Może to już być religia/wiara, nie wiem. Publikuję to głównie po to, żeby sprawdzić, czy inni też w to wierzą, a także aby usłyszeć, co myślą inni.

Wierzę, że po każdej śmierci odradzamy się na nowo. Wszyscy jesteśmy (być może) tą samą świadomością w różnych momentach. W końcu wszyscy staną się wszystkim, co kiedykolwiek istniało, a my byliśmy już wszystkim, co kiedykolwiek istniało nieskończoną ilość razy. Staniemy się wszystkimi ludźmi, roślinami, zwierzętami, robakami, kosmitami, każdą żywą istotą, jaka może istnieć.

Jakieś uwagi, pytania, pomysły?

Zawsze byłem duchowy i w grudniu ubiegłego roku przyjąłem chrzest anglikański w Wielkiej Brytanii, aby pokazać moją nową ścieżkę z Bogiem. A kiedy dorosłam, zaczęłam wierzyć w Boga. Ale nigdy nie wierzyłem, że Jezus jest bogiem. Nie sądzę, że to ta sama osoba. Jak Bóg może być jeden, a jednocześnie być Jezusem. Nawet jako dziecko nigdy w to nie wierzyłem. I nawet teraz, kiedy się modlę. Modlę się do samego Boga, nie do Jezusa. Sam Jezus był Żydem i nie jest to tajemnicą.

Jestem jak najbardziej za racjonalnymi usprawnieniami, ale fakt, że organizacje religijne nie płacą podatków, korzystają z programów publicznych opłacanych z moich podatków, na które nie wnoszą wkładu, pozwolenie na łamanie niezliczonych praw, do których przestrzegania zobowiązana jest reszta z nas, wolność dyskryminacji , używanie religii jako pałki przeciwko wszelkim skargom itp. itp.

Nic nie zradykalizowało mnie bardziej w ciągu ostatnich 15 lat niż przekraczanie granic religijnych „akomodacji”. Z katolika stałem się zagorzałym ateistą i całkiem socjalistą.

W zasadzie tytuł. Aby Bóg(-y) stworzył wszystko i wszystkich na swój obraz, dlaczego ludzie są zdolni do zła? Dlaczego jest możliwe, że niewinni ludzie mogą zostać zranieni z niewielkimi, jeśli w ogóle, konsekwencjami? Jeśli Bóg(-y) jest istotą doskonałą, wszechpotężną siłą dobra, dlaczego pozwala się, aby zło istniało i utrzymywało się w sercach ludzi?

Nie wiem jak to wytłumaczyć.. Wychowałam się jako katoliczka, ale społeczeństwo przesunęło moje poglądy w stronę ateizmu. Teraz czuję w głębi serca, że ​​się myliłem. Czuję Boga. Po prostu nie wiem, gdzie się udać, żeby go znaleźć i jaki to bóg. Ma ktoś jakieś wskazówki lub podobne doświadczenia.

Poważnie rozważam przejście na chrześcijaństwo, ale najbardziej martwię się o to, że będę musiał porzucić niektóre z moich obecnych przekonań, takich jak prawa LGBTQ+ i no wiesz, ewolucja i co. Czy jest jakiś chrześcijanin (sekta?, nie jestem pewien, czy to właściwe słowo), który A: pozwoliłby mi nadal wierzyć w prawa LGBT B: pozwolił ateiście w C: pozwoliłby mi nadal wierzyć w ewolucję lub naukę itp. ( Byłbym skłonny porzucić te przekonania)

Z całym szacunkiem radziłbym pójść do psychologa. Wiara to stan emocjonalny, a nie realność bytu. Psychika ludzka podlega różnym stanom emocjonalnym, a w wypadku religii jest raczej przejawem uśmierzania leków, które człowiek o psychice irracjonalnej próbuje zagłuszyć szukaniem oparcia w sile wyższej, posiadającej nadnaturalne moce. Trochę jak supermen u dziecka. Freud nazywa to przeniesieniem tęsknoty za silnym, opiekuńczym ojcem wyidealizowanym nadmiernie w okresie dzieciństwa na taką życzeniowo silną postać w okresie dorosłym kiedy nie potrafi się jeszcze odciąć emocjonalnej pępowiny zależność od rodziców.

Polecam też odwiedzanie biblioteki zamiast kościoła. Radzę zacząć od książek psychologicznych, aby lepiej poznać swoje emocje, a później szukać wyjaśnienia procesu powstawania religii od animizmu przez totemizm, politeizm, henoteizm, aż do monoteizmu, którym zresztą chrześcijaństwo nie jest. Warto też poznać wiarygodność Starego i Nowego Testamentu, zobaczyć skalę zapożyczeń, w wypadku bibli żydowskiej z mazdaizmu i religii mezopotamskich, a w przypadku chrześcijaństwa z mitraizmu, religii egipskiej ( chyba w 80%, „Ojcze nasz” to egipska „Modlitwa ślepca” z 500 r p.n.e) i wszystkich religii solarnych (krzyż, aureola, zmartwychwstanie po trzech dniach jak słońce itd, można wymieniać długo) czy z filozofii platońskiej, epikurejskiej itp. W zasadzie w chrześcijaństwie nie ma nic oryginalnego.

Radzę też zobaczyć czym było chrześcijaństwo pierwotne..

Czy powiedziałbyś, że nazywanie mnie vanadis (co jest starym imieniem Freyi, a dokładniej starym pseudonimem) jest obraźliwe? Nie wierzę w religię nordycką i kiedy ostatni raz czytałem o niej książkę, nie spodobała mi się ona zbytnio (choć nie pamiętam jej zbyt dobrze, ale jednak.

więc... Czy powiedziałbyś, że nazywanie mnie vanadis (co jest starym imieniem Freyi, a dokładniej starym pseudonimem) jest obraźliwe? Nie wierzę w religię nordycką i kiedy ostatni raz czytałem o niej książkę, nie spodobała mi się ona zbytnio (choć nie pamiętam jej zbyt dobrze, ale jednak.

Czy był taki wiek, kiedy w pełni przyjąłeś swoje przekonania jako prawdę, niezależnie od tego, czy się nawróciłeś, pozostałeś wierny, czy też straciłeś wiarę?

Co doprowadziło Cię do tego ostatniego kroku i dlaczego?

Czy na Twojej drodze były jakieś większe trudności? Powiedz mi, jak uwierzyłeś w to, co robisz