustwa czy to silnej autosugestii?

Jezus z Nazaretu a potem jego uczniowie nauczali o przyszłym Królestwie Bożym. Mówili oni innym: "...Przybliżyło się Królestwo Boże" (Łk 10:9,11). Jezus zapowiedział nawet: "I będzie głoszona ta ewangelia o Królestwie po całej ziemi na świadectwo wszystkim narodom..." (Mt 24:14). Ale czym jest to zapowiadane Królestwo Boże? Co rozumieli przez nie Jezus i jego zwolennicy?

Pytam, bo dzisiaj wiele religii chrześcijańskich rozumie pod tym pojęciem co innego. Czy ktoś potrafi zasadnie wyjaśnić, czym miało być owo zapowiadane Królestwo Boże? Bo ja myślę, że miał to być jakiś przyszły "świat" (przewidziany dla ludzi) pod panowaniem Boga, ale nie jestem pewny czy w niebie, czy na ziemi. A może chodziło o Kościół jak twierdzą niektórzy, albo o odnowione państwo Izrael, jak twierdzą inni? Czy macie jakieś przemyślenia w tym temacie?

Piszac o reformach potrzebnych kosciolowi, zaczelam sie zastanawiac czy wlasciwie najlepsza forma kultu nie jest poganstwo. Nie tyle chodzi mi o czczenie konkretnych przedmiotow czy zjawisk, ile o wyzwolenie emocji, powrot do natury...
Nie owijajac w bawelne... Chcialabym spotkac sie wieczorem w tajemnicy w lesie i tanczyc nago przy ognisku, spiewac... Oczywiscie bez zadnych zbednych aktow seksualnych, to byloby przekroczenie pewnych granic... Ale moc sie wykrzyczec, przezyc cos mistycznego, wspanialego... Zdaje sobie sprawe o istnieniu sekt realizujacych te zalozenia, jednakze o wszelkich sektach mam juz wyrobione zdanie i wolalabym sie w takie bagno nie pakowac...
Kiedy czlowiek traci wiare z powodow czysto logicznych (zarzuty pod adresem kosciola, ktore juz wczesniej przedstawialam), nie moze wyrazic sie duchowo, to popada w straszliwy cynizm, ktorym oslania sie na codzien. Potrafie skrytykowac wszystko i kazdego, a jednak placze tak czesto...
Bol egzystencjany czuje chyba kazdy. Czasem mysle o sobie jako o poecie mlodopolskim (zwlaszcza, ze sama pisze wiersze, ktorych sie nie wstydze). Chociaz z ostentacyjnego upijania sie zrezygnowalam juz dawno.
Tak, potrzebuje boga... W myslach czesto odwiedzam sabaty czarownic, nazywam siebie corka szatana... Wracajac do rzeczywistosci drwie z wszelkich pobudek religijnych, z wiary w te wszystkie klamstwa...
Ciekawam jest, ilu z was boryka sie z podobnym problemem. Zapewne wielu. Czlowiek, ktory nie wierzy w boga jest nieszczesliwy - jak..