"Igraszki z diabłem" to klasyka gatunku. Rodzaj groteski/komedii podanej w formule baśniowej. Spektakl Teatru Telewizji (o tytule jak wyżej) z 1980 r. uchodzi za jego najlepszą produkcję. I nie dziwota - występuje w nim plejada wybitnych aktorów. Z taką obsadą, sztuka bazująca na komedii Jana Drdy - czeskiego twórcy, była skazana na sukces.
W dziele Drdy przewija się multum ludowych wątków i podań traktujących o diable - także takich, które mają swoje wersje w polskiej kulturze ludowej.
Diabły u Drdy nie są straszne, są swojskie, często nawet dają się bardziej lubić niż ci, co z nimi walczą. Zawsze mnie to zastanawiało, ten charakterystyczny rys ludowych podań o diable, w których diabeł jest oswojony, niegroźny, dający się przekupić czy wystrychnąć na dudka. Całkiem to inny - jak widać diabeł niż ten srogi, okrutny, odpychający, słowem...teologiczny.


www.youtube.com/watch?v=tTQJ3MUJVJc

efekt Setnej Małpy
Badacze w 1952 r obserwowali duże stado małp zamieszkujące wyspę Kojima, regularnie dokarmiali słodkimi ziemniakami. Małpy zawsze wiedziały, kiedy i gdzie dostaną pobrudzone w piasku ziemniaki. Pewnego dnia jeden brudny ziemniak wpadł do morza. Małpa, która go wyjęła, zauważyła, że jest czysty Odtąd robiła tak każdego dnia i stopniowo przyłączały się do niej inne Gdy setna małpa weszła do morza, aby wypłukać ziemniaka, okazało się, że robi tak już całe stado, stąd nazwa efektu. W tym samym czasie kiedy wiedzę czy umiejętność zyskała setna małpa, podobnie postępować zaczęły inne małpy, przebywające na innych, nieskomunikowanych ze sobą wyspach. Efekt setnej małpy udowadnia istnienie sieci niewerbalnej komunikacji pomiędzy przedstawicielami jednego gatunku. Zależność taka pozwala na utrzymanie dla danej populacji, niezależnie od jej rozmieszczenia na świecie, jednakowego poziomu rozwoju i ewolucji. Ukazuje to, że łączą nas powiązania z innymi stadami jednocześnie obrazując nam odpowiedzialność za rozwój nas wszystkich i każdego z osobna.
kiedy setna małpa uwierzy w nowyraj?

W doktrynie kościoła rzymsko - katolickiego instytucja piekła odgrywała - i chyba nadal , przynajmniej formalnie i teoretycznie, odgrywa rolę po prostu krytyczną. Cóż to jest to piekło? To Gułag czy Auschwitz podniesione do entej potęgi - ze względu na wieczność mąk piekielnych. Tym samym piekło przekreśla ideę zbawienia oraz ideę miłosiernego i sprawiedliwego boga. W tym drugim przypadku chodzi o to, że żadna kara, która trwa wiecznie nie jest sprawiedliwa. Jest okrutna i ekstremalnie sadystyczna. A przecież bóg nie jest chyba kwalifikowanym sadystą - bo gdyby nim był, stałby się...szatanem.
Jednakże mnie bardziej intryguje inny aspekt owej kontradykcji teologicznej. Otóż, co zrobić z ludźmi, którzy zostają na sądzie ostatecznym zakwalifikowani do raju? Przecież oni funkcjonując w tym raju wiedzą o tym, że inni, mniej fartowni, trafili do inferna? I tam będą cierpieć męki wieczne. Jeżeli oni z tego tytułu czują satysfakcję, czują się wywyższeni - to w zsadzie nie powinni być w raju, bo przejawiają wyraźne tendencje arogancko - sadystyczne. Jeżeli zaś z tego powodu odczuwają jakiś, powiedzmy psychiczny dyskomfort - to nie są już w raju, bo w raju mają być totalnie szczęśliwi. Ot, kolejna oczywista abelardowska kontradycja.
Można rzecz jasna założyć, iż w zakresie swej wiedzy o nieszczęsnym losie tych co trafili do infera - zostaną oni ( ci co są w raju) zneutralizowani, że nie będą odczuwać z tego powodu jakichkolwiek wyrzutów czy rozterek - ale wtedy , niestety, będę musiał..

Imię Boga- Jestem,który Jestem to prawdziwe zaproszenie od niego do spotkania z nim. Niewielu z tego zaproszenia skorzystało i podjęło próbę głębszego zrozumienia znaczenia tych słów. Ale od czego mamy rozum, więc spróbujmy.

Słowo Jestem wskazuje na 3 aspekty. Oznacza byt, obecność (bycie)(nie istnienie), oraz wskazuje na chwilę obecną, teraźniejszość. Co można tłumaczyć jako Jestem tu i teraz obecny.

Drugi człon, czyli Który Jestem potwierdza aspekt pierwszy poprzez jego uświadomienie.

Całość wychodzi zatem- Jestem tu i teraz obecny i jestem świadomy swojej obecności.

Dzięki takiemu rozeznaniu możemy określić Boga w jego podstawowych aspektach uzyskując podstawę do dalszych poszukiwań czy rozważań.

Określiliśmy zatem, iż Bóg to Samoświadomy Byt obecny( będący) w Teraźniejszości.


