Wiem, że niektóre religie mają swego rodzaju inicjację na początku. W mojej jest to chrzest, który symbolizuje koniec starego życia i początek nowego (do życia w podążaniu za Jezusem i dążeniu do bycia lepszym każdego dnia). Czy w Twojej religii jest to możliwe, czy też jest to bardziej stopniowy proces stawania się jej członkiem?

Często słyszałem, że Świadkowie Jehowy są rodzajem współczesnych arian, ponieważ żadna z tych grup nie jest trynitarna i nie wierzy, że Syn, Jezus, jest w jakiś sposób niższy od Ojca. Ale jak bardzo chrystologia Świadków Jehowy wypada w porównaniu z chrystologią Ariusza i jego zwolenników? I czy Świadkowie Jehowy mają inne elementy wiary, które byłyby obce ariańskim chrześcijanom?

Istnieją zatem różne opinie na temat drugiego przyjścia Jezusa Chrystusa. Wiele osób uważa je za mistyfikację, a jeszcze lepiej – za bajkę. Niektórzy przypisują je nawet szaleństwu i chorobie. A co Ty o tym sądzisz? Czy głęboko wierzysz w przyjście Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, to jakie masz ku temu powody?

Dziś, 16 października, przypada 47. rocznica wyboru Karola Wojtyły na papieża.
Jan Paweł II otaczał się duchownymi, którzy reprezentowali różne aspekty jego misji:
Marcial Maciel Degollado, założyciel Legionistów Chrystusa - przez dekady uważany za wzór kapłaństwa, później ujawniony jako sprawca licznych nadużyć seksualnych.
Cesáreo Gabaráin, kompozytor "Barki" - pieśni, która stała się niemal osobistym hymnem papieża, również oskarżany o molestowanie nieletnich.
Obaj pełnili funkcje symboliczne: jeden jako charyzmatyczny założyciel, drugi jako liturgiczny bard. Ich obecność w papieskim entourage'u była nie tylko praktyczna - nadawali ton scenie.
W obu przypadkach instytucja długo milczała. Watykan przez lata ignorował doniesienia o Macielu, mimo że były znane już w latach 90.
Gabaráin nigdy nie został formalnie oskarżony, ale świadectwa pojawiły się dopiero dekady po jego śmierci.
To nie tyle przypadek, co powtarzający się motyw - instytucja chroniąca swoje figury, nawet gdy kulisy zaczynają się sypać.

i.pl/nowe-(*)jnych ofiarach duchownego.

W kwestii istnienia/nie istnienia Boga wyczytałem dwa takie fajne pytania:
1. Czy człowiek stworzyl sam siebie?
2. Jeśli istnienie Bog to czy stworzyl on sam siebie?

Zapraszam do dyskusji/refleksji w tym obszarze.

Często zadaje sobie następujące pytania:

1. Czy człowiek jest w stanie zrozumieć koncepcje, że wszechświat jako obiekt fizyczny jest NIEskończony?

2. Czy człowiek jest w stanie zrozumieć koncepcje, że wszechświat jako obiekt fizyczny jest skończony?

3. Czy człowiek jest w stanie zrozumieć koncepcje, że czas we wszechświecie jest NIEskończony?

4. Czy człowiek jest w stanie zrozumieć koncepcje, że czas we wszechświecie jest skończony?
Ja osobiście nie potrafię sobie wyobrazić/zrozumieć, żadnej z tych czterech koncepcji.


Co o tym sądzicie?


S pozdravem
Wojownik Stokrotka

Jako chrześcijanka wychowana w muzułmańskiej rodzinie, doceniłam wspólne wartości miłości i współczucia w obu religiach. Pomimo naszych różnic, jasne jest, że wszyscy dążymy do więzi, pokoju i poczucia przynależności w tym świecie. Dlaczego więc wszyscy się nienawidzą? Przecież obie jesteśmy religiami pokoju. Dlaczego katolicy i protestanci również się nienawidzą? Jedyne, co ważne, to wiara w Jezusa Chrystusa i Boga Ojca. Niezależnie od różnic, każdy powinien kochać każdego.

Zwykle w mojej reformowanej świątyni żydowskiej jest tylko prywatny ochroniarz, który pobieżnie sprawdza torby. Ale podczas nabożeństw z okazji Rosz Haszana w tym tygodniu, przy wejściach i w holu stały co najmniej trzy radiowozy, umundurowani policjanci, a obsługa sprawdzała, czy wszyscy mają zarejestrowane bilety (oprócz standardowej ochrony).

To co piszę poniżej ma odniesienie do terapii osób DDD (dorosłe dzieci z rodzin dysfunkcyjnych).
Osoby takie często cierpię na depresję, mają poczucie krzywdy i zadają sobie pytanie „dlaczego mnie to spotkało – po co były cierpienia przez które przeszedłem i przechodzę nadal?”
Pytania te osoby DDD zadają zarówno samym sobie jak i terapeutom.
Z drugiej stroni w terapii panuje przekonanie, że osoba pokrzywdzona powinna wyciszyć w sobie nienawiść oraz poczucie krzywdy – ma to oddziaływać na taką osobę w sposób terapeutyczny.
Często odpowiedzi na postawione powyżej pytanie sprowadzają się do przejścia na pewien poziom mistycyzmu. A mianowicie – nie da się odpowiedzieć na te pytania w kategoriach ściśle racjonalnych (a może ktoś z Forumowiczów to potrafi i zechce się tym podzielić?). Można natomiast odpowiedzieć na te pytania w kategoriach w pewnym sensie mistycznym. Mianowicie zakładając, że istnieje Bóg (w jakiejkolwiek postaci) można przyjąć, że zesłał na dana osobę cierpienia, kierując się logiką/przyczynami znanymi wyłącznie sobie, których człowiek jako istota „niższa” nie jest w stanie zrozumieć.

Tylko tyle a być może aż tyle.



S pozdravem
Wojownik Stokrotka

Koran można interpretować na różne sposoby, pytają sunnici i szyici. W obrębie każdej sekty istnieją różne interpretacje Koranu wśród uczonych.

Jeśli chodzi o moralność, w obrębie sekty sunnickiej istnieją cztery główne madhaby/szkoły jurysprudencji, które mogą się różnić w kwestiach takich jak dopuszczalność małżeństwa z biologiczną córką urodzoną poza związkiem małżeńskim.