Okreśienie wartości chrześcijańskie funkcjonuje w Kościele, Konstytucji RP, TVP, szkolnictwie.... itd.
Moim zdaniem brak jest czytelnego określenia o co tak naprawdę chodzi.
Przechodzę do sedna sprawy i wyjaśniam w czym jest problem.
Otóż w Biblii Przykazania Dekalogu niestety nie pokrywają sie z przykazaniami wersji katechizmowej (chodzi o katechizm rzymskokatolicki) !!!
Sami porównajcie.
Biblijna wersja Dekalogu:
"Jam jest Pan, Bóg Twój, którym cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli."
I. Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną.
II. Nie uczynisz sobie obrazu rytego ani żadnej podobizny tego, co jest na
niebie w górze i co na ziemi nisko, ani z tych rzeczy, które są w wodach pod
ziemią. Nie będziesz się im kłaniał ani służył. Ja jestem Pan, Bóg Twój, mocny,
zawistny, karzący nieprawość ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia
tych, którzy mnie nienawidzą, a czyniący miłosierdzie tym tysiącom tym, którzy
mnie miłują i strzegą moich przykazań.
III. Nie będziesz brał imienia Pana, Boga twego, nadaremno; bo nie będzie miał
Pan za niewinnego tego, który by wziął imię Pana, Boga swego, nadaremno.
IV. Pamiętaj, abyś dzień sobotni święcił. Sześć dni robić będziesz i będziesz
wykonywał wszystkie roboty twoje; ale siódmego sabat Pana, Boga twego, jest;
nie będziesz wykonywał weń żadnej roboty, ty i syn twój, i córka twoja, sługa
twój i służebnica twoja, bydlę twoje i gość , który jest między bramami twymi.
Przez sześć dni bowiem czynił Pan niebo i ziemię,..

Często zastanawiałem się czy nie ma sprzeczności w tym co głosi KK, że każdy człowiek jest równy przed Bogiem i, że każdy ma takie same szanse na zbawienie. Zgodnie z tym co mówi nam religia człowiek w chwili urodzenia( niektórzy twierdzą w chwili poczęcia) otrzymuje niesmiertelną duszę. I tu zaczyna się problem. W chrześcijaństwie jeżeli człowiek jest ochrzczony i zostaje zdjęty z niego grzech pierworodny od razu idzie do nieba. Ale dzieje się tak tylko w tym przypadku, gdy umiera jako niemowlę. I tu pojawia się moje pytanie: gdzie jest ta równość wszystkich przed Bogiem, jeżeli niektóre dusze nie mają czasu nagrzeszyć na tym ziemskim padole i od razu dostają w nagrodę wieczną szczęśliwość? Ludzie żyjący dłużej mają w oczywisty sposób mniejsze szanse na to aby ich dusze zostały zbawione. Żyjąc na tym "padole łez i cierpienia" skazani jesteśmy na ułomności naszego ciała i pokusy którym ono ulega. Tak więc żyjąc krótko i umierając zaraz po ochrzczeniu mamy zapewniony szczęśliwy byt wieczny praktycznie bez żadnego wysiłku z naszej strony. Żyjąc zaś dłużej musimy się nieźle napracować aby zostać zbawionymi, a i tak nie możemy liczyć na to, że bez sądu trafimy do raju. Może przecież czekać nas czyściec, bo staraliśmy się za słabo (nie wspominając już o piekle).
Wiem, że forum to czytają bardzo często osoby wierzące. Od nich przede wszystkim oczekiwałbym odpowiedzi na postawione powyżej pytanie. Chętnie przeczytałbym jednak również poglądy osób niewierzących

Największy problem, z którym się spotkałem w rozmowach o religii, to emocje towarzyszące dyskusji. Ludzie podchodzą zazwyczaj do wiary bardzo, a nawet przesadnie emocjonalnie a nie racjonalnie i merytorycznie. Dlatego nie można wytykać błędów Kościółowi, dlatego powiedzenie o jakimś błędzie Jana Pawła II w miejscu publicznym grozi ukamienowaniem na miejscu. Gdy przedstawi się błędy - nie tylko Kościoła Rzymskiego, także Kościołom Protestanckim i Świadkom J. - dalsza rozmowa nie ma sensu, ludzie nie przyjmują tego do wiadomości. "Przecież papież jest taki kochany, mój ksiądz jest kochany, a atmosfera świąt jest niepowtarzalna". I tak będzie do końca świata i o jeden dzień dłużej...
Pisząc o korzeniach chrześcijaństwa chcę przedstawić, czym się różni dzisiejsze chrześcijaństwo od pierwszych chrześcijan.
Otóż, pierwsi chrześcijanie - Jezus też - byli Żydami. Tak więc wszystkie nawyki, święta, tradycja były żydowskie. Kiedy chrześcijaństwo zaczęło się rozprzestrzeniać na Ziemi wchłonęło miliony pogan, którzy nie mieli zamiaru zmieniać swojej tradycji. Dlatego dzisiejsze Kościoły tak bardzo odbiegają od chrześcijan pierwszych. Dlatego w tradycji kościelnej są setki tysięcy naleciałości pogańskich - od Wielkanocy po Boże Narodzenie - a tak mało żydowskich. Dlatego przestrzeganie II przykazania stwarza wielki kłopot i niezrozumienie w dzisiejszym Kościele. Dużo można by pisać o Lutrze(poza tym, że reformator to szowinista), ale myślę, że szanowni koledzy Racjonaliści mają pojęcie o niechlubne..