Mamy zatem wiedzę z pierwszej ręki uzyskaną od Boga, który przedstawił się nam "swoim" imieniem wskazując nam podstawowe aspekty swojego bytowania. Powyższy opis to tylko przystawka, wzór z którego można czerpać wchodząc w temat dalej. Zachęcam



Opinie mile widziane

13,1
"Głupi [już] z natury są wszyscy ludzie, którzy nie poznali Boga: z dóbr widzialnych nie zdołali poznać Tego, który jest, patrząc na dzieła nie poznali Twórcy,"


Powyższy tekst sugeruje, że oglądając dzieła Boga jesteśmy zdolni Go w nich rozpoznać. Nie znam jednak nikogo kto by deklarował taki wyczyn.


6,20
"Tak więc pragnienie Mądrości wiedzie do królestwa."

7,28
"Bóg bowiem miłuje tylko tego, kto przebywa z Mądrością."


No i się narobiło, bądź tu mądry . Sprawa wydaje się zatem banalna. Rozpoznanie Boga poprzez jego dzieła jest mądrością a nie rozpoznanie Go, głupotą.

Czyż Biblia nie jest piękna w swej prostocie?


Pozdrawiam tych mądrych i tych nie-mądrych.

Rozbieżności między relacją Łukasza z dziejów Apostolskich, a relacją Pawła z listu do Galatów.
Dz 9
22 A Szaweł występował coraz odważniej, dowodząc, że Ten jest Mesjaszem, i szerzył zamieszanie wśród Żydów mieszkających w Damaszku. 23 Po upływie dłuższego czasu Żydzi postanowili go zgładzić. 24 Szaweł dowiedział się o ich zamiarach. A strzegli bram we dnie i w nocy, aby go zgładzić. 25 Uczniowie więc spuścili go nocą w koszu na sznurze przez mur i wyprawili. 26 Kiedy przybył do Jerozolimy, próbował przyłączyć się do uczniów, lecz wszyscy bali się go, nie wierząc, że jest uczniem. 27 Dopiero Barnaba przygarnął go i zaprowadził do Apostołów, i opowiedział im, jak w drodze [Szaweł] ujrzał Pana, który przemówił do niego, i z jaką siłą przekonania przemawiał w Damaszku w imię Jezusa. 28 Dzięki temu przebywał z nimi w Jerozolimie. 29 Przemawiał też i rozprawiał z hellenistami, którzy usiłowali go zgładzić. 30 Bracia jednak dowiedzieli się o tym, odprowadzili go do Cezarei i wysłali do Tarsu.
Dz 22
12 Niejaki Ananiasz, człowiek przestrzegający wiernie Prawa, o którym wszyscy tamtejsi Żydzi wydawali dobre świadectwo, 13 przyszedł, przystąpił do mnie i powiedział: "Szawle, bracie, przejrzyj!" W tejże chwili spojrzałem na niego, 14 on zaś powiedział: "Bóg naszych ojców wybrał cię, abyś poznał Jego wolę i ujrzał Sprawiedliwego i Jego własny głos usłyszał. 15 Bo wobec wszystkich ludzi będziesz świadczył o tym, co widziałeś i słyszałeś. 16 Dlaczego teraz zwlekasz? Ochrzcij się i obmyj z..

Bliźni mi nie przebaczy.

I odpuść nam naszewiny jak my odpuszczamy naszym winowajca.

Przejawem pogłębiającej się samoświadomości wczesnych homo było uzmysłowienie sobie pojęcia własności, oznaczenie zajmowanego terytorium, oznaczenie w charakterystyczny sposób przedmiotów użytkowych. Wzrost poziomu samoświadomości powodował że człowiek pierwotny zaczynał coraz bardziej dostrzegać czym jest jego własne ego, a czym jest otaczający go świat zewnętrzny, czym jest grupa, plemię, klan i rodzina. Te procesy kształtowały się przez bardzo długi czas, zmiany następowały powoli, dla pojedynczego osobnika osobnika były niezauważalne. Tak samo wygląda to obecnie. Jednym z bardzo istotnych czynników w zachowaniach wczesnych homo był moment w którym zaczęto dokonywać pochówków zmarłych osobników, najprawdopodobniej był to moment w którym ludzkość zaczęła uzmysławiać sobie istnienie BOGA i istnienie BOSKIEGO PORZĄDKU w zamieszkiwanym świecie. To były przede wszystkim zmiany w myśleniu i to myślenie ludzkie - ludzki umysł uzewnętrzniało się w ludzkim działaniu i podejmowanych przez ludzi przedsięwzięciach. Tworzono sztukę, budowano ideologię - rożne koncepcje i wyobrażenia Boga - "nad-istoty", "nad-człowieka". Ta idea - to dziedzictwo towarzyszy ludzkości po dzień dzisiejszy i tak samo jak w swoich początkach również dziś jest główną podstawą dalszego działania i rozwoju. Taki BÓG jest w każdym samoświadomym umyśle, nawet w umyśle ateisty (problem to kwestia nazewnictwa rzeczy, lecz mowa ludzka i pismo są wyjątkowym osiągnięciem człowieka - jedynego gatunku wybranego na planecie..

Czy powstanie coś takiego poza książkami japońskich naukowców zmieniające wgląd w życie wieczne.

czasy sie zmieniły, potrzebujemy wielbienie Boga poprzez płodzenie i wychowanie dzieci. Wymyślmy formułę nowego zakonu, który uratuje Polskę przed katastrofą (w 2100r będzie nas 15 mln) Proponowany zakon wychwala Boga, poprzez płodzenie i wychowanie dzieci (a z nich zakonnice/ zakonnicy?) na szczęśliwych ludzi, jak w raju. Czemu zakony nie mogą dac nam przykład, pokazać raj na ziemi?

wielbiąc Boga, poprzez naszą istotę, płodzenie, wstawanie nocne do niemowlaka, wychowanie, martwienie sie i wyjdzie matriarchat

z powodu patriarchatu mamy wszystko przewrócone do góry nogami