W dziale "ABC racjonalisty" Władek Lichacz napisał:
>... Należeć do Kościoła, to także znaczy przyjąć wszystkie dogmaty - inaczej jesteś heretyczką...
Sprawa bycia członkiem Kościoła jest jednak bardziej skomplikowana: wyczytałem gdzieś, że chrzest, podobnie jak kapłaństwo, pozostawia niezatarty ślad na duszy. Tak więc, jeżeli zostałeś ochrzczony czy wyświęcony (dla uproszczenia używam rodzaju męskiego, zastrzegam jednak, że to nie ma nic wspólnego z lekceważeniem płci nadobnej!), żadne apostazje itp. nic nie pomogą - jesteś chrześcijaninem (=katolikiem?) lub odpowiednio księdzem i już! Tak to wygląda przynajmniej w rozumieniu własnym tej instytucji, a takie - jak sądzę - ma WL na myśli, gdyż tylko ono może mieć związek z uznaniem dogmatów. Tak więc należeć do Kościoła, a uznawać dogmaty to nie to samo.
Możliwe, że WL miał na myśli "należenie" w sensie osobistego przekonania, ale w takim przypadku tym bardziej uznanie dogmatów nie jest warunkiem sine qua non. Znam sporo osób, które twierdzą o sobie, że "należą" do Kościoła, ale np. nie uznają nieomylności papieża, oraz obowiązku niedzielnego nabożeństwa.
Jeżeli by zaś chodziło o "należenie" rozumiane jako akceptacja przez duchownego, to pozwolę sobie przytoczyć podany przez któregoś z naszych oświeceniowców (chyba nie Mikołaj Rej?) cytat wypowiedzi jakiegoś ojca duchownego:
"a wierz sobie choćby w kozła, byleś mi dziesięcinę płacił".
Też tu raczej dogmaty przypuszczalnie nie były wymagane, a chociaż współczesny nam proboszcz..

Dla każdego zdrowo myślącego człowieka olbrzymim zagrożeniem dla naszej cywilizacji jest Islamizm. Poniżej przedstawiam głos muzułmanina w tej sprawie. Tymczasem w społeczeństwie wiedza o Islamizmie i zagrożeniach jakie on ze sobą niesie jest znikoma. Jak to zmienic?
Organizacja Konferencji Islamskiej nie przemawia w imieniu muzułmanów
Autor tekstu: Tarek Fatah

Tłumaczenie: Maciej Twardowski

Przemówienie podczas konferencji International Humanist and Ethical Union nt. "Analizy oraz dyskusji o religii i wolności dla ekspresji  w ramach Komisji Praw Człowieka" podczas prac Komisji Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych w dniu 17 września 2008.
Mówię do was jako muzułmanin. Urodziłem się w Pakistanie, żyłem tam 30 lat, po czym przeprowadziłem się do Arabii Saudyjskiej, gdzie pracowałem kolejnych 10. Od 1987 roku moją ojczyzną jest Kanada. Jako autor, reporter i aktywista muzułmański, widziałem zarówno, jak przed moimi własnymi oczami, jak i przed całym światem muzułmańskim ujawnia się rola i ideologia wielkiego i małego dżihadu.
odchodzę do kwestii wolności do wyrażania i ekspresji o której mowa w Powszechnej Deklaracji Spraw Człowieka ONZ jak do obrony prawa bardzo cennego, o którego posiadaniu wielu muzułmanów może jedynie pomarzyć. Jest nas ponad miliard, z czego większość żyje pod rożnymi formami i stopniami dyktatury oraz ucisku. Pomijając takie kraje jak Turcja, Malezja, Indonezja czy ostatnio Pakistan, muzułmanie żyją pod rządami tyranów np. w Iranie czy Arabii..

Załączam link do artykułu w Rzeczpospolitej: www.rp.pl/artykul/201030.html

Najbardziej spodobało mi się stwierdzenie: "Pomysł, że kawałek ciasta może być ciałem Jezusa Chrystusa jest całkowicie niedorzeczny".

Wreszcie ktoś takie rzeczy mówi głośno a na dodatek ktoś inny je drukuje

www.ultramontes.pl/kremacja_ricossa.htm

Głupota kleru jak widać po tym tekście nie ma granic

Rabin na synodzie biskupów w Watykanie na osobiste zaproszenie B16 - jak się mohery dowiedzą, to Benek ma u nich prze...
:D

Spotkałem się kiedyś z opinią że komunizm jest religią. Mesjaszem był Lenin - apostołami Stalin, Mao i inni. Słowem objawionymn były działa Marksa. Komunizm miał swój system praktyk "religijnych", w postaci parad, litani na cześć wodza itp. Jak wyglądają takie praktyki można zobaczyć tutaj: www.krld.pl
Co to tym sądzicie?

Mam takie pytanie czy jako człowiek niewierzący, odzucający istnienie Boga w każdej jego formie, ale nie wykluczając istnienia życia po śmierci w jakiejś formie ( nie bede zagłębiał się w szczegóły) czy jestem w takim razie ateista czy taki światopogląd ma jakąś inna nazwę??