Mam nastepujace pytanie: czy kots wie jak inne religie (tzn nie chrzescijanski) wyobrazaja sobie koniec swiata i czy maja jakis przepowiednie z nim zwiazane. Mile widziame beda linki do tekstow zrodlowych. Z gory dziekuje.

idąc za tropami doszłam do miejsca... z którego samodzielnie nie ruszę dalej...a więc zapytuję mądrzejszych ode mnie co na temat gehenny powiedziała lub mogłaby powiedzieć gnoza? kim zapełnione jest gnostyckie limbo? czy połączenie tych trzech haseł ma sens?

Witam!
Pytanie dość ścisłe- czy za system religijny można uznać jedynie wiarę posiadającą określone nakazy\zakazy\filozofię? (buddyzm, chreścijaństwo), czy można za system religijny uznać też np. mitologię grecką?

Czasem spotykam się z opinią, że miało tam miejsce jakieś dziwne wydarzenie, którego nijak racjonalnie nie da się wyjaśnić, miały to widzieć i potwierdzić tysiące świadków. Tyle tylko, że nigdzie nie widzę żadnej krytycznej relacji, poza tymi kościelnymi, które rzecz jasna przyjmują to wydarzenie, jako kulminację objawień.
Kolejne "wyjaśnienie" na jakie się natknąłem to opowieści o UFO, wedle których oczywiście miało tam mieć miejsce nie objawienie, a bliskie spotkanie.
Wiecie coś może na temat bardziej krytycznych analiz tego co się tam stało? Czym mogło być owo "tańczące słońce" jeśli przeprowadzić bardziej krytyczną analizę?

Jan L. znany m.inn. z wątku "Błędy Lewandowskiego" twórca koncepcji biblijnego potopu lokalnego obnażył boleśnie i celnie moje braki w rozumowaniu, lecz nie poparł swoich wywodów niczym, co pochodziłoby spoza biblii. Już sama biblia to dużo, bo to przecież słowo boże, ale na litość boską - nie wszystko! Powinien umocować swoje twierdzenia wynikami badań archeologiczno-geologicznych, co jest bolesnym brakiem w jego pracy. Za to przerzucił na mnie ciężar udowodnienia własnych twierdzeń. Skoro tak, to przyłożyłem się solidnie do roboty i znalazłem wiele wyników badań świadczących na rzecz poprawności tej hipotezy. Nic to, że tę tytaniczną pracę odwaliłem za niego.
Z moich poszukiwań wynika, że bóg nie był wszechświatowym zabójcą, lecz jedynie lokalnym. Przyszła mu ochota pomordować sobie wodą na ograniczonym terenie ludzi i zwierzątka.
I słusznie, bo skoro przeznaczony do ocalenia Noe był alkoholikiem i ekshibicjonistą, to jak bardzo zdemoralizowani musieli być ci, którzy zasłużyli na śmierć? Przechodzi ludzkie wyobrażenia jak też były zdemoralizowane woły, kozy i owce, chociaż przyznaję, że nie mogłem dociec na czym ta demoralizacja polegała.
Istnieje jedno źródło naukowe świadczące za poprawnością hipotezy potopu lokalnego, które niestety przeoczyłem. Teraz naprawiam błąd. Dzieło to dowodnie wykazuje, że moje wątpliwości to stek racjonalistycznych bredni, które wypisywałem "bo mnie porypało!".
Z pracy zbiorowej pod tytułem: "Szukajcie a znajdziecie" - prof. Bulls**ta i Schieskopffa..

Pamiętam, że gdy sam jako dziecko uczęszczałem na lekcje religii częstym argumentem, na jaki powoływała się katechetka było "prawo naturalne", które rzekomo posiada każdy człowiek niejako wgrane wraz z podstawowym softem i co więcej - jest ono w 100% zgodne z dekalogiem i zasadami głoszonymi przez Kościół Katolicki, bo i jedno i drugie pochodzi od Boga. Oczywiście wtedy mało kto podchodzi krytycznie do takich informacji i wierzy święcie we wszystko, co zostanie mu powiedziane. Niestety taka już specyfikacja szkoły, zwłaszcza szkoły podstawowej - nauka polega na zakuwaniu suchych faktów, a nie nauce kreatywności i samodzielnego myślenia. Ktoś, kto ma szczęście trafia potem do LO, w którym go tego nauczą, ktoś kto tego szczęścia nie ma, musi się tego uczyć dopiero na studiach. Wracając jednak do tematu:
Czym miałoby być to domniemane prawo naturalne? Jeśli rzeczywiści jest ono obecne w człowieku aż od urodzenia, to jak wytłumaczyć przypadki (rzadkie, ale jednak zarejestrowane) dzieci wychowywanych przez zwierzęta lub przez długi czas odizolowanych od ludzkiej społeczności, w przypadku których nie zaszedł proces socjalizacji? Jakoś nie przejawiały one zasad moralności katolickiej, więc jeśli można w ogóle mówić o prawie moralnym, to chyba tylko w kategoriach doboru naturalnego i instynktu przetrwania, który z zasadami religijnymi nie ma wiele wspólnego, gdyż zamiast umiarkowania w jedzeniu i piciu nakazuje zaspakajanie głodu i pragnienia gdy tylko nadarzy się okazja, zamiast czystości..