Wypadałoby odpowiedzieć pozytywnie - wszak nad soba już bogów nie ma (a może jednak...). Kto zatem - teista czy ateista - wydaje się być bardziej na obraz i podobieństwo?

Witam. Pojawia sie na allegro ostatni tom encyklopedii gazety -
Książka 900stronnicowa - czy może ktoś ją ma? jaki poziom reprezentuje i z jakiego punktu widzenia jest napisana?

"Świadomości ludzkiej, wzdrygającej się w obliczu problemów świata współczesnego, brakuje odniesienia do tchnącej pewnością dziedziny ducha. Sprawia to, że człowiek staje się neurotyczny, chory i lękliwy. Nauka mówi mu, że nie ma Boga, że wszystko jest tylko materią, (...) że nikt się o niego nie troszczy, przeto przepełnia go [człowieka] lęk." - C. G. Jung

...pod wpływem krótkiej rozmowy na innym forum (słabym dziś, ale zdarzają się perełki) - czy bywaja sprawy dostatecznie wielkie i godne, aby dla ich dobra chrześcijanin zgodził się na osobiste potepienie, byleby sprawę obronić?

Ot na przykład kapłan, który poznał bezlitosny nakaz boski - i milczy. Bierze na siebie winę, pozwalając jednak tym, którym przewodzi pozostać bezwinnymi a zarazem nakazowi nieposłusznymi przez jego nieświadomość: wierzy w Boga, spodziewa się potępienia - a przecież buntuje się; potępi go Bóg i potepią ludzie, sam pozostanie...

Chyba jednak nie. Ale w takim razie do prawdziwego samopoświęcenia chrześcijanin nie wydaje się być zdolny, uwięziony w klatce radosnej zgody na posłuszeństwo Abrahama, któremu kazano złożyć w ofierze syna - i co najwyżej cicho oczekujący, że zły nakaz okaże się snem.

Postawię tezę, że stało się tak ze strachu przed śmiercią. Człowiek jak tylko uświadomił sobie swoje istnienie, zapragnął nie umierać tak całkowicie i tak raz na zawsze. Choć doświadczenie pokazywało iż wszystko ma swój kres to wyobraźnia podpowiadała najróżniejsze sposoby "oszukania" śmierci fizycznej. Konsekwencją tych poszukiwań stały się systemy wierzeń, które uwiarygadniały ludzką "nieśmiertelność".

W trakcie dyskusji na forum wontku "Neo Genesis" pojawiła sie wzmianka o Trójcy świętej, co zmusiło mnie do rozmyśleń na jej temat. Doszedłem do wniosku,że owa Trójca jest w istocie cienką, dogmatyczną "tkaniną" którą Chrześcijanie staraja sie zakryć niedorzeczność i wewnętrzną sprzeczność swojej religii. Jest swoistą liną,łączącą ze soba wszystkie te niedorzecznośći na tyle zwarcie, by na pozór wyglądały na spójne...
Biblia chrześcijańska składa sie ze Starego i Nowego Testamentu. Jeśli ktoś przyjrzy sie tym dwóm księgom,zauważy, że przedstawiają dwa różne oblicza Boga,a do tego lansują przeciwstawne sobie moralne ideologie.
Bóg Starego Testamentu jest Bogiem zła, Bogiem zniszczenia i nienawiści,nawołuje do zemsty na swych wrogach i karze za jej nie dokonanie. Jest masowym mordercą, zsyłającym globalne kataklizmy (potop) i niszczącym miasta (Sodoma i Gomora).
Chrześcijaństwo zakłada, że Bóg jest tylko jeden, a że nie sposób jest postawic znaku równości przy Starotestamentowym Bogu i Jezusie z Nowego Testamentu, który wg.Chrześcijan też jest Bogiem, wymyślono Trójce świętą...
Owa Trójca jest nad wyraz nie codziennym zjawiskiem, bo jakże można czcić trzech Bogów z których jeden wcale nie ma cech boskich, bo jest jedynie czyś nie uchwytnym i nigdzie dokładnie nie scharakteryzowanym (Dóch Święty).. Nie jest łatwo robić to wszystko, jednocześnie wmawiając sobie, że czci sie tylko jednego Boga..
Postanowiono więc, że "Bóg" będzie w trzech osobach, stanowiąc jednocześnie jednego "Boga".....

Umrę i zostanę pochowany na cmentarzu komunalnym, zażyczę sobie w testamencie, że na nagrobku będzie pentagram i krzyż do góry nogami, za który sam za życia zapłacę. Czy możliwe jest aby wole moją wykonano??? (U nas w mieście jest jeden cmentarz komunalny razem z katolickim podejrzewam że w większość miast w Polsce ma takie same cmentarze).
Jako osoba wierząca w inne dogmaty niż katolickie mam do tego prawo czy nie???

Jeśli tak - postrzega Boga przede wszystkim jako sprawiedliwego - wtedy mówienie o boskim miłosierdziu nalezy do języka magicznego, jest zaklinaniem (a może obłaskawianiem) owego groźnego sędziego, od którego zależy miły lub niesympatyczny klimat całej osobistej wieczności.

Jesli nie - cóz, wszystko wolno...

Niestety niewielka jest moja wiedza co do teologów i innych "uczonych w piśmie". Czym oni właściwie się zajmują i nad czym zastanawiają? Czy są charakterystycznymi postaciami tylko w religii chrześcijańskiej, czy w innych także istnieją?
Być może moje przemyślenia są dość płytkie, ale stwierdziłem, że przedmiotem ich rozważań są "sprytne" odpowiedzi na trudne pytania wierzących, a przede wszystkim świeckich, naukowców czy agnostyków bądź ateistów. Być może także nejasnymi kwestiami (dotyczących choćby języka) zawartymi w Biblii.
Ale dlaczego, skoro są wyznawcami tejże księgi, uważają, że należy jej bronić, tłumaczyć ją? Czyż nie uważają jej za Jedyną Księgę Prawdy Uniwersalnej? A może oni poprostu ją poznają?
Pozdrawiam

Zadawałem już to pytanie na innych forach, ale nie znalazłem jasnej odpowiedzi. Chodzi mi o to w jaki sposób rozsądni i inteligentni ludzie są w stanie opierać swoją wiarę w boga na objawieniach, czyli rzekomych cudach (zmartwychwstanie, przemiana czegoś w coś innego, ukazanie się świętej osoby itp...) w dzisiejszym naukowo wytłumaczalnym i racjonalnym świecie.
Rozumiem, że ktoś może wierzyć w boga który nie zniża się do takich manifestacjji swojej osoby. Można wierzyć w boga który nie ingeruje w świat w ogóle, albo boga który ingeruje w świat w taki sposób, że nie pociąga to za sobą cudów (np. powoduje pojawienie się jakiejś nowej myśli w mózgu wiernego lub sprawia, że danego dnia pogoda jest taka a nie inna). Ja jako ateista nie wierzę nawet w takie ingerencje, ale ponieważ taka ich definicja uniemożliwia logiczne wykluczenie udziełu boga to pozostaje tu miejsce na wiarę, i taką wiarę mogę uszanować.
Jednak większość religii wymaga od wiernych nie tylko takich, abstrakcyjnych, wierzeń, ale wiary w zupełnie konkretne i "namacalne" cuda jak uzdrowienia w chwili śmierci papieża, chodzenie po wodzie, objawienia świetych, zmartwychwstanie itp. Rozumiem, że taki poziom rozumienia religii (cuda i objawienia) jest dostępny dla ludzi prostych. Ludzi kótrzy nie rozumieją otaczającego ich świata na tyle aby rozumieć co jest możliwe, a co nie możliwe i wytłumaczalne jako proste oszustwo lub przekłamanie. A mimo tego wiele najtęższych naukowych głów stosuje swoiste "dwójmyślenie" (termin..