Witam!
Jestem ateistą od bardzo dawna i od bardzo dawna wszelkie religie wydają mi się jakimś żałosnym absurdem. Nie mogę się wręcz nadziwić ,że ludzie mogą wierzyć w różnego rodzaju idiotyzmy ,od których wręcz roi się w mitologiach religijnych. I wciąż próbuję sobie ten fenomen wytłumaczyć na różne sposoby. I właśnie przed chwilą ,przy fajce wpadłem na pewną dziwną myśl. Mam z wiernymi więcej wspólnego niż dotychczas sądziłem. Otóż jestem palaczem od ok 12-tu lat. Wiem ,że palenie papierosów ma mnóstwo wad ( każdy wie więc nie będę ich tu wymieniał) i właściwie nie przynosi żadnych korzyści. Może niektórzy palacze potrafią znaleźć kilka plusów swojego nałogu ale są one mocno naciągane i zupełnie nieprzekonywujące. Chyba wszyscy możemy się zgodzić ,że nałóg nikotynowy jest z wszechmiar idiotyczny. Nie przeszkadza mi ( i wielu innym)to jednak w nim trwać nieprzerwanie od lat ,bo lubię ,bo się przyzwyczaiłem itd. Dostrzegacie pewną analogię? Sądzę ,że na podobnej zasadzie wielu wierzących tkwi w swojej głupiej wierze w legendy. Oczywiście wiara bądź niewiara to zupełnie inna dziedzina niż jaranie szlugów czy kolekcjonowanie znaczków ale nie wydaje wam się ,że sytuacja w obu przypadkach jest trochę podobna?
Palenie papierosów jest jedną z różnych możliwych rzeczy, które czynimy nie zważając na ich celowość. Czy jest wśród nas ktoś ,kto może powiedzieć o sobie "jestem racjonalistą tzn. ,że zawsze postępuję konsekwentnie zgodnie z rozumem, zdobytą wiedzą i doświadczeniem"? Szczerze..

W sumie tu znalazłem potwierdzenie na moje obawy o nielogiczności religii. O slabosci ludzi. Nawet dowiedzialem sie ze życie nie ma sensu albo ma kilka mało znaczacych sensow. Skoro nie ma Boga religijnego cos jak chrześcijański czy muzumanski to musi byc jakas sila wyzsza. Moze to jest cos w rodzaju new age bog ktorego sami tworzymy w naszej swiadomosci czy podswiadomosci. Ja bym nie mial problemu odrzucić calkowicie wiare w taka sile ale jak wczesniej pisalem doświadczyłem w zyciu namacalnych dowodow na spelnienie moje modlitwy. Nie wiem czego jest wynikiem ale modlilem sie do Boga i wyszedlem z powaznych obsesji kontaktronie. Od razu pewnie ktos zapyta czemu bog nie sluchal np ludzi w Oświęcimiu a mnie wysluchal. Nie mam pojecia jak odwoluje sie do moich uczuc jak ja to czuje. To ze nie mam na cos ospowiedzi ma znaczyc ze mam z cala stanowczością w to nie wierzyc? Cos mi mowi w srodku ze mam jakas droge w zyciu wyznaczona przz Boga albo jakas sile wyzsza. Czy wy tego nie macie uczucia?
Ludzie maja wielkie przezycia duchowe, czesto one sie kończą. Ja sie zastanawiam nad sensem zycia jak moge cieszyc sie zyciem tak jak kiedys kiedy wierzylem z Boga Katolickiego w to ze celem zycia jest zycie dla boga czyneinie milosci itp. Teraz nawet trudno uwierzyc ze zlo istnieje. Czyms trzeba wypelnic tę pustke. Jak wy sobie radzicie ludzie ktorzy kiedys wierzyli w boga i pochodza z rodzin wierzacych? Na pewno jest latwiej tym co wychowali sie w rodzinach malo praktykujacych. Ja natomiast..

mam pytanie do wszystkich. Kto byl ojcem jana chrzciciela i jezusa. z tego co wiem to jakas osoba nazywajaca sie duch swiety zrobila dziecko elgzbiecie a nasstepnie po okolo 3 lub wiecej miesiacach nastepnej mlodszej i ladniejszej kobiecie z rodziny elgzbiety marii oczywiscie moze podczas odwiedzin marii u elgzbiety lub osobiscie odwiedzajac marie , bo widzial lub poznal ja gdy byla u elgzbiety. a po dluzszym okresie od spotkania sie marii ze znajomym elgzbiety oczywiscie nazwanym duchem swietym z dzieckiem w brzuchu maria postanowila maria postanowila odwiedzic elgzbiete aby opowiedziec jej dobra nowine ( a moze zapytac co robic bo nie wiem jak wysoka postacia byl duch swiety w spoleczenstwie) . mam pytanie . kto zrobil dzieci elgzbiecie i jej mlodej ladnej siostrzenicy? kim jest postac tajemniczego ducha swietego